Sahih Muslim, hadithi 941
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Aisha
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَوَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ بِلاَلٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ " . قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ إِنَّهُ مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ لاَ يُسْمِعِ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ . فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ " . قَالَتْ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَإِنَّهُ مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ لاَ يُسْمِعِ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ . فَقَالَتْ لَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ . مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ " . قَالَتْ فَأَمَرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ - قَالَتْ - فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَقَامَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ وَرِجْلاَهُ تَخُطَّانِ فِي الأَرْضِ - قَالَتْ - فَلَمَّا دَخَلَ الْمَسْجِدَ سَمِعَ أَبُو بَكْرٍ حِسَّهُ ذَهَبَ يَتَأَخَّرُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُمْ مَكَانَكَ . فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ - قَالَتْ - فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بِالنَّاسِ جَالِسًا وَأَبُو بَكْرٍ قَائِمًا يَقْتَدِي أَبُو بَكْرٍ بِصَلاَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَيَقْتَدِي النَّاسُ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ .
Na tregoi Ebu Bekër ibn Ebi Shejbe; na treguan Ebu Muavije dhe Veki'. Gjithashtu na tregoi Jahja ibn Jahja – dhe ky është teksti i tij – duke thënë: Na njoftoi Ebu Muavije, nga El-A'meshi, nga Ibrahimi, nga El-Esvedi, nga Aishja, e cila tha:
"Kur gjendja e të Dërguarit të Allahut ﷺ u rëndua, Bilali erdhi për ta thirrur në namaz. Ai ﷺ tha: 'Urdhëroni Ebu Bekrin të udhëheqë njerëzit në namaz.' Unë thashë: 'O i Dërguari i Allahut! Ebu Bekri është njeri me zemër të butë; kur të qëndrojë në vendin tënd, nuk do të mund t'i bëjë njerëzit ta dëgjojnë (nga të qarit), prandaj do të ishte më mirë ta urdhëroje Omerin.' Ai ﷺ përsëriti: 'Urdhëroni Ebu Bekrin të udhëheqë njerëzit në namaz.' Unë i thashë Hafsës: 'Thuaji atij se Ebu Bekri është njeri me zemër të butë dhe kur të qëndrojë në vendin e tij, njerëzit nuk do ta dëgjojnë, prandaj urdhëro Omerin.' Ajo ia tha këtë. I Dërguari i Allahut ﷺ tha: 'Ju jeni si gratë rreth Jusufit! Urdhëroni Ebu Bekrin të udhëheqë njerëzit në namaz.'" Aishja vazhdoi: "Kështu, ata e urdhëruan Ebu Bekrin të udhëheqte njerëzit në namaz. Kur ai hyri në namaz, i Dërguari i Allahut ﷺ ndjeu një lehtësim në vetvete, ndaj u ngrit duke u mbështetur nga dy burra, ndërsa këmbët i zvarriteshin në tokë. Kur hyri në xhami, Ebu Bekri e ndjeu ardhjen e tij dhe deshi të tërhiqej, por i Dërguari i Allahut ﷺ i bëri shenjë me dorë: 'Qëndro në vendin tënd.' Më pas i Dërguari i Allahut ﷺ erdhi dhe u ul në të majtë të Ebu Bekrit. I Dërguari i Allahut ﷺ i udhëhiqte njerëzit në namaz duke ndenjur ulur, ndërsa Ebu Bekri qëndronte në këmbë. Ebu Bekri ndiqte namazin e Pejgamberit ﷺ dhe njerëzit ndiqnin namazin e Ebu Bekrit."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ caktoi Ebu Bekrin që t’u printe njerëzve në namaz.
Gjatë sëmundjes së rëndë të Profetit ﷺ, Bilali erdhi ta thërriste për namaz. Profeti ﷺ e urdhëroi vazhdimisht Ebu Bekrin që t’u printe njerëzve.
Ebu Bekri ishte thellësisht i prekur dhe i emocionuar, ndaj Aishja druhej se zëri i tij nuk do të dëgjohej mirë gjatë recitimit.
Një referencë për gratë që u mahnitën nga Jusufi; këtu Profeti ﷺ qortoi Aishen dhe Hafsën sepse vazhdonin të këmbëngulnin.
Të drejtosh namazin në xhemat, ndërsa të tjerët ndjekin imamin.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se Profeti ﷺ e caktoi Ebu Bekrin për të prirë namazin në xhemat dhe se kjo detyrë ishte një meritë e veçantë për të. Transmetimi tregon gjithashtu se imami mund të falet ulur për shkak të sëmundjes; qëndrimi i namazliut pas tij trajtohet më gjerësisht në shpjegimet juridike. Katër shkollat juridike sunite i shqyrtojnë këto situata duke u mbështetur në këtë dhe në transmetime të tjera, me dallime rreth rasteve kur namazfalësit në këmbë duhet të ndjekin një imam të ulur.
- Ndiq imamin e caktuar dhe mos lejo që parapëlqimet personale ta përçajnë bashkësinë.
- Në rast sëmundjeje, mundëso përshtatjen e qëndrimit në namaz, duke ruajtur rregullat e namazit në xhemat.
- Kush merr përsipër një detyrë me përgjegjësi, mund ta pranojë me përulësi dhe të mbështetet tek Allahu.
Edhe ky transmetim Sahih rrëfen se si Ebu Bekri u priu njerëzve në namaz gjatë sëmundjes së Profetit ﷺ.
Sahih Muslim · #940 (Sahih)Ky transmetim Sahih përshkruan caktimin e Ebu Bekrit dhe faljen e Profetit ﷺ gjatë sëmundjes së tij.
Sahih Muslim · #942 (Sahih)Ky transmetim Sahih plotëson përshkrimin e namazeve në xhemat gjatë sëmundjes së Profetit ﷺ.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.