Sahih Muslim, hadithi 7545
Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمٍ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ - عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ أَبِي بَزَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ أَلِمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا مِنْ تَوْبَةٍ قَالَ لاَ . قَالَ فَتَلَوْتُ عَلَيْهِ هَذِهِ الآيَةَ الَّتِي فِي الْفُرْقَانِ { وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلاَ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ . قَالَ هَذِهِ آيَةٌ مَكِّيَّةٌ نَسَخَتْهَا آيَةٌ مَدَنِيَّةٌ { وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا} . وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ هَاشِمٍ فَتَلَوْتُ هَذِهِ الآيَةَ الَّتِي فِي الْفُرْقَانِ{ إِلاَّ مَنْ تَابَ}
Më kanë treguar Abdullah ibn Hishemi dhe Abdur-Rrahman ibn Bishr el-Abdij, duke thënë: Na ka treguar Jahja - që është Ibn Se'id el-Kattan - nga Ibn Xhurejxhi, i cili tha: Më ka treguar Kasim ibn Ebi Bezze, nga Se'id ibn Xhubejri, i cili tha: I thashë Ibn Abbasit:
"A pranohet pendimi i atij që vret me dashje një besimtar?" Ai u përgjigj: "Jo." Atëherë ia lexova këtë ajet nga surja El-Furkan: {Dhe ata që nuk lusin, krahas Allahut, ndonjë hyjni tjetër dhe nuk vrasin shpirtin që Allahu e ka ndaluar, përveçse me të drejtë} deri në fund të ajetit. Ai tha: "Ky është ajet mekas, i cili është abroguar (është anuluar) nga një ajet medinas: {Kushdo që vret me dashje një besimtar, shpërblimi i tij është Xhehenemi, ku do të qëndrojë përgjithmonë}." Në transmetimin e Ibn Hishamit thuhet: "Ia lexova këtë ajet nga surja El-Furkan: {Përveç atij që pendohet...}"
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Ibn Abbasi e lidh vrasjen me një paralajmërim të rëndë për Ahiretin.
T’ia marrësh jetën një besimtari me vetëdije dhe pa të drejtë.
Një përcaktim që tregon nëse ajeti është shpallur para apo pas Hixhretit.
Një ndryshim në të cilin një shpallje e mëvonshme zëvendëson një rregull të mëparshëm juridik.
Ibn Abbasi e interpreton paralajmërimin e rëndë në suren en-Nisa (4:93) si shfuqizim të pjesës për pendimin në suren el-Furkan (25:68–70). Dijetarë të tjerë klasikë theksojnë se ajeti 4:93 paralajmëron për rëndësinë e jashtëzakonshme të vrasjes, por në vetvete nuk do të thotë se pendimi është i pamundur. Ata i pajtojnë ajetet kështu: pendimi i sinqertë mund të pranohet, ndërsa e drejta e viktimës dhe ndëshkimi i mundshëm hakmarrës mbeten çështje më vete. Shkollat juridike e pranojnë ndalimin e vrasjes dhe rëndësinë e pendimit; ky transmetim nuk është leje për të mohuar mëshirën e Allahut.
- Mbroje jetën e të tjerëve dhe qëndro larg dhunës dhe hakmarrjes.
- Merri seriozisht paralajmërimet për mëkatet e rënda, por mos e humb shpresën te mëshira e Allahut.
- Kur pendohesh për një padrejtësi, kërko edhe ta ndreqësh dëmin dhe t’ua kthesh të drejtat atyre që janë dëmtuar.
Ky transmetim bën pjesë në të njëjtën vargësi rrëfimesh për paralajmërimin kundër vrasjes së qëllimshme të një besimtari.
Sahih Muslim · #7544 (Sahih)Ai trajton gjithashtu çështjen e pendimit pas vrasjes së një besimtari dhe ndihmon të kuptohet konteksti i thënies së Ibn Abbasit.
Sahih Muslim · #7546 (Sahih)Ky transmetim i lidhur jep kontekst të mëtejshëm për ajetet mbi vrasjen dhe pasojat e saj.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.