Sahih Muslim, hadithi 7544
Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ، هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ اللَّيْثِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، - يَعْنِي شَيْبَانَ - عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْمُعْتَمِرِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ،قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ بِمَكَّةَ { وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ} إِلَى قَوْلِهِ { مُهَانًا} فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ وَمَا يُغْنِي عَنَّا الإِسْلاَمُ وَقَدْ عَدَلْنَا بِاللَّهِ وَقَدْ قَتَلْنَا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ وَأَتَيْنَا الْفَوَاحِشَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِلاَّ مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلاً صَالِحًا} إِلَى آخِرِ الآيَةِ . قَالَ فَأَمَّا مَنْ دَخَلَ فِي الإِسْلاَمِ وَعَقَلَهُ ثُمَّ قَتَلَ فَلاَ تَوْبَةَ لَهُ .
Harun ibn Abdullahu më tregoi: Ebu Nadri, Hashim ibn el-Kasim el-Lejthiu na tregoi: Ebu Muavija - pra Shejbani - na tregoi nga Mensur ibn el-Mutemiri, nga Seid ibn Xhubejri, nga Ibn Abbasi (r.a.), i cili tha: Ky ajet zbriti në Mekë: {Dhe ata që nuk lusin tjetër zot veç Allahut} deri te fjala {të përçmuar}. Atëherë mushrikët thanë: 'Çfarë dobie kemi nga Islami kur ne i kemi vënë shok Allahut, kemi vrarë shpirtin që Allahu e ka ndaluar dhe kemi kryer mëkate të mëdha?' Mbi këtë, Allahu Azze ue Xhel-le shpalli: {Përveç atij që pendohet, beson dhe bën vepra të mira} deri në fund të ajetit. Ibn Abbasi (r.a.) tha: 'Sa i përket atij që hyn në Islam dhe i kupton urdhërat e tij, e pastaj vret, për të nuk ka pendim.'
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Allahu ua hap derën e pendimit atyre që kthehen sinqerisht tek Ai dhe besojnë.
Ajetet u shpallën në Mekë, pasi politeistët thanë se Islami nuk do t’u sillte më dobi, sepse kishin bërë idhujtari, vrasje dhe mëkate të tjera të rënda. Atëherë u shpall premtimi i faljes për ata që pendohen sinqerisht, besojnë dhe bëjnë vepra të mira.
Kthim i sinqertë tek Allahu, keqardhje për mëkatin dhe braktisje e tij.
Shkelje serioze për të cilat shpallja përmend një paralajmërim ose ndëshkim të rëndë.
T’i atribuosh dikujt tjetër përveç Allahut një formë adhurimi ose fuqi hyjnore.
Dijetarët theksojnë se teksti tregon gjerësinë e mëshirës së Allahut: edhe idhujtaria, vrasja dhe imoraliteti mund të pasohen nga falja, kur njeriu pendohet sinqerisht, beson dhe bën vepra të mira. Ata shpjegojnë gjithashtu se pendimi duhet të ndodhë para vdekjes dhe të jetë i vërtetë. Katër shkollat juridike sunite pranojnë se pendimi i një vrasësi mund të pranohet në marrëdhënien mes tij dhe Allahut, ndërsa e drejta e viktimës mbetet në fuqi dhe mund të zbatohen edhe ndëshkimi hakmarrës ose dëmshpërblimi. Prandaj, fjala e Ibn Abbasit kuptohet si një paralajmërim i rëndë kundër vrasjes pas pranimit të vetëdijshëm të Islamit, jo si ftesë për ta shtyrë pendimin.
- Kthehu tek Allahu menjëherë pas çdo mëkati dhe shkëputu me vetëdije nga rruga që të çon tek ai.
- Bashkoje pendimin me besimin, ndreqjen e padrejtësive dhe vepra të mira të dukshme.
- Mos lejo që mëkatet e së kaluarës të të largojnë nga adhurimi, por merr seriozisht të drejtat e njerëzve që ke dëmtuar.
Përforcon shpjegimin se Allahu e përmend pendimin dhe besimin si rrugëdalje nga idhujtaria e mëparshme dhe mëkatet e rënda.
Sahih Muslim · #7543 (Sahih)Sqaron pyetjen e politeistëve dhe premtimin e mëshirës hyjnore që pasoi.
Sahih Muslim · #7545 (Sahih)Ndihmon për t’i kuptuar ajetet mbi pendimin, besimin dhe veprat e mira në kontekstin e tyre më të gjerë.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.