Libri i Betimit (Kasame), Hakmarrjes dhe Çmimit të Gjakut · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i, hadithi 4801

Transmetuar nga Abdullah ibn Amr ibn al-As. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.

Hasan (i mirë)Libri: Libri i Betimit (Kasame), Hakmarrjes dhe Çmimit të Gjakut
سنن النسائي
Kush e transmetoi?

Nga an‑Nasa'i deri te Profeti ﷺ

Hasan (i mirë)
  1. 1Ahmad ibn Sulaymania transmetoi an‑Nasa'iأَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ
  2. 2Yazid ibn Harunيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ
  3. 3Muhammad ibn Rashidمُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ
  4. 4Sulayman ibn Musaسُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى
  5. 5Amr ibn Shu'aybعَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ
  6. 6Babai i tij, Shu'aybأَبِيهِ
  7. 7Gjyshi i tijجَدِّهِ
  8. 8I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin.

Transmetimi

Teksti arabisht

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ قُتِلَ خَطَأً فَدِيَتُهُ مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ ثَلاَثُونَ بِنْتَ مَخَاضٍ وَثَلاَثُونَ بِنْتَ لَبُونٍ وَثَلاَثُونَ حِقَّةً وَعَشْرَةٌ بَنِي لَبُونٍ ذُكُورٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَوِّمُهَا عَلَى أَهْلِ الْقُرَى أَرْبَعَمِائَةَ دِينَارٍ أَوْ عِدْلَهَا مِنَ الْوَرِقِ وَيُقَوِّمُهَا عَلَى أَهْلِ الإِبِلِ إِذَا غَلَتْ رَفَعَ فِي قِيمَتِهَا وَإِذَا هَانَتْ نَقَصَ مِنْ قِيمَتِهَا عَلَى نَحْوِ الزَّمَانِ مَا كَانَ فَبَلَغَ قِيمَتُهَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا بَيْنَ الأَرْبَعِمِائَةِ دِينَارٍ إِلَى ثَمَانَمِائَةِ دِينَارٍ أَوْ عِدْلَهَا مِنَ الْوَرِقِ ‏.‏ قَالَ وَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ مَنْ كَانَ عَقْلُهُ فِي الْبَقَرِ عَلَى أَهْلِ الْبَقَرِ مِائَتَىْ بَقَرَةٍ وَمَنْ كَانَ عَقْلُهُ فِي الشَّاةِ أَلْفَىْ شَاةٍ وَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ الْعَقْلَ مِيرَاثٌ بَيْنَ وَرَثَةِ الْقَتِيلِ عَلَى فَرَائِضِهِمْ فَمَا فَضَلَ فَلِلْعَصَبَةِ وَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَعْقِلَ عَلَى الْمَرْأَةِ عَصَبَتُهَا مَنْ كَانُوا وَلاَ يَرِثُونَ مِنْهُ شَيْئًا إِلاَّ مَا فَضَلَ عَنْ وَرَثَتِهَا وَإِنْ قُتِلَتْ فَعَقْلُهَا بَيْنَ وَرَثَتِهَا وَهُمْ يَقْتُلُونَ قَاتِلَهَا ‏.‏

Përkthimi

Na ka treguar Ahmedi ibn Sulejmani, i tha: Na ka treguar Jezidi ibn Haruni, i tha: Na ka lajmëruar Muhamedi ibn Rashidi, nga Sulejmani ibn Musa, nga Amri ibn Shuajbi, nga babai i tij, nga gjyshi i tij, se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë:

"Kushdo që vritet gabimisht, shpërblimi i gjakut të tij është njëqind deve: tridhjetë bint-mehad, tridhjetë bint-lebun, tridhjetë hikka dhe dhjetë beni-lebun (meshkuj)." Tha: I Dërguari i Allahut ﷺ ua caktonte vlerën e dëmshpërblimit banorëve të qyteteve në katërqind dinarë ose vlerën ekuivalente në argjend. Ndërsa për ata që kishin deve, e llogariste sipas çmimeve të tregut: kur çmimet rriteshin, ai e rriste vlerën, dhe kur çmimet binin, ai e ulte atë sipas kohës. Kështu, vlera e dëmshpërblimit në kohën e të Dërguarit të Allahut ﷺ ishte midis katërqind dhe tetëqind dinarësh, ose vlera ekuivalente në argjend. Tha: I Dërguari i Allahut ﷺ vendosi se për atë person dëmshpërblimi i të cilit paguhet me lopë, ndër mbarështuesit e lopëve, është dyqind lopë; dhe për atë person dëmshpërblimi i të cilit paguhet me dele, ndër mbarështuesit e deleve, është dy mijë dele. Gjithashtu, i Dërguari i Allahut ﷺ vendosi se dëmshpërblimi i gjakut është pjesë e trashëgimisë që ndahet midis trashëgimtarëve të viktimës sipas kuotave të tyre ligjore, dhe ajo që mbetet i takon asabes (të afërmve meshkuj nga babai). Dhe i Dërguari i Allahut ﷺ vendosi që për gruan dëmshpërblimin ta paguajë asabeja e saj, kushdo qofshin ata, por ata nuk trashëgojnë asgjë prej saj përveç asaj që mbetet pas trashëgimtarëve të saj; dhe nëse ajo vritet, dëmshpërblimi i saj ndahet midis trashëgimtarëve të saj, dhe ata kanë të drejtë të vrasin vrasësin e saj.

Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.

Mesazhi kryesor

Hadithi përshkruan dëmshpërblimin për vdekjen e shkaktuar nga një aksident dhe mënyrën e ndarjes së tij.

Shpjegimi i fjalëve të vështira
Diyah (gjakshpërblimi)

Një kompensim financiar që, sipas rregullave të së drejtës islame, detyrohet për disa raste të vrasjes ose të plagosjes së padrejtë.

ʿAṣabah

Disa të afërm meshkuj që, sipas rregullave të trashëgimisë, mund të marrin pjesën e mbetur të pasurisë dhe, në raste të caktuara, të kontribuojnë në pagesën e diyahut.

Bint makhāḍ, bint labūn dhe ḥiqqah

Emërtime për deve femra të moshave të ndryshme; teksti përmend edhe deve të reja meshkuj.

Çfarë nxjerrin dijetarët prej saj

Dijetarët nxjerrin nga ky transmetim përfundimin se, në rast vdekjeje të paqëllimshme, detyrohet një diyah e caktuar, e pagueshme me lloje të ndryshme bagëtish ose me vlerën e tyre monetare. Gjithashtu, diyahu i përket pasurisë trashëgimore të viktimës dhe ndahet mes trashëgimtarëve sipas pjesëve të përcaktuara për ta. Detyrimi i saktë i pagesës dhe ndarja përcaktohen më hollësisht nga rregullat e shkollave juridike; hadithi nuk është bazë për hakmarrje me vetëgjyqësi.

Mësime për sot
  1. Një aksident me pasojë vdekjen duhet t'u raportohet menjëherë autoriteteve kompetente dhe dijetarëve të kualifikuar të së drejtës; mos merrni hak me vetëgjyqësi.
  2. Trajtojeni dëmshpërblimin si të drejtë të të afërmve të viktimës dhe ndajeni sipas rregullave në fuqi të trashëgimisë.
  3. Dokumentoni me kujdes marrëveshjet për përgjegjësinë dhe dëmshpërblimin, në mënyrë që të mbrohen të drejtat e të gjitha palëve të përfshira.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde

Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.