Sunan Abi Dawud, hadithi 690
Transmetuar nga Abu Hurairah. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abu Hurairah
Transmetimi
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، - يَعْنِي ابْنَ الْمَدِينِيِّ - عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ، عَنْ جَدِّهِ، حُرَيْثٍ - رَجُلٍ مِنْ بَنِي عُذْرَةَ - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ أَبِي الْقَاسِمِ، صلى الله عليه وسلم قَالَ فَذَكَرَ حَدِيثَ الْخَطِّ . قَالَ سُفْيَانُ لَمْ نَجِدْ شَيْئًا نَشُدُّ بِهِ هَذَا الْحَدِيثَ وَلَمْ يَجِئْ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . قَالَ قُلْتُ لِسُفْيَانَ إِنَّهُمْ يَخْتَلِفُونُ فِيهِ فَتَفَكَّرَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ مَا أَحْفَظُ إِلاَّ أَبَا مُحَمَّدِ بْنَ عَمْرٍو قَالَ سُفْيَانُ قَدِمَ هَا هُنَا رَجُلٌ بَعْدَ مَا مَاتَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ فَطَلَبَ هَذَا الشَّيْخَ أَبَا مُحَمَّدٍ حَتَّى وَجَدَهُ فَسَأَلَهُ عَنْهُ فَخَلَطَ عَلَيْهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَسَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ سُئِلَ عَنْ وَصْفِ الْخَطِّ غَيْرَ مَرَّةٍ فَقَالَ هَكَذَا عَرْضًا مِثْلَ الْهِلاَلِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَسَمِعْتُ مُسَدَّدًا قَالَ قَالَ ابْنُ دَاوُدَ الْخَطُّ بِالطُّولِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَسَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ وَصَفَ الْخَطَّ غَيْرَ مَرَّةٍ فَقَالَ هَكَذَا - يَعْنِي - بِالْعَرْضِ حَوْرًا دَوْرًا مِثْلَ الْهِلاَلِ يَعْنِي مُنْعَطِفًا .
Na ka treguar Muhamed ibn Jahja ibn Faris, na ka treguar Aliu - pra Ibnul-Medini - nga Sufjani, nga Ismail ibn Umejjeh, nga Ebu Muhamed ibn Amr ibn Hurejth, nga gjyshi i tij Hurejth - një burrë nga Benu Udhrah - nga Ebu Hurejra, nga Ebul-Kasimi ﷺ i cili tha dhe më pas përmendi hadithin mbi vizatimin e vijës. Sufjani tha: Nuk gjetëm asgjë me të cilën ta forconim këtë hadith dhe ai nuk është transmetuar përveçse nga kjo rrugë. Ai (Ali b. el-Medini) tha: I thashë Sufjanit: Ata kanë mospajtim rreth emrit (Ebu Muhamed b. Amr). Ai mendoi për një çast dhe pastaj tha: Nuk mbaj mend tjetër veçse Ebu Muhamed ibn Amr. Sufjani tha: Pas vdekjes së Ismail ibn Umejjeh, në Kufe erdhi një burrë; ai e kërkoi këtë shejh Ebu Muhamedin derisa e gjeti dhe e pyeti për këtë, por ai u hutua. Ebu Daudi tha: Kam dëgjuar Ahmed ibn Hanbelin kur u pyet disa herë se si duhet vizatuar vija, dhe ai u përgjigj: Kështu, horizontalisht si gjysmëhënë. Ebu Daudi tha: Kam dëgjuar Museddedin të thotë: Ibn Daudi tha: Vija duhet të vizatohet vertikalisht (gjatësisht). Ebu Daudi tha: Kam dëgjuar Ahmed ibn Hanbelin duke përshkruar disa herë vijën dhe ai tha: Kështu - pra - horizontalisht, e rrumbullakët, si gjysmëhënë, pra e lakuar.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Ky transmetim i dobët përshkruan një vijë të lakuar si gjysmëhënë.
Një objekt që vendoset përpara personit gjatë namazit, si ndarëse mes atij që falet dhe vendkalimit.
Një shenjë në tokë, e diskutuar në këtë transmetim si alternativë ndaj një objekti.
Vetë teksti përmend se Ahmedi ibn Hanbeli e përshkroi vijën si horizontale dhe të lakuar, si gjysmëhëna, ndërsa Ibn Davudi udhëzoi që ajo të vizatohej për së gjati. Këto përshkrime të ndryshme dhe zinxhiri i dobët i transmetimit nënkuptojnë se prej tij nuk mund të nxirret një formë e përcaktuar apo një detyrim i pavarur. Në vendimet praktike për sutran, dijetarët u japin më shumë peshë transmetimeve më të forta, Sahih.
- Gjatë namazit, vendos përpara vetes një ndarëse të përshtatshme kur e kërkon situata.
- Mos e mbështet një detyrim fetar në një transmetim të dobët, por ndiq provat më të forta, Sahih.
- Mos i kthe përshkrimet e ndryshme të vijës në shkak për kundërshti: transmetimi nuk përcakton në mënyrë të besueshme një formë të caktuar.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.