Tefsiri Profetik i Kuranit · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadithi 4550

Transmetuar nga Abdullah ibn Masud. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.

Sahih (i besueshëm)Libri: Tefsiri Profetik i Kuranit
صحيح البخاري
Kush e transmetoi?

Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ

Sahih (i besueshëm)
  1. 1Hajjaj ibn Minhalia transmetoi al‑Bukhariحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ
  2. 2Abu Awanaأَبُو عَوَانَةَ
  3. 3Al‑A'mashالأَعْمَشِ
  4. 4Abu Wailأَبِي وَائِلٍ
  5. 5Abdullah ibn Mas'udعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ
  6. 6I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.

Transmetimi

Teksti arabisht

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَلَفَ يَمِينَ صَبْرٍ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ‏"‏‏.‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ ‏{‏إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً أُولَئِكَ لاَ خَلاَقَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ‏}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ‏.‏ قَالَ فَدَخَلَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ وَقَالَ مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قُلْنَا كَذَا وَكَذَا‏.‏ قَالَ فِيَّ أُنْزِلَتْ كَانَتْ لِي بِئْرٌ فِي أَرْضِ ابْنِ عَمٍّ لِي قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ بَيِّنَتُكَ أَوْ يَمِينُهُ ‏"‏ فَقُلْتُ إِذًا يَحْلِفَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ وَهْوَ فِيهَا فَاجِرٌ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانٌ ‏"‏‏.‏

Përkthimi

Ebu Vaili transmeton: Abdullah ibn Mesudi, r.a., tha:

"I Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: 'Kushdo që betohet me një betim të rremë kur i kërkohet ta bëjë këtë, për t'i marrë padrejtësisht pasurinë një muslimani, ai do ta takojë Allahun ndërsa Ai është i zemëruar me të.'" Më pas Allahu, për të vërtetuar këtë, shpalli: {"Ata që e shesin besën e Allahut dhe betimet e tyre për një çmim të vogël, ata nuk kanë asnjë pjesë në botën tjetër..."} (3:77) deri në fund të ajetit. Pastaj hyri El-Esh'ath ibn Kajsi dhe pyeti: "Çfarë po ju tregon Ebu Abdur-Rrahmani?" Ne thamë: "Filan e filan gjë." Ai tha: "Ky ajet u shpall për mua. Unë kisha një pus në tokën e djalit të xhaxhait tim (i cili mohoi të drejtën time mbi të). Atëherë Pejgamberi ﷺ më tha: 'Ose sill provën, ose le të betohet ai.' Unë thashë: 'O i Dërguari i Allahut! Ai sigurisht që do të betohet (rrejshëm).' Ai tha: 'Kushdo që betohet me një betim të rremë kur i kërkohet, për t'i marrë padrejtësisht pasurinë një muslimani dhe duke qenë mëkatar në këtë, ai do ta takojë Allahun ndërsa Ai është i zemëruar me të.'"

Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.

Mesazhi kryesor

Një betim i rremë për të marrë pasurinë e tjetrit sjell zemërimin e Zotit.

Sfondi dhe arsyeja

Al-Ash‘ath ibn Qays tregoi se kishte një mosmarrëveshje për një pus në tokën e kushëririt të tij. Profeti ﷺ përcaktoi rregullin e provës: paditësi paraqet prova ose pala tjetër betohet. Al-Ash‘ath kishte frikë se kushëriri i tij do të betohej rrejshëm; atëherë Profeti ﷺ paralajmëroi për pasojat e rënda të një betimi të tillë. Al-Ash‘ath tha se ajetet që lidhen me këtë çështje ishin shpallur për rastin e tij.

Shpjegimi i fjalëve të vështira
Betimi vendimtar (yamīn ṣabr)

Një betim formal që bëhet gjatë një mosmarrëveshjeje, kur e kërkon një gjykatës ose një autoritet tjetër kompetent.

Pa pjesë në Ahiret

Një paralajmërim i rëndë se, për shkak të këtij mëkati, njeriu humbet një pjesë të shpërblimit dhe të mirave të Ahiretit.

Provë ose betim

Paditësi duhet ta mbështesë pretendimin me prova; nëse ato mungojnë, palës tjetër mund t’i kërkohet të betohet.

Çfarë nxjerrin dijetarët prej saj

Dijetarët klasikë nxjerrin prej kësaj se pasuria dhe të drejtat e të tjerëve janë të paprekshme dhe se një betim i rremë i bërë me vetëdije për të përvetësuar pasurinë e dikujt tjetër është mëkat i rëndë. Transmetimi vërteton rregullin juridik se barra e provës i takon paditësit dhe se palës që mohon mund t’i kërkohet të betohet. Katër shkollat juridike sunite e pranojnë në përgjithësi këtë rregull provues, me kushte dhe përjashtime të mëtejshme juridike. Pendimi i vetëm nuk mjafton kur është shkelur e drejta e dikujt tjetër: pasuria duhet kthyer ose personi që ka të drejtë duhet dëmshpërblyer.

Mësime për sot
  1. Në një mosmarrëveshje, mbështete pretendimin tënd me prova dhe ndershmëri; mos shpik fakte për të fituar një të drejtë.
  2. Ktheje pasurinë e fituar me betim të rremë ose mashtrim dhe ndreq dëmin e shkaktuar ndaj personit që ka të drejtë.
  3. Merre seriozisht betimin në gjykatë: ai nuk është mjet për të përforcuar një pretendim të padrejtë.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde

Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.