Sunan an-Nasa'i, hadithi 595
Transmetuar nga Abdullah ibn Umar. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abdullah ibn Umar
Transmetimi
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جَابِرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فِي سَفَرٍ يُرِيدُ أَرْضًا لَهُ فَأَتَاهُ آتٍ فَقَالَ إِنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ أَبِي عُبَيْدٍ لَمَا بِهَا فَانْظُرْ أَنْ تُدْرِكَهَا . فَخَرَجَ مُسْرِعًا وَمَعَهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُسَايِرُهُ وَغَابَتِ الشَّمْسُ فَلَمْ يُصَلِّ الصَّلاَةَ وَكَانَ عَهْدِي بِهِ وَهُوَ يُحَافِظُ عَلَى الصَّلاَةِ فَلَمَّا أَبْطَأَ قُلْتُ الصَّلاَةَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ . فَالْتَفَتَ إِلَىَّ وَمَضَى حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ الشَّفَقِ نَزَلَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ أَقَامَ الْعِشَاءَ وَقَدْ تَوَارَى الشَّفَقُ فَصَلَّى بِنَا ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا عَجِلَ بِهِ السَّيْرُ صَنَعَ هَكَذَا .
Nafi' tha:
"U nisa në udhëtim me Abdullah ibn Omerin drejt një toke të tij. Atëherë erdhi dikush tek ai dhe i tha: 'Safija, bija e Ebu Ubejdit, është sëmurë, shiko ta arrish para se të jetë tepër vonë.' Ai u nis me shpejtësi dhe bashkë me të ishte edhe një burrë nga Kurejshët. Dielli perëndoi, por ai nuk fali namazin, megjithëse unë e dija se ai ishte shumë i kujdesshëm ndaj faljes në kohë. Kur ai ngadalësoi ecjen, unë thashë: 'Namazi, Allahu të mëshiroftë!' Ai u kthye nga unë, por vazhdoi rrugën derisa muzgu ishte pothuajse duke u zhdukur. Atëherë ai zbriti dhe fali namazin e akshamit, pastaj bëri ikamet për jacinë – në atë kohë muzgu ishte zhdukur plotësisht – dhe na priu në namaz. Më pas u kthye nga ne dhe tha: 'Kur i Dërguari i Allahut ﷺ ishte në nxitim gjatë udhëtimit, vepronte kështu.'"
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Gjatë udhëtimit, Ibn Umeri i bashkoi namazet e Maghribit dhe Ishasë duke e vonuar namazin e Ishasë.
Ibn Umeri ishte rrugës për në vendbanimin e tij kur mori vesh se Safijja bint Ebi Ubejd ishte e sëmurë dhe u ngut për të arritur tek ajo.
Namazi i detyrueshëm që falet pas perëndimit të diellit.
Namazi i detyrueshëm i natës, koha e të cilit fillon pasi të zhduket muzgu i mbrëmjes.
Thirrja që bëhet menjëherë përpara namazit me xhemat.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se udhëtari mund t’i bashkojë namazet e Maghribit dhe Ishasë kur udhëtimi sjell ngutje ose vështirësi. Ibn Umeri e vonoi Maghribin derisa muzgu pothuajse u zhduk dhe më pas fali Ishanë, duke treguar se bashkimi mund të bëhet edhe duke vonuar namazin e parë. Medhhebet ndryshojnë për kushtet e sakta të bashkimit të namazeve gjatë udhëtimit; ky transmetim është dëshmi për lehtësimin e njohur për udhëtarët, jo për vonimin e namazeve pa arsye të vlefshme.
- Kush përballet me ngutje të vërtetë gjatë udhëtimit mund të përfitojë nga lehtësimi i njohur i bashkimit të namazeve, sipas rregullave përkatëse.
- Mos i vono namazet për rehati; Ibn Umeri veproi në një situatë konkrete udhëtimi dhe ndoqi praktikën e Profetit ﷺ.
- Para nisjes, mëso si i shpjegon medhhebi yt kushtet për bashkimin e namazeve.
Edhe ky transmetim sahih trajton bashkimin e namazeve gjatë udhëtimit dhe ndihmon për ta vendosur lehtësimin për udhëtarët në kontekst.
Sunan an-Nasa'i · #596 (Sahih)Ky transmetim e përshkruan Ibn Umerin gjatë një udhëtimi kthimi dhe lidhet me praktikën e namazit gjatë udhëtimit të përmendur këtu.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.