Sunan Abi Dawud, hadithi 142
Transmetuar nga Laqit ibn Sabrah. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Laqit ibn Sabrah
Transmetimi
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، - فِي آخَرِينَ - قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ كَثِيرٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ قَالَ كُنْتُ وَافِدَ بَنِي الْمُنْتَفِقِ - أَوْ فِي وَفْدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ - إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ نُصَادِفْهُ فِي مَنْزِلِهِ وَصَادَفْنَا عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ فَأَمَرَتْ لَنَا بِخَزِيرَةٍ فَصُنِعَتْ لَنَا قَالَ وَأُتِينَا بِقِنَاعٍ - وَلَمْ يَقُلْ قُتَيْبَةُ الْقِنَاعَ وَالْقِنَاعُ الطَّبَقُ فِيهِ تَمْرٌ - ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " هَلْ أَصَبْتُمْ شَيْئًا أَوْ أُمِرَ لَكُمْ بِشَىْءٍ " . قَالَ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ فَبَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جُلُوسٌ إِذْ دَفَعَ الرَّاعِي غَنَمَهُ إِلَى الْمُرَاحِ وَمَعَهُ سَخْلَةٌ تَيْعَرُ فَقَالَ " مَا وَلَّدْتَ يَا فُلاَنُ " . قَالَ بَهْمَةً . قَالَ فَاذْبَحْ لَنَا مَكَانَهَا شَاةً . ثُمَّ قَالَ لاَ تَحْسِبَنَّ - وَلَمْ يَقُلْ لاَ تَحْسَبَنَّ - أَنَّا مِنْ أَجْلِكَ ذَبَحْنَاهَا لَنَا غَنَمٌ مِائَةٌ لاَ نُرِيدُ أَنْ تَزِيدَ فَإِذَا وَلَّدَ الرَّاعِي بَهْمَةً ذَبَحْنَا مَكَانَهَا شَاةً . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي امْرَأَةً وَإِنَّ فِي لِسَانِهَا شَيْئًا يَعْنِي الْبَذَاءَ . قَالَ " فَطَلِّقْهَا إِذًا " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لَهَا صُحْبَةً وَلِي مِنْهَا وَلَدٌ . قَالَ " فَمُرْهَا - يَقُولُ عِظْهَا - فَإِنْ يَكُ فِيهَا خَيْرٌ فَسَتَفْعَلُ وَلاَ تَضْرِبْ ظَعِينَتَكَ كَضَرْبِكَ أُمَيَّتَكَ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنِ الْوُضُوءِ . قَالَ " أَسْبِغِ الْوُضُوءَ وَخَلِّلْ بَيْنَ الأَصَابِعِ وَبَالِغْ فِي الاِسْتِنْشَاقِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ صَائِمًا " .
Lakit ibn Sabra (r.a.) transmeton: Unë isha kryetari i delegacionit të fisit Banu el-Muntefik - ose isha në mesin e delegacionit të Banu el-Muntefik - që erdhi tek i Dërguari i Allahut ﷺ. Kur arritëm tek Pejgamberi ﷺ, nuk e gjetëm atë në shtëpinë e tij. Atje gjetëm Aishen, Nënën e Besimtarëve. Ajo urdhëroi që të na përgatitej një gjellë e quajtur 'hazira' dhe ajo na u shërbye. Më pas na u soll një tabaka me hurma. (Transmetuesi Kutejbe nuk e përmendi fjalën 'kina' për tabakanë). Pastaj erdhi i Dërguari i Allahut ﷺ dhe pyeti:
"A ju është shërbyer ndonjë gjë apo është urdhëruar diçka për ju?" Ne u përgjigjëm: "Po, o i Dërguar i Allahut!" Ndërsa ishim ulur në shoqërinë e të Dërguarit të Allahut ﷺ, papritmas pamë një bari që po i çonte delet e tij drejt vathës, dhe bashkë me të kishte një qengj të sapo lindur që po blente. Pejgamberi ﷺ e pyeti: "Çfarë ka pjellë, o filan?" Ai u përgjigj: "Një qengj femër." Pejgamberi ﷺ tha: "Ther për ne një dele në vend të tij. Por mos mendo se e kemi therur atë vetëm për ty. Ne kemi njëqind dele dhe nuk duam që numri i tyre të rritet. Prandaj, kurdoherë që baririt i pjell një qengj femër, ne therim një dele në vend të tij." (Transmetuesi thotë se Pejgamberi ﷺ përdori fjalën 'la tahsabenne' - mos mendo). Pastaj unë thashë: "O i Dërguar i Allahut, kam një grua e cila ka diçka në gjuhën e saj", duke aluduar në fjalët e saj të këqija dhe të pandershme. Ai tha: "Atëherë ndahu prej saj." Unë thashë: "O i Dërguar i Allahut, ajo ka qenë bashkëshorte e imja prej kohësh dhe kam fëmijë prej saj." Ai tha: "Këshilloje; nëse ka mirësi në të, ajo do ta bëjë këtë. Dhe mos e rrah gruan tënde ashtu siç rrah robëreshën tënde." Unë thashë: "O i Dërguar i Allahut, më trego për abdesin." Ai tha: "Bëje abdesin plotësisht, kaloje ujin mes gishtave dhe thithe ujin thellë në hundë, përveç nëse je agjëruesh."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Merr abdes të plotë, lëre ujin të depërtojë mes gishtave dhe mos e thith ujin thellë në hundë gjatë agjërimit.
Larja rituale që myslimanët e kryejnë, ndër të tjera, para namazit.
Lëre ujin të depërtojë mes gishtave, që të lahen edhe hapësirat ndërmjet tyre.
Thithja e ujit përmes hundës gjatë abdesit.
Dijetarët nxjerrin nga urdhri për të marrë abdes të plotë se pjesët e trupit që duhen larë duhet të pastrohen me kujdes dhe nuk duhet lënë asnjë vend i palarë. Gishtat duhen pastruar në mënyrë që uji të depërtojë mes tyre. Përjashtimi për agjëruesin tregon se gjatë agjërimit duhet shmangur thithja e thellë e ujit në hundë, nga frika se uji mund të arrijë në fyt. Hollësitë juridike të abdesit ndryshojnë sipas medhhebit; katër medhhebet sunite e pranojnë rëndësinë e pastrimit të kujdesshëm, por ndryshojnë, ndër të tjera, në vlerësimin e saktë të disa veprimeve si të detyrueshme ose të rekomanduara.
- Gjatë abdesit, merr kohën e nevojshme për të larë me kujdes të gjitha pjesët e përcaktuara.
- Lëre ujin të depërtojë mes gishtave, që të pastrohen edhe hapësirat ndërmjet tyre.
- Gjatë agjërimit, mos e thith ujin thellë në hundë kur merr abdes.
Ky transmetim sahih vjen përmes një zinxhiri të afërt transmetimi dhe përmban udhëzime shtesë për kryerjen me kujdes të abdesit.
Sunan Abi Dawud · #144 (Sahih)Ky transmetim sahih trajton gjithashtu thithjen e ujit në hundë gjatë abdesit dhe përjashtimin për atë që agjëron.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.