Sunan an-Nasa'i, hedîsa 633
Abu Mahdhurah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Mahdhurah hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي وَأُمُّ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ، عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ، قَالَ لَمَّا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ حُنَيْنٍ خَرَجْتُ عَاشِرَ عَشْرَةٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ نَطْلُبُهُمْ فَسَمِعْنَاهُمْ يُؤَذِّنُونَ بِالصَّلاَةِ فَقُمْنَا نُؤَذِّنُ نَسْتَهْزِئُ بِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ سَمِعْتُ فِي هَؤُلاَءِ تَأْذِينَ إِنْسَانٍ حَسَنِ الصَّوْتِ " . فَأَرْسَلَ إِلَيْنَا فَأَذَّنَّا رَجُلٌ رَجُلٌ وَكُنْتُ آخِرَهُمْ فَقَالَ حِينَ أَذَّنْتُ " تَعَالَ " . فَأَجْلَسَنِي بَيْنَ يَدَيْهِ فَمَسَحَ عَلَى نَاصِيَتِي وَبَرَّكَ عَلَىَّ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ " اذْهَبْ فَأَذِّنْ عِنْدَ الْبَيْتِ الْحَرَامِ " . قُلْتُ كَيْفَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَعَلَّمَنِي كَمَا تُؤَذِّنُونَ الآنَ بِهَا " اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ الصَّلاَةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ الصَّلاَةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ " . فِي الأُولَى مِنَ الصُّبْحِ قَالَ وَعَلَّمَنِي الإِقَامَةَ مَرَّتَيْنِ " اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ قَدْ قَامَتِ الصَّلاَةُ قَدْ قَامَتِ الصَّلاَةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ " . قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عُثْمَانُ هَذَا الْخَبَرَ كُلَّهُ عَنْ أَبِيهِ وَعَنْ أُمِّ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ أَنَّهُمَا سَمِعَا ذَلِكَ مِنْ أَبِي مَحْذُورَةَ .
Ebû Mehzûre ragihand:
"Dema ku Resûlê Allah ﷺ ji Huneynê derket, ez di nav komek deh kesî de bûm ku ji xelkê Mekkeyê bûn û em li pey wan çûbûn. Me bihîst ku ew ji bo nimêjê bang dikin (ezan dixwînin), me jî ji bo tinazên xwe dest bi xwendina ezanê kir. Resûlê Allah ﷺ got: 'Min di nav van kesan de dengê yekî bihîst ku ezanê bi dengekî xweş dixwîne.' Paşê wî em gazî kirin; me yek bi yek ezan xwend û ez ê dawî bûm. Dema min ezan xwend, wî got: 'Were vir.' Wî ez li pêşiya xwe rûniştandim, destê xwe li ser eniya min kişand û sê caran bereket da min, paşê got: 'Here û li mala pîroz (Kabe) ezanê bixwîne.' Min got: 'Çawa, ya Resûlê Allah?' Wî heman awayê ku hûn niha dixwînin fêrî min kir: 'Allahu Ekber, Allahu Ekber, Allahu Ekber, Allahu Ekber; Eşhedu en la îlahe illallah, Eşhedu en la îlahe illallah; Eşhedu enne Muhemmeden Resûlullah, Eşhedu enne Muhemmeden Resûlullah; Eşhedu en la îlahe illallah, Eşhedu en la îlahe illallah; Eşhedu enne Muhemmeden Resûlullah, Eşhedu enne Muhemmeden Resûlullah; Heyye eles-selah, Heyye eles-selah; Heyye elel-felah, Heyye elel-felah; Es-selatu xeyrun mine'n-newm, Es-selatu xeyrun mine'n-newm' - ev di ezana yekem a sibehê (Fecr) de ye. Û wî îqame jî fêrî min kir ku her hevok du caran tê gotin: 'Allahu Ekber, Allahu Ekber, Allahu Ekber, Allahu Ekber; Eşhedu en la îlahe illallah, Eşhedu en la îlahe illallah; Eşhedu enne Muhemmeden Resûlullah, Eşhedu enne Muhemmeden Resûlullah; Heyye eles-selah, Heyye eles-selah; Heyye elel-felah, Heyye elel-felah; Qed qametis-selah, Qed qametis-selah; Allahu Ekber, Allahu Ekber; La îlahe illallah'." Îbn Cureyc got: Usman ev hemû xeber ji bavê xwe û ji diya Ebdulmelik kurê Ebû Mehzûre ji min re ragihand, û wan ev yek ji Ebû Mehzûre bihîstibû.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ dengê Abû Mahdhûrah nas kir û ezan da wî hîn kir.
Piştî Huneynê, Abû Mahdhûrah bi komekî Mekkeyiyan re bi ezanê henek kir. Pêxember ﷺ dengê wî yê xweş bihîst, gazîkirina nimêjê da wî hîn kir û fermana wî da ku wê li Kaniya Pîroz bike.
Gazîkirina ku ragihîne dema nimêjê hatiye.
Gazîkirina ku ragihîne nimêja bi cemaatê dê di cih de dest pê bike.
Werin ber bi serkeftinê: gazîkirinek ji bo hatina nimêjê.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku ezan dikare bi dengekî zelal û xweş bê gotin û peyvên wê divê bi baldarî bên hînkirin. Rivayet forma ezan û îqametê vedibêje ku ji Abû Mahdhûrah re hat hînkirin; rivayetên din ên sahih formên din jî vedibêjin. Mezhebên fiqhê vê cihêrengiya ku hatiye veguhastin di hûrguliyên gazîkirinê de dipejirînin. Çîrok herwiha nîşan dide ku Pêxember ﷺ bi dilovanî nêzî kesê ku di destpêkê de henek dikir bû û erkekî berpirsiyar spartê.
- Peyvên ezanê bi baldarî hîn bike û wan zelal bêje.
- Li hember kesê ku xeletiyê dike bi sebir be û derfetê bide wî ku xwe rast bike.
- Jêhatîbûnên xwe, wek dengekî xweş, bikar bîne da ku kesên din ber bi nimêjê gazî bikî.
Ev rivayet ji heman pirtûkê jî vedibêje ku Pêxember ﷺ çawa gazîkirinê da Abû Mahdhûrah hîn kir.
Sunan an-Nasa'i · #632 (Hasan Sahih)Ev nivîs vegotineke têkildar e derbarê hînkirina ezanê ji Abû Mahdhûrah re.
Sunan an-Nasa'i · #634 (Sahih)Mâlik ibn al-Huwairith derbarê gazîkirina nimêjê de vedibêje û ji bo berawirdkirinê bi îqameta li vir hatî gotin derfetê peyda dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.