Sunan an-Nasa'i, hedîsa 97
Abdullah ibn Zayd rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Zayd hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ - وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ جَدُّ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى - هَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُرِيَنِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ نَعَمْ . فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثَلاَثًا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ بَدَأَ بِمُقَدَّمِ رَأْسِهِ ثُمَّ ذَهَبَ بِهِمَا إِلَى قَفَاهُ ثُمَّ رَدَّهُمَا حَتَّى رَجَعَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ .
Mihemed ibn Seleme û Haris ibn Miskîn ji me re ragihandinin, bi xwendina li ber wî û min dibihîst - û ev gotinên wî ne - ji Ibn el-Qasim, wî got: Malik ji min re ragihand, ji Emr ibn Yehya el-Mazinî, ji bavê wî, ku wî got: Wî ji Ebdullah ibn Zeyd ibn Asim re - yê ku ji hevalên Pêxember ﷺ bû û bapîrê Emr ibn Yehya bû - got:
"Ma tu dikarî nîşanî min bidî ka Resûlullah ﷺ çawa destnimêj digirt?" Ebdullah ibn Zeyd got: "Erê." Paşê wî daxwaza ava destnimêjê kir û av rijand ser destên xwe û her du destên xwe du caran şuşt. Paşê sê caran devê xwe şuşt û av kişand nav pozê xwe. Paşê rûyê xwe sê caran şuşt. Paşê destên xwe heta enîşkê du caran şuştin. Paşê bi her du destên xwe serê xwe mesh kir; ji pêşiya serê xwe dest pê kir û destên xwe bir heta paşiya stûyê xwe, paşê wan vegerand heta cihê ku jê dest pê kiribû. Paşê lingên xwe şuştin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Abdullah ibn Zeyd nîşan dide ku Pêxember ﷺ çawa wudû digirt.
Şuştina ayînî ya ku misilman, di nav tiştên din de, berî nimêjê dikin.
Av xistin dev û paqijkirina pozê bi avê, wekî beşek ji wudûya hatiye ravekirin.
Derbasbûna destên şil li ser serî; li vir dest ber bi paş ve tên birin û paşê dîsa ber bi pêş ve tên anîn.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku wudû divê bi baldarî bê kirin û sê caran şûştina rû û milan ne pêwîst e: Pêxember ﷺ li vir milên xwe du caran şûşt. Ev ravekirin herwiha girîngiya şopandin û hînkirina nimûneya wî nîşan dide. Fiqhzan, li ser bingeha nirxandina hevpar a rivayetan, nîqaş dikin ka kîjan beş pêwîst in û kîjan têne pêşniyarkirin; nirxandina rast a şûştina dev û paqijkirina pozê di nav mezheban de cuda ye.
- Wudûyê gav bi gav fêr bibe û bala xwe bide rêza kiryaran.
- Pratîka Pêxember ﷺ bişopîne, lê dubarekirina pêşniyarkirî wekî tiştekî pêwîst pêşkêş neke.
- Dema ku tenê ravekirin têrê neke, ji kesekî zanayî bixwaze ku çalakiyeke ayînî ji te re nîşan bide.
Ev rivayet bi rêya Malik û Amr ibn Yahya ji Abdullah ibn Zeyd tê veguhastin, ji ber vê yekê bi pratîka Pêxember ﷺ ya hatiye ravekirin re têkiliyek nêzîk heye.
Sunan an-Nasa'i · #96 (Sahih)Elî jî vedibêje ka Pêxember ﷺ çawa şûştina ayînî dikir; bi hev re, rivayet herîtiyên cuda yên veguhastî nîşan didin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.