Sunan an-Nasa'i, hedîsa 595
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Umar hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جَابِرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فِي سَفَرٍ يُرِيدُ أَرْضًا لَهُ فَأَتَاهُ آتٍ فَقَالَ إِنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ أَبِي عُبَيْدٍ لَمَا بِهَا فَانْظُرْ أَنْ تُدْرِكَهَا . فَخَرَجَ مُسْرِعًا وَمَعَهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُسَايِرُهُ وَغَابَتِ الشَّمْسُ فَلَمْ يُصَلِّ الصَّلاَةَ وَكَانَ عَهْدِي بِهِ وَهُوَ يُحَافِظُ عَلَى الصَّلاَةِ فَلَمَّا أَبْطَأَ قُلْتُ الصَّلاَةَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ . فَالْتَفَتَ إِلَىَّ وَمَضَى حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ الشَّفَقِ نَزَلَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ أَقَامَ الْعِشَاءَ وَقَدْ تَوَارَى الشَّفَقُ فَصَلَّى بِنَا ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا عَجِلَ بِهِ السَّيْرُ صَنَعَ هَكَذَا .
Nafi' got:
"Ez bi Ebdullah kurê Umer re derketim seferekê ber bi erdekî wî ve. Hingê kesek hat cem wî û got: 'Sefiye keça Ebû Ubeyd nexweş e, binihêre ku tu bigihîjî wê berî ku dereng bimîne.' Ew bi lez derket û zilamekî ji Qureyşan jî pê re diçû. Roj ava bû lê wî nimêj nekir, her çend min dizanibû ku ew gelek li ser dema nimêjê hişyar e. Gava ew hêdî bû, min got: 'Nimêjê bike, bila Allah rehmê li te bike!' Ew li min vegeriya lê berdewam kir heta ku tîrêja êvarê hema hema winda bû. Hingê ew peya bû û nimêja Mexrebê kir, paşê jî ji bo Eyşayê îqame anî - di wê demê de tîrêja êvarê bi temamî winda bûbû - û me pê re nimêj kir. Paşê ew ber bi me ve zivirî û got: 'Dema Resûlullah ﷺ di seferê de lez dikir, wiha dikir.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di rêwîtiyê de Ibn Umar nimêjên Mexrîb û Îşayê bi paşxistina Îşayê cem kirin.
Ibn Umar di rê de ber bi welatê xwe ve diçû ku bihîst Safiyyah bint Abi Ubaid nexweş e û ji bo gihîştina wê lez kir.
Nimêja ferz e ku piştî rohilatinê tê kirin.
Nimêja şevê ya ferz e, dema wê piştî wendabûna şefeqê dest pê dike.
Bang e ku rasterast berî nimêja bi cemaatê tê gotin.
Zanayan ji vê derdixin ku rêwî dikare nimêjên Mexrîb û Îşayê cem bike dema ku rêwîtî lez an zehmetî pêk tîne. Ibn Umar Mexrîb paş xist heta ku şefeq nêzîkî wendabûnê bû, paşê Îşa kir; bi vî awayî nîşan da ku cemkirin dikare bi paşxistina nimêja yekem jî pêk were. Di mezhebên fiqhê de li ser şertên rast ên cemkirina nimêzan di rêwîtiyê de cudahî hene; ev vegotin delîleke ji bo hêsankariya pejirandî ya rêwiyan e, ne destûr e ku nimêz bê sedemeke derbasdar were paşxistin.
- Kesê ku di rêwîtiyê de bi lezînek rastîn re rû bi rû dimîne dikare li gorî rêzikên derbasdar ji hêsankariya pejirandî ya cemkirina nimêzan sûd werbigire.
- Ji bo hêsanî nimêzan paş nexe; Ibn Umar di rewşeke taybet a rêwîtiyê de wisa kir û şopandina pratîka Pêxember ﷺ kir.
- Berî rêwîtiyê fêr bibe ku mezheba te şertên cemkirina nimêzan çawa şîrove dike.
Ev vegotina sahih jî li ser cemkirina nimêzan di rêwîtiyê de ye û dike ku hêsankariya rêwiyan di çarçoveya xwe de were fêmkirin.
Sunan an-Nasa'i · #596 (Sahih)Ev vegotin Ibn Umar di rêya vegerê de vedibêje û bi awayê nimêjê yê di rêwîtiyê de yê ku li vir hatiye behskirin re têkildar e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.