Sunan an-Nasa'i, hadithi 4758
Transmetuar nga Imran ibn Hussain. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga an‑Nasa'i deri te Imran ibn Husayn
- 1Ahmad ibn Uthman Abu al‑Jawzaia transmetoi an‑Nasa'iأَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ أَبُو الْجَوْزَاءِ
- 2Quraysh ibn Anasقُرَيْشُ بْنُ أَنَسٍ
- 3Ibn Awnابْنِ عَوْنٍ
- 4Ibn Sirinابْنِ سِيرِينَ
- 5Imran ibn Husaynعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin.
Transmetimi
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ أَبُو الْجَوْزَاءِ، قَالَ أَنْبَأَنَا قُرَيْشُ بْنُ أَنَسٍ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ يَدَ رَجُلٍ فَانْتَزَعَ يَدَهُ فَسَقَطَتْ ثَنِيَّتُهُ أَوْ قَالَ ثَنَايَاهُ فَاسْتَعْدَى عَلَيْهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا تَأْمُرُنِي تَأْمُرُنِي أَنْ آمُرَهُ أَنْ يَدَعَ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ إِنْ شِئْتَ فَادْفَعْ إِلَيْهِ يَدَكَ حَتَّى يَقْضَمَهَا ثُمَّ انْتَزِعْهَا إِنْ شِئْتَ " .
Nga Imran bin Husejni (r.a.) transmetohet se ka thënë: Një burrë kafshoi dorën e një burri tjetër, dhe kur ky i fundit e tërhoqi dorën për t'u mbrojtur, dhëmbi i përparmë i kafshuesit (ose dy dhëmbët e tij) ranë. Ai shkoi te i Dërguari i Allahut ﷺ për t'u ankuar dhe për të kërkuar dëmshpërblim. I Dërguari i Allahut ﷺ i tha:
"Çfarë kërkon prej meje? A dëshiron që unë t'i urdhëroj atij ta fusë dorën në gojën tënde që ta kafshosh siç kafshon kali? Apo dëshiron t'ia zgjatësh dorën që ta kafshojë e më pas ta tërheqësh përsëri nëse dëshiron?"
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Ai që mbrohet nga një person që kafshon nuk mban përgjegjësi për humbjen e dhëmbit të tij.
Një nga dhëmbët në pjesën e përparme të gojës.
Metaforë për të kafshuar me forcë dhe instinktivisht.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se personi që kafshon dikë tjetër nuk ka të drejtë të kërkojë dëmshpërblim për dëmtimin e dhëmbit që ndodh kur viktima tërheq dorën. Dëmi vjen si pasojë e sulmit dhe e mbrojtjes së nevojshme, jo nga një lëndim i qëllimshëm i shkaktuar nga viktima. Ky parim vlen brenda kufijve të vetëmbrojtjes proporcionale; ai nuk lejon hakmarrjen apo dhunën e tepruar.
- Largohu nga sulmi dhe përdor vetëm forcën e nevojshme për ta ndalur rrezikun.
- Ai që e nis vetë një sulm nuk duhet t’ia ngarkojë pa të drejtë pasojat viktimës.
- Mosmarrëveshjet për lëndimet drejtoji te organet kompetente të drejtësisë dhe mos u hakmerr vetë.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.