Sahih Muslim, hadithi 2452
Transmetuar nga Abu Sa'id al-Khudri. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abu Sa'id al-Khudri
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ، الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي نُعْمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ بَعَثَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْيَمَنِ بِذَهَبَةٍ فِي أَدِيمٍ مَقْرُوظٍ لَمْ تُحَصَّلْ مِنْ تُرَابِهَا - قَالَ - فَقَسَمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةِ نَفَرٍ بَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ حِصْنٍ وَالأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ وَزَيْدِ الْخَيْلِ وَالرَّابِعُ إِمَّا عَلْقَمَةُ بْنُ عُلاَثَةَ وَإِمَّا عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ كُنَّا نَحْنُ أَحَقَّ بِهَذَا مِنْ هَؤُلاَءِ - قَالَ - فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ " أَلاَ تَأْمَنُونِي وَأَنَا أَمِينُ مَنْ فِي السَّمَاءِ يَأْتِينِي خَبَرُ السَّمَاءِ صَبَاحًا وَمَسَاءً " . قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ نَاشِزُ الْجَبْهَةِ كَثُّ اللِّحْيَةِ مَحْلُوقُ الرَّأْسِ مُشَمَّرُ الإِزَارِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اتَّقِ اللَّهَ . فَقَالَ " وَيْلَكَ أَوَلَسْتُ أَحَقَّ أَهْلِ الأَرْضِ أَنْ يَتَّقِيَ اللَّهَ " . قَالَ ثُمَّ وَلَّى الرَّجُلُ فَقَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ أَضْرِبُ عُنُقَهُ فَقَالَ " لاَ لَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ يُصَلِّي " . قَالَ خَالِدٌ وَكَمْ مِنْ مُصَلٍّ يَقُولُ بِلِسَانِهِ مَا لَيْسَ فِي قَلْبِهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لَمْ أُومَرْ أَنْ أَنْقُبَ عَنْ قُلُوبِ النَّاسِ وَلاَ أَشُقَّ بُطُونَهُمْ " . قَالَ ثُمَّ نَظَرَ إِلَيْهِ وَهُوَ مُقَفٍّ فَقَالَ " إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمٌ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ رَطْبًا لاَ يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ - قَالَ أَظُنُّهُ قَالَ - لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ ثَمُودَ " .
Kutejbe ibn Seidi na ka treguar: Abdul-Vahidi na ka treguar, nga Umare ibn Kakau, i cili tha: Abdur-Rrahman ibn Ebi Nuajmi na ka treguar duke thënë: E kam dëgjuar Ebu Said el-Hudriun të thoshte: Ali ibn Ebi Talibi i dërgoi nga Jemeni të Dërguarit të Allahut ﷺ ar në një thes lëkure që nuk ishte pastruar nga dheu. Ai e ndau atë midis katër personave: Ujejne ibn Hisnit, Akra ibn Habisit, Zejd el-Hajlit dhe i katërti ishte ose Alkame ibn Ulase ose Amir ibn Tufejli. Një burrë nga shokët e tij tha:
"Ne kishim më shumë të drejtë për këtë sesa këta." Kjo arriti tek Pejgamberi ﷺ dhe ai tha: "A nuk më besoni mua, ndërkohë që unë jam i besuari i Atij që është në qiell? Lajmet nga qielli më vijnë mua mëngjes dhe mbrëmje." Pastaj u ngrit një burrë me sy të thellë, faqe të dalluara, ballë të lartë, mjekër të dendur, kokë të rruar dhe izar të përveshur, dhe tha: "O i Dërguar i Allahut, frikësohu Allahut!" Ai tha: "Mjerë për ty! A nuk jam unë më i denji ndër banorët e tokës që t'i frikësohet Allahut?" Pastaj ai burrë u largua dhe Halid ibn Velidi tha: "O i Dërguar i Allahut, a ta pres qafën e tij?" Ai tha: "Jo, ndoshta ai fal namaz." Halidi tha: "Sa shumë njerëz që falin namaz thonë me gjuhën e tyre atë që nuk e kanë në zemër!" I Dërguari i Allahut ﷺ tha: "Unë nuk jam urdhëruar të shpoj zemrat e njerëzve apo të çaj barkun e tyre." Pastaj ai e shikoi atë ndërsa po largohej dhe tha: "Nga breznia e këtij burri do të dalë një popull që do ta recitojë Kuranin rrjedhshëm, por ai nuk do të kalojë fytin e tyre; ata do të dalin nga feja ashtu siç del shigjeta nga gjahu. Mendoj se ai tha: Nëse i arrij ata, do t'i vras ashtu siç u vra populli i Themudit."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ mbrojti besueshmërinë e tij dhe paralajmëroi kundër devotshmërisë së shtirur.
Shkak u bë ndarja e arit që Ali ibn Abi Talibi ia kishte dërguar Profetit ﷺ nga Jemeni. Një sahabi mendonte se të tjerët kishin më shumë të drejtë për atë pasuri; pastaj një burrë iu drejtua Profetit ﷺ dhe pas kësaj erdhi paralajmërimi për njerëzit që e recitojnë Kuranin, por besimi i tyre nuk u mbërrin në zemër.
Dikush të cilit i është besuar një çështje; Profeti ﷺ thekson se është i besueshëm në përcjelljen e shpalljes.
Shprehje figurative për recitimin që nuk depërton në zemër dhe nuk çon në përjetim të sinqertë të besimit.
Pamje e largimit të shpejtë nga rruga e drejtë fetare, si një shigjetë që e përshkon tejpërtej shënjestrën.
Dijetarët klasikë nxjerrin nga kjo se udhëheqësi mund t'ua ndajë mjetet e zekatit grupeve, afrimi i të cilave me Islamin ose mbështetja e bashkësisë mund të nxitet në këtë mënyrë. Profeti ﷺ mëson gjithashtu se njerëzit gjykohen sipas veprave të dukshme: askush nuk duhet akuzuar pa prova ose vrarë për shkak të besimit të tij të brendshëm. Al-Nawawi thekson se paralajmërimi për havarixhët nuk e bën devotshmërinë e tyre të jashtme dëshmi të njohjes së sinqertë të besimit; recitimi dhe adhurimi i tyre nuk i penguan ta keqkuptonin fenë dhe të largoheshin prej saj.
- Mos ia atribuo padrejtësinë një udhëheqësi pa prova; pyet me respekt për arsyen e një vendimi.
- Gjykoi të tjerët sipas asaj që shihet dhe lëre gjykimin e qëllimeve të tyre të brendshme Allahut.
- Lexoje dhe studioje Kuranin me synimin për ta zbatuar udhëzimin e tij, jo vetëm për ta recituar bukur.
Edhe ky variant tregon ndarjen e pasurisë së ardhur nga Jemeni dhe paralajmërimin e Profetit ﷺ për njerëzit që recitojnë tekstet fetare pa ndjekur kuptimin dhe udhëzimin e duhur.
Sahih Muslim · #2453 (Sahih)Ky transmetim jep një version plotësues të emrave të përfituesve dhe mbështet kontekstin e ndarjes dhe të paralajmërimit që pasoi.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.