Sunan an-Nasa'i, hedîsa 520
Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ حَسَّانَ بْنَ بِلاَلٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَسْلَمَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُمْ كَانُوا يُصَلُّونَ مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَغْرِبَ ثُمَّ يَرْجِعُونَ إِلَى أَهَالِيهِمْ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ يَرْمُونَ وَيُبْصِرُونَ مَوَاقِعَ سِهَامِهِمْ .
Mihemed ibn Beşşar ji me re ragihand û got: Mihemed ji me re hedîs vegot û got: Şu‘be ji Ebû Bişr ji me re ragihand û got: Min ji Hesan ibn Bilal bihîst ku wî got: Ji mêrekî ji eşîra Eslem ku ji hevalên Pêxember ﷺ bû, tê ragihandin ku wan bi Pêxemberê Xwedê ﷺ re nimêja êvarê (Mexrib) dikirin, paşê vedigeriyan malbatên xwe yên li dûrtirîn beşa Medîneyê û tîr davêtin û cihê ketina tîrên xwe didîtin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Sahabeyan nimêja Eşayê kirin û vegeriyan dema ku hîn ronahî bû.
Nimêja êvarê ya ferz e; dema wê piştî rojavabûnê dest pê dike.
Eşîrekî erebî bû ku sahabiyê behskirî ji wê eşîrê bû.
Zanyar ji vê derdixin ku nimêja Eşayê di destpêka dema wê de dihate kirin û piştî nimêjê jî ronahî têra çalakiyên li derve hebû. Ev rivayet piştgirî dike ku nimêj di dema xwe de were kirin, lê nake ku piştî Eşayê bi tîrê bixin ferz be.
- Nimêja Eşayê di dema xwe de, gava dema wê dikeve, bike.
- Êvara xwe wisa rêxistin bike ku bikaribî bi kesên din re nimêjê di wextê xwe de bikî.
- Nehêle çalakiyên destûrdayî bibin sedema paşguhkirina nimêjê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.