Sahih Muslim, xadiiska 3952
Waxaa weriyey Rafi ibn Khadij. Qoraal Carabi ah oo wata tarjumaad iyo sharaxaad noo gaar ah.
Waxaa weriyey Rafi ibn Khadij
Sahih Muslim guud ahaan waxaa loo tixgeliyaa mid lagu kalsoonaan karo.
Riwaayadda
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي، عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي حَنْظَلَةُ بْنُ قَيْسٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ، بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِهِ إِنَّمَا كَانَ النَّاسُ يُؤَاجِرُونَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمَاذِيَانَاتِ وَأَقْبَالِ الْجَدَاوِلِ وَأَشْيَاءَ مِنَ الزَّرْعِ فَيَهْلِكُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَهْلِكُ هَذَا فَلَمْ يَكُنْ لِلنَّاسِ كِرَاءٌ إِلاَّ هَذَا فَلِذَلِكَ زُجِرَ عَنْهُ . فَأَمَّا شَىْءٌ مَعْلُومٌ مَضْمُونٌ فَلاَ بَأْسَ بِهِ .
Waxaa nooga warramay Isxaaq, waxaa noo sheegay Ciise bin Yuunis, waxaa nooga warramay Al-Awzaaci, oo ka weriyey Rabii'ah bin Abii Cabdirraxmaan, wuxuu yiri: Waxaa ii sheegay Xandalah bin Qays Al-Ansaari, wuxuu yiri: Waxaan weydiiyey Raafic bin Khadij kiraysashada dhulka ee dahabka iyo qalinka lagu bixiyo, markaasuu wuxuu yiri: 'Dhib ma leh. Dadku xilligii Nabiga ﷺ waxay dhulka ku kiraysan jireen waxa ka soo go'a meelaha biyo-mareennada ah, afafka togagga, iyo qaybo ka mid ah beeraha. Markaas qayb baa halaabi jirtay, qaybna way badbaadi jirtay; ama qayb baa badbaadi jirtay, qaybta kalena way halaabi jirtay. Sidaas darteed dadku kiro ma heli jirin waxaan ahayn waxa badbaada oo kaliya. Sababtaas awgeed ayaa laga reebay. Laakiin haddii ay tahay wax la yaqaan oo dammaanad qaadan, dhib ma leh.'
Tarjumaad iyo sharaxaad ay samaysay Khutba World, oo laga tarjumay Carabiga.
Kiraynta dhulku waa bannaan tahay marka la dejiyo lacag go’an oo la hubo.
In dhul qof loo oggolaado inuu isticmaalo isaga oo bixinaya lacag horay loogu heshiiyey.
Lacag go’an oo la bixiyo, taas oo ka duwan qayb aan la hubin oo ka mid ah dalagga.
Dhulal ku yaal hareeraha marin-biyoodka oo heshiisyadii hore loogu asteeyey kiro ama wax-soo-saar.
Culimadu waxay xadiiskan ka fahmeen in kiraynta dhulku bannaan tahay marka lagu heshiiyo lacag hore loo cayimay. Diidmada waxay khusaysay heshiisyada lacag-bixintu ku xirnayd qayb gaar ah oo dalagga ka mid ah: qaybtaasi way baabi’i kartay halka inta kale ay badbaadi karto, taasoo qaybinta ka dhigaysa mid aan la hubin oo aan dheellitirnayn. Madhaahibta fiqhigu waxay ka hadlaan noocyo kala duwan oo dhul-beereed la kireeyo, hase yeeshee ka fogaanshaha mugdiga iyo khilaafku waa mabda’ muhiim ah.
- Marka dhul la kireynayo, horay oo cad u qeexa lacagta lagu leeyahay iyo waqtiga la bixinayo.
- Lacagta kirada ha ku xirin wax-soo-saar aan la hubin oo ka imanaya qayb gaar ah oo dhulka ah.
- Heshiiska u sameeya si cad si labada dhinacba u ogaadaan xuquuqdooda iyo waajibaadkooda.
Werintani sidoo kale waxay ka hadlaysaa su’aashii Xanzala ibn Qays uu Rafiʿ ibn Khadiij ka weydiiyey kiraynta dhulka, waxayna caddaynaysaa xeerarka khuseeya lacag-bixinta.
Sahih Muslim · #3950 (Sahih)Waxay ka hadlaysaa diidmada noocyo gaar ah oo dhul-beereed la kireeyo, waxayna faahfaahin dheeraad ah ka bixinaysaa sharaxaadda Rafiʿ ibn Khadiij.
Maalin kasta xadiis, kuna qoran luqaddaada
Abku wuxuu maalin kasta ku siinayaa xadiis wata sharaxaad, sidoo kalena ah wijit taleefankaaga ku jira. Waa bilaash.