Sahih Muslim, hadithi 4688
Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ قَيْسًا، يُحَدِّثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، حَدَّثَنِي قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، قَالَ كَتَبَ نَجْدَةُ بْنُ عَامِرٍ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ فَشَهِدْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ حِينَ قَرَأَ كِتَابَهُ وَحِينَ كَتَبَ جَوَابَهُ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَاللَّهِ لَوْلاَ أَنْ أَرُدَّهُ عَنْ نَتْنٍ يَقَعُ فِيهِ مَا كَتَبْتُ إِلَيْهِ وَلاَ نُعْمَةَ عَيْنٍ قَالَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ إِنَّكَ سَأَلْتَ عَنْ سَهْمِ ذِي الْقُرْبَى الَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ مَنْ هُمْ وَإِنَّا كُنَّا نَرَى أَنَّ قَرَابَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُمْ نَحْنُ فَأَبَى ذَلِكَ عَلَيْنَا قَوْمُنَا وَسَأَلْتَ عَنِ الْيَتِيمِ مَتَى يَنْقَضِي يُتْمُهُ وَإِنَّهُ إِذَا بَلَغَ النِّكَاحَ وَأُونِسَ مِنْهُ رُشْدٌ وَدُفِعَ إِلَيْهِ مَالُهُ فَقَدِ انْقَضَى يُتْمُهُ وَسَأَلْتَ هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْتُلُ مِنْ صِبْيَانِ الْمُشْرِكِينَ أَحَدًا فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَكُنْ يَقْتُلُ مِنْهُمْ أَحَدًا وَأَنْتَ فَلاَ تَقْتُلْ مِنْهُمْ أَحَدًا إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تَعْلَمُ مِنْهُمْ مَا عَلِمَ الْخَضِرُ مِنَ الْغُلاَمِ حِينَ قَتَلَهُ وَسَأَلْتَ عَنِ الْمَرْأَةِ وَالْعَبْدِ هَلْ كَانَ لَهُمَا سَهْمٌ مَعْلُومٌ إِذَا حَضَرُوا الْبَأْسَ فَإِنَّهُمْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ سَهْمٌ مَعْلُومٌ إِلاَّ أَنْ يُحْذَيَا مِنْ غَنَائِمِ الْقَوْمِ
Na ka treguar Is'hak ibn Ibrahimi, na ka lajmëruar Vehb ibn Xherir ibn Hazimi, më ka treguar babai im dhe ka thënë: E kam dëgjuar Kajs-in duke transmetuar nga Jezid ibn Hurmuzi. Gjithashtu më ka treguar Muhamed ibn Hatimi – dhe ky është teksti i tij – dhe ka thënë: Na ka treguar Behzi, na ka treguar Xherir ibn Hazimi, më ka treguar Kajs ibn Sa'di, nga Jezid ibn Hurmuzi, i cili ka thënë: Nexhdet ibn Amiri i shkroi një letër Ibn Abbasit. Unë isha i pranishëm kur Ibn Abbasi e lexoi letrën e tij dhe kur shkroi përgjigjen. Ibn Abbasi tha: 'Për Allahun, sikur të mos ishte për ta penguar atë nga ndyrësia në të cilën do të binte, nuk do t'i kisha shkruar fare, as nuk do t'i kisha bërë ndonjë nder.' Pastaj i shkroi: 'Ti ke pyetur për pjesën e të afërmve (Dhavi'l-kurba) që Allahu i ka përmendur dhe se cilët janë ata. Ne mendonim se ne ishim të afërmit e të Dërguarit të Allahut ﷺ, por populli ynë na e mohoi këtë. Ti ke pyetur se kur mbaron jetimllëku i jetimit; ai mbaron kur arrin moshën për martesë, kur vërehet pjekuria tek ai dhe kur i dorëzohet pasuria e tij. Ti ke pyetur nëse i Dërguari i Allahut ﷺ ka vrarë ndonjërin nga fëmijët e idhujtarëve? I Dërguari i Allahut ﷺ nuk ka vrarë askënd prej tyre, prandaj as ti mos vrit askënd prej tyre, përveç nëse di për ta atë që dinte Hidri për djalin që vrau. Gjithashtu ke pyetur nëse gruaja dhe skllavi kanë një pjesë të caktuar kur marrin pjesë në betejë? Ata nuk kanë pjesë të caktuar, por mund t'u jepet diçka nga plaçka e luftës si shpërblim.'
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Hadithi mbron fëmijët dhe jetimët dhe sqaron të drejtat mbi plaçkën e luftës.
Pjesa nga plaçka e luftës e përmendur në shpallje për të afërmit e Profetit ﷺ.
Mbrojtja dhe kujdesi i veçantë për një fëmijë që ka humbur të atin, derisa të arrijë moshën madhore dhe pjekurinë mendore.
Një e drejtë e paracaktuar për një pjesë të plaçkës së luftës; sipas këtij transmetimi, gratë dhe skllevërit nuk kishin pjesë të përcaktuar, por mund të merrnin dhuratë.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se jetimi mund ta administrojë vetë pasurinë vetëm pasi të ketë arritur moshën e martesës dhe të ketë treguar pjekuri mendore. Ibn ‘Abbās thekson gjithashtu se fëmijët nuk vriten në luftë. Formulimi për Khiḍrin i referohet dijes së tij të veçantë për vendimin e Zotit dhe nuk u jep njerëzve një autorizim të përgjithshëm për të vrarë fëmijë. Juristët e trajtojnë dhuratën për gratë dhe skllevërit si një ndarje që varet nga gjykimi i udhëheqësit, jo si një pjesë e përcaktuar si ajo që u takon luftëtarëve.
- Administroni me kujdes pasurinë e jetimit dhe ia dorëzoni vetëm kur të jetë edhe i rritur, edhe i pjekur mendërisht.
- Mbrojini fëmijët nga dhuna dhe mos e përdorni një rrëfim të jashtëzakonshëm si justifikim për t’i lënduar.
- Gjatë ndarjes së burimeve, dalloni një të drejtë të përcaktuar nga një dhuratë që jepet sipas rrethanave.
Ky transmetim sahih trajton gjithashtu pyetjet e Nexhdes drejtuar Ibn ‘Abbāsit dhe sqaron rregullat e diskutuara.
Sahih Muslim · #4687 (Sahih)Ky transmetim sahih përcjell të njëjtin shkëmbim dhe mbështet kontekstin e përgjigjes së Ibn ‘Abbāsit.
Sahih Muslim · #4689 (Sahih)Ky transmetim sahih bën pjesë në të njëjtën seri rrëfimesh për pyetjet e Nexhdes drejtuar Ibn ‘Abbāsit.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.