Sunan an-Nasa'i, hedîsa 4897
Aishah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Pêxember ﷺ
- 1Ali ibn Sa'id ibn Masruqji an‑Nasa'i re vegotعَلِيُّ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ
- 2Yahya ibn Zakariyya ibn Abu Zaidaيَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ
- 3Sufyan ibn Uyaynaسُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Urwaعُرْوَةَ
- 6Aishaعَائِشَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، سَرَقَتْ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا مَا نُكَلِّمُهُ فِيهَا مَا مِنْ أَحَدٍ يُكَلِّمُهُ إِلاَّ حِبُّهُ أُسَامَةُ . فَكَلَّمَهُ فَقَالَ " يَا أُسَامَةُ إِنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ هَلَكُوا بِمِثْلِ هَذَا كَانَ إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِنْ سَرَقَ فِيهِمُ الدُّونُ قَطَعُوهُ وَإِنَّهَا لَوْ كَانَتْ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ لَقَطَعْتُهَا " .
Ji Aişeyê (r.a) hatiye ragihandin ku: Di dema Resûlullah ﷺ de jinekê dizî kiribû. Mirovan gotin:
"Em nikarin di derbarê wê de bi wî re biaxivin; tu kes nikare bi wî re biaxive ji bilî hezkiriyê wî Usame." Loma Usame bi wî re axivî û şefa'at kir. Wî ﷺ ferman kir: "Ey Usame! Binyamînên Îsraîl bi sedema tiştekî wiha helak bûn. Dema yekî rûmetdar ji wan dizî dikir, ew berdidan; lê dema yekî ji çîna nizm dizî dikir, destê wî jê dikirin. Bi sond, eger Fatima bint Muhemmed dizî bikira, min ê destê wê jî bibiriya."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Dadperwerî dixwaze ku qanûn li hemberî meqam an jî eslê mirovan serî netewîne.
Di dema Pêxember ﷺ de, jinek dizî kir. Mirovan dixwest ji Usame ibn Zeyd bixwazin ku ji bo wê navbeynî bike, ji ber ku ew ji aliyê Pêxember ﷺ ve hêja bû. Usame bi wî re axivî, û Pêxember ﷺ li dijî sepandina newekhev a qanûnê hişyarî da.
Kesên bi navûdeng û meqamê bilind, li hemberî kesên ku statû an bandora wan kêm e.
Cezayê ku di hiqûqa îslamî de ji bo diziyê hatiye diyarkirin, bi şertên derbasdar û bi biryara dadwerekî desthilatdar.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku meqam, xizmî an bandor nikare bibe sedema ku sûcekî îsbatkirî bi awayekî din were dîtin. Nîşandana Fatimayê destnîşan dike ku malbata Pêxember ﷺ jî ji qanûnê bilindtir nîne. Fiqhzan cezayê diziyê di çarçoveya rêgezên hududê de dinirxînin: sepandina wê di destê desthilata şaredar de ye û pêdivî ye ku şertên hiqûqî pêk werin; kesên takekes nikarin vê cezaê bi serê xwe bicîh bînin.
- Gilî û gazincan li gorî heman rêgezê binirxîne, bêyî ku dewlemendî, malbat an meqama kesekî bandorê li ser bike.
- Dozên sûcê bihêle destê dadwerên desthilatdar û bi xwe ceza pêk neyne.
- Dema kesên bi bandor dixwazin muameleyeke newekhev pêş bixin, bi rêz ji wan re biaxive.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.