Sahih al-Bukhari, hadithi 4515
Transmetuar nga Abdullah ibn Umar. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abdullah ibn Umar
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَتَاهُ رَجُلاَنِ فِي فِتْنَةِ ابْنِ الزُّبَيْرِ فَقَالاَ إِنَّ النَّاسَ قَدْ ضُيِّعُوا، وَأَنْتَ ابْنُ عُمَرَ وَصَاحِبُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَمَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَخْرُجَ فَقَالَ يَمْنَعُنِي أَنَّ اللَّهَ حَرَّمَ دَمَ أَخِي. فَقَالاَ أَلَمْ يَقُلِ اللَّهُ {وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ } فَقَالَ قَاتَلْنَا حَتَّى لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ، وَكَانَ الدِّينُ لِلَّهِ، وَأَنْتُمْ تُرِيدُونَ أَنْ تُقَاتِلُوا حَتَّى تَكُونَ فِتْنَةٌ، وَيَكُونَ الدِّينُ لِغَيْرِ اللَّهِ. وَزَادَ عُثْمَانُ بْنُ صَالِحٍ عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي فُلاَنٌ، وَحَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَمْرٍو الْمَعَافِرِيِّ، أَنَّ بُكَيْرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَهُ عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى ابْنَ عُمَرَ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنْ تَحُجَّ عَامًا وَتَعْتَمِرَ عَامًا، وَتَتْرُكَ الْجِهَادَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَقَدْ عَلِمْتَ مَا رَغَّبَ اللَّهُ فِيهِ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي بُنِيَ الإِسْلاَمُ عَلَى خَمْسٍ إِيمَانٍ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ، وَالصَّلاَةِ الْخَمْسِ، وَصِيَامِ رَمَضَانَ، وَأَدَاءِ الزَّكَاةِ، وَحَجِّ الْبَيْتِ. قَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَلاَ تَسْمَعُ مَا ذَكَرَ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ {وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا} {إِلَى أَمْرِ اللَّهِ} {قَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ} قَالَ فَعَلْنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ الإِسْلاَمُ قَلِيلاً، فَكَانَ الرَّجُلُ يُفْتَنُ فِي دِينِهِ إِمَّا قَتَلُوهُ، وَإِمَّا يُعَذِّبُوهُ، حَتَّى كَثُرَ الإِسْلاَمُ فَلَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ. قَالَ فَمَا قَوْلُكَ فِي عَلِيٍّ وَعُثْمَانَ قَالَ أَمَّا عُثْمَانُ فَكَأَنَّ اللَّهَ عَفَا عَنْهُ، وَأَمَّا أَنْتُمْ فَكَرِهْتُمْ أَنْ تَعْفُوا عَنْهُ، وَأَمَّا عَلِيٌّ فَابْنُ عَمِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَخَتَنُهُ. وَأَشَارَ بِيَدِهِ فَقَالَ هَذَا بَيْتُهُ حَيْثُ تَرَوْنَ.
Na ka treguar Muhamed ibn Beshari, na ka treguar Abdul-Vehhabi, na ka treguar Ubejdullahu, nga Nafi'u, nga Ibn Umeri – radijallahu anhuma – se gjatë fitnes së Ibn Zubejrit erdhën tek ai dy burra dhe i thanë:
"Njerëzit kanë humbur, ndërsa ti je djali i Umerit dhe shok i Profetit ﷺ, çfarë të pengon që të dalësh (të luftosh)?" Ai tha: "Më pengon fakti se Allahu e ka ndaluar derdhjen e gjakut të vëllait tim." Ata thanë: "A nuk ka thënë Allahu: 'Luftoni ata derisa të mos ketë më fitne'?" Ai u përgjigj: "Ne kemi luftuar derisa nuk pati më fitne dhe feja iu kushtua vetëm Allahut, kurse ju doni të luftoni derisa të krijohet fitne dhe feja të jetë për dikë tjetër përveç Allahut." Osman ibn Salihu shtoi në transmetimin nga Ibn Vehbi: Më njoftoi filani dhe Hajve ibn Shurejh, nga Bekr ibn Amr el-Meafiri, se Bukejr ibn Abdullahu i kishte treguar nga Nafi'u se një burrë erdhi tek Ibn Umeri dhe i tha: "O Ebu Abdur-Rrahman! Çfarë të shtyu që të kryesh haxhin një vit dhe umren një vit tjetër, dhe të lësh xhihadin në rrugën e Allahut, të Madhëruarit, ndërkohë që e di sa shumë e ka nxitur Allahu atë?" Ai tha: "O djali i vëllait tim! Islami është ndërtuar mbi pesë themele: besimi në Allahun dhe të Dërguarin e Tij, pesë namazet e detyrueshme, agjërimi i Ramazanit, dhënia e zekatit dhe haxhi në Shtëpinë e Shenjtë." Burri tha: "O Ebu Abdur-Rrahman, a nuk dëgjon çfarë ka përmendur Allahu në Librin e Tij: 'Nëse dy grupe besimtarësh luftojnë me njëri-tjetrin, pajtojini', pastaj: 'deri te urdhri i Allahut', dhe: 'Luftoni ata derisa të mos ketë më fitne'?" Ai u përgjigj: "Këtë e kemi bërë në kohën e të Dërguarit të Allahut ﷺ kur islami kishte pak pasues; njeriu provohej në fenë e tij, ose e vrisnin ose e torturonin. Por kur islami u shumua, nuk pati më fitne." Burri pyeti: "Çfarë mendon për Aliun dhe Osmanin?" Ai tha: "Sa për Osmanin, duket sikur Allahu e ka falur atë, por ju nuk doni që ai të falet. Kurse sa për Aliun, ai është kushëriri i të Dërguarit të Allahut ﷺ dhe dhëndri i tij." Pastaj tregoi me dorë dhe tha: "Kjo është shtëpia e tij që po e shihni."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Ibn ʿUmar refuzoi të merrte pjesë në luftë për të mbrojtur gjakun e pafajshëm.
Gjatë trazirave të lidhura me Ibn az-Zubayrin, disa burra e pyetën Ibn ʿUmarin pse nuk merrte pjesë në luftë. Ai u përgjigj se Allahu e kishte bërë të paprekshëm gjakun e bashkëbesimtarit të tij.
Një sprovë e rëndë ose trazirë që kërcënon besimin dhe bashkësinë.
Përpjekje në rrugën e Allahut; kuptimi varet nga konteksti dhe nuk kufizohet vetëm te lufta e armatosur.
Lëmosha e detyrueshme që u jepet personave që kanë të drejtë ta marrin.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se tekstet për luftën nuk duhen zbatuar të shkëputura nga shkaku dhe qëllimi i tyre. Ibn ʿUmari dallonte luftën kundër persekutimit për shkak të besimit nga lufta civile, në të cilën besimtarët derdhin gjakun e njëri-tjetrit. Kurani, në rastin e luftimeve mes besimtarëve, së pari bën thirrje për pajtim (49:9); përdorimi i forcës synon t'i japë fund shkeljes dhe të rivendosë drejtësinë, jo të nxisë fitnah. Transmetimi thekson gjithashtu rëndësinë e veçantë të vrasjes së një bashkëbesimtari.
- Mos e përqafo një thirrje për dhunë pa shqyrtuar me kujdes kontekstin, qëllimin dhe pasojat e saj.
- Në konfliktet mes besimtarëve, kërko së pari pajtimin dhe mbrojtjen e jetëve.
- Diskuto mospajtimet pa i shpallur të tjerët armiq dhe pa nxitur dhunë.
Edhe ky transmetim trajton përmbajtjen e Ibn ʿUmarit nga pjesëmarrja në luftimet gjatë fitnah-ut të lidhur me Ibn az-Zubayrin.
Sahih al-Bukhari · #4514 (Sahih)Ai lidhet me shpjegimin e tij për ajetet mbi luftën dhe shmangien e gjakderdhjes gjatë trazirave të brendshme.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.