Sahih al-Bukhari, ஹதீஸ் 7
Abdullah ibn Abbas அறிவித்தார். எங்களின் மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் விளக்கத்துடன் அரபி உரை.
Abdullah ibn Abbas அறிவித்தார்
Sahih al-Bukhari முழுவதுமாக நம்பகமானதாகக் கருதப்படுகிறது.
அறிவிக்கப்பட்ட செய்தி
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ ـ وَكَانُوا تُجَّارًا بِالشَّأْمِ ـ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ، فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ، وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا. فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي، وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ، فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ. ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ، فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ. فَوَاللَّهِ لَوْلاَ الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَىَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ، ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ. قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لاَ. قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لاَ. قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ. قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ. قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لاَ. قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لاَ. قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لاَ، وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لاَ نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا. قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ. قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ، يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ. قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ، وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ، وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلاَةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ. فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ، فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ، فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا، وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ، وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمُ اتَّبَعُوهُ، وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ، وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ، وَكَذَلِكَ أَمْرُ الإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ، وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لاَ تَغْدِرُ، وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ، فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ، وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الأَوْثَانِ، وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلاَةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ. فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَىَّ هَاتَيْنِ، وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ، لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ، فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ، وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ. ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى، فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ. سَلاَمٌ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى، أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الإِسْلاَمِ، أَسْلِمْ تَسْلَمْ، يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ، فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الأَرِيسِيِّينَ وَ{يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لاَ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ} قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ، وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ، وَارْتَفَعَتِ الأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا، فَقُلْتُ لأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ، إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الأَصْفَرِ. فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَىَّ الإِسْلاَمَ. وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ، يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ، فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدِ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ. قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ، فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ، فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلاَّ الْيَهُودُ فَلاَ يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ، فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنَ الْيَهُودِ. فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ، يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لاَ. فَنَظَرُوا إِلَيْهِ، فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ، وَسَأَلَهُ عَنِ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ. فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مَلِكُ هَذِهِ الأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ. ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ، وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ، وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ، فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْىَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَّهُ نَبِيٌّ، فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ، ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ، هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلاَحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ، فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الأَبْوَابِ، فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ، فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ، وَأَيِسَ مِنَ الإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَىَّ. وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ، فَقَدْ رَأَيْتُ. فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ، فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَ. رَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ.
அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அறிவித்தார்: அபூ சுஃப்யான் பின் ஹர்ப் என்னிடம் கூறினார்: குறைஷிகளில் ஒரு வணிகக் கூட்டத்தினருடன் நான் இருந்தபோது, ஹிராக்ளியஸ் எனக்குத் தூதரை அனுப்பினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்கள் அபூ சுஃப்யானையும் குறைஷி காஃபிர்களையும் சமாதான உடன்படிக்கையில் வைத்திருந்த காலகட்டமாகும். நாங்கள் ஈலியா (ஜெருசலேம்) சென்று ஹிராக்ளியஸைச் சந்தித்தோம். அவர் தனது அரசவையில் எங்களை அழைத்தார்; ரோமானியப் பிரமுகர்கள் அவரைச் சூழ்ந்திருந்தனர். பின்னர் அவர் தனது மொழிபெயர்ப்பாளரை அழைத்து, 'நபி என்று கூறும் இந்த மனிதருடன் உங்களில் யார் மிக நெருங்கிய உறவினர்?' என்று கேட்டார். அபூ சுஃப்யான் கூறினார்: 'நானே அவருக்கு மிக நெருங்கிய உறவினர்' என்றேன். அவர், 'அவரை என்னருகில் கொண்டு வாருங்கள்; அவரது தோழர்களை அவர் பின்னால் நிறுத்துங்கள்' என்றார். பின்னர் மொழிபெயர்ப்பாளரிடம், 'இந்த மனிதரைப் பற்றி நான் இவரிடம் கேள்விகள் கேட்கப் போகிறேன்; நான் பொய் சொன்னால் இவர்கள் என்னை மறுக்கட்டும்' என்று கூறச் சொன்னார். அபூ சுஃப்யான் கூறினார்: 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! என் தோழர்கள் என்னைப் பொய்யர் என்று குற்றம் சாட்டுவார்கள் என்ற பயம் இல்லாதிருந்தால், நபி ﷺ அவர்களைப் பற்றி நான் உண்மை பேசியிருக்க மாட்டேன்.' அவர் முதலில் கேட்ட கேள்வி: 'உங்களிடையே அவரது குடும்ப அந்தஸ்து என்ன?' நான், 'எங்களிடையே அவர் உயர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்' என்றேன். 'உங்களில் யாராவது இதற்கு முன் இதுபோன்ற கூற்றைச் சொன்னதுண்டா?' 'இல்லை.' 'அவரது முன்னோர்களில் யாராவது அரசராக இருந்தனரா?' 'இல்லை.' 'உயர்குடியினர் அவரைப் பின்பற்றுகிறார்களா அல்லது ஏழைகளா?' 'ஏழைகளே.' 'அவரது பின்பற்றுபவர்கள் அதிகரிக்கிறார்களா அல்லது குறைகிறார்களா?' 'அதிகரிக்கிறார்கள்.' 'அவரது மார்க்கத்தில் நுழைந்த பிறகு யாராவது அதில் வெறுப்புற்று வெளியேறுகிறார்களா?' 'இல்லை.' 'அவர் இதைச் சொல்வதற்கு முன் அவர் மீது பொய் சொன்னதாக நீங்கள் குற்றம் சாட்டியதுண்டா?' 'இல்லை.' 'அவர் வாக்குறுதியை மீறுவாரா?' 'இல்லை. நாங்கள் அவருடன் சமாதான உடன்படிக்கையில் உள்ளோம்; அதில் அவர் என்ன செய்வார் என்பது எங்களுக்குத் தெரியாது.' இந்த வார்த்தையைத் தவிர வேறு எதையும் அவருக்கு எதிராகச் சொல்ல எனக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. 'நீங்கள் அவருடன் போர் செய்துள்ளீர்களா?' 'ஆம்.' 'உங்கள் போரின் நிலை என்ன?' 'எங்களுக்கும் அவருக்கும் இடையே போர் மாறி மாறி நடக்கும்; சில சமயம் அவர் வெல்வார், சில சமயம் நாங்கள் வெல்வோம்.' 'அவர் உங்களுக்கு என்ன கட்டளையிடுகிறார்?' 'அல்லாஹ்வை மட்டுமே வணங்குமாறும், அவனுக்கு எதையும் இணை வைக்க வேண்டாம் என்றும், எங்கள் மூதாதையர்கள் சொன்னவற்றை விட்டுவிடுமாறும் அவர் கூறுகிறார். மேலும் தொழுகை, உண்மை பேசுதல், கற்புடைமை மற்றும் உறவுமுறைகளைப் பேணுதல் ஆகியவற்றை அவர் எங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறார்.' பின்னர் ஹிராக்ளியஸ் மொழிபெயர்ப்பாளரிடம் கூறினார்: 'அவரிடம் சொல்: நான் அவரது குடும்பத்தைப் பற்றி கேட்டேன்; அவர் உயர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று நீ கூறினாய். அனைத்துத் தூதர்களும் தங்கள் சமூகத்தின் உயர் குடும்பங்களிலிருந்தே அனுப்பப்பட்டனர். உங்களில் யாராவது இதற்கு முன் இதுபோன்று கூறியுள்ளனரா என்று கேட்டேன்; இல்லை என்றாய். யாராவது முன்னர் கூறியிருந்தால், இவர் முன்னோரின் கூற்றைப் பின்பற்றுகிறார் என்று நான் நினைத்திருப்பேன். அவரது முன்னோர்களில் அரசர் யாராவது இருந்தனரா என்று கேட்டேன்; இல்லை என்றாய். இருந்திருந்தால், தந்தையின் அரசை மீட்கவே இவர் முயல்கிறார் என்று நினைத்திருப்பேன். அவர் இதைச் சொல்வதற்கு முன் பொய் சொன்னதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டாரா என்று கேட்டேன்; இல்லை என்றாய். மக்களிடம் பொய் சொல்லாதவர் அல்லாஹ்வின் மீது பொய் சொல்ல மாட்டார் என்பதை நான் அறிவேன். உயர்குடியினர் பின்பற்றுகிறார்களா அல்லது ஏழைகளா என்று கேட்டேன்; ஏழைகள் என்றாய். அனைத்துத் தூதர்களையும் இத்தகைய மக்களே பின்பற்றினர். பின்பற்றுபவர்கள் அதிகரிக்கிறார்களா என்று கேட்டேன்; அதிகரிக்கிறார்கள் என்றாய். ஈமான் பூரணமடையும் வரை இதுவே அதன் வழிமுறையாகும். மார்க்கத்தில் நுழைந்த பிறகு யாராவது வெளியேறுகிறார்களா என்று கேட்டேன்; இல்லை என்றாய். ஈமானின் இனிமை உள்ளங்களில் கலந்துவிட்டால் இதுவே அதன் அடையாளமாகும். அவர் வஞ்சகம் செய்வாரா என்று கேட்டேன்; இல்லை என்றாய். தூதர்கள் ஒருபோதும் வஞ்சகம் செய்ய மாட்டார்கள். அவர் உங்களுக்கு என்ன கட்டளையிடுகிறார் என்று கேட்டேன்; அல்லாஹ்வை வணங்குமாறும், அவனுக்கு இணை வைக்க வேண்டாம் என்றும், சிலைகளை வணங்குவதைத் தவிர்க்குமாறும், தொழுகை, உண்மை, கற்புடைமை ஆகியவற்றைக் கடைப்பிடிக்குமாறும் அவர் கட்டளையிடுவதாக நீ கூறினாய். நீ சொல்வது உண்மையாக இருந்தால், விரைவில் அவர் எனது இந்த இரண்டு பாதங்களின் கீழுள்ள இடத்தை ஆட்சி செய்வார். அவர் வருவார் என்பதை நான் அறிவேன், ஆனால் அவர் உங்களிடமிருந்து வருவார் என்று நினைக்கவில்லை. அவரிடம் செல்ல முடியுமானால், கஷ்டங்களைத் தாங்கிக்கொண்டு அவரைச் சந்திக்கச் செல்வேன். நான் அவரிடம் இருந்தால், அவரது பாதங்களைக் கழுவுவேன்.' பின்னர் ஹிராக்ளியஸ், திஹ்யா மூலம் புஸ்ராவின் ஆளுநருக்கு அனுப்பப்பட்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்களின் கடிதத்தை வரவழைத்து வாசித்தார். அதில் இருந்தது: 'அளவற்ற அருளாளனும் நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால். அல்லாஹ்வின் அடியாரும் அவனது தூதருமாகிய முஹம்மதிடமிருந்து ரோமானியப் பேரரசர் ஹிராக்ளியஸுக்கு. நேர்வழியைப் பின்பற்றுபவர் மீது சாந்தி உண்டாகுக. இதற்குப் பிறகு, இஸ்லாத்தின் அழைப்பை உங்களுக்கு விடுக்கிறேன். நீங்கள் இஸ்லாத்தைத் தழுவுங்கள்; பாதுகாப்பு பெறுவீர்கள். அல்லாஹ் உங்களுக்கு இருமடங்கு கூலி தருவான். நீங்கள் புறக்கணித்தால், உங்கள் குடிமக்களின் பாவமும் உங்கள் மீதே ஏற்படும்.
"வேதமுடையோரே! எங்களுக்கும் உங்களுக்கும் இடையே சமமான ஒரு வார்த்தைக்கு வாருங்கள்: அல்லாஹ்வையன்றி வேறெதையும் நாங்கள் வணங்க மாட்டோம்; அவனுக்கு எதையும் இணை வைக்க மாட்டோம்; அல்லாஹ்வையன்றி வேறெவரையும் ஒருவர் மற்றொருவர் இறைவர்களாக ஆக்கிக்கொள்ள மாட்டோம். அவர்கள் புறக்கணித்தால், நாங்கள் முஸ்லிம்கள் என்பதற்கு நீங்கள் சாட்சி சொல்லுங்கள் என்று கூறுங்கள்" (3:64).' அபூ சுஃப்யான் கூறினார்: ஹிராக்ளியஸ் பேசி முடித்து கடிதத்தை வாசித்ததும், அரசவையில் பெரும் கூச்சல் எழுந்தது; குரல்கள் ஓங்கின; நாங்கள் வெளியேற்றப்பட்டோம். வெளியே வந்ததும் நான் என் தோழர்களிடம், 'இப்னு அபீ கப்ஷாவின் (நபி ﷺ) விவகாரம் மிகவும் வலுவடைந்துவிட்டது; மஞ்சள் நிறத்தவர்களின் (ரோமானியர்களின்) அரசர் கூட அவருக்கு அஞ்சுகிறார்' என்றேன். அல்லாஹ் எனக்கு இஸ்லாத்தை அருளும் வரை, நபி ﷺ அவர்கள் வெற்றி பெறுவார் என்பதில் நான் உறுதியாக இருந்தேன்." இப்னு நாஸூர் என்பவர் ஈலியாவின் ஆளுநரும், ஹிராக்ளியஸின் கீழ் ஷாம் நாட்டு கிறிஸ்தவர்களின் தலைவரும் ஆவார். அவர் அறிவிக்கிறார்: ஹிராக்ளியஸ் ஈலியா வந்தபோது, ஒரு நாள் காலையில் மனம் வருந்திய நிலையில் எழுந்தார். அவரது பாதிரியார்கள் சிலர், 'உங்கள் நிலையை நாங்கள் விசித்திரமாகக் காண்கிறோம்' என்றனர். ஹிராக்ளியஸ் ஜோதிடம் பார்க்கும் வழக்கமுடையவர். அவர், 'நேற்று இரவு நான் நட்சத்திரங்களைப் பார்த்தபோது, சுன்னத் செய்யும் சமூகத்தின் அரசர் தோன்றியுள்ளதைக் கண்டேன். இந்த சமூகத்தில் யார் சுன்னத் செய்கிறார்கள்?' என்று கேட்டார். 'யூதர்களைத் தவிர வேறு யாரும் சுன்னத் செய்வதில்லை; எனவே அவர்களைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம். உங்கள் நாட்டிலுள்ள யூதர்களைக் கொல்ல உத்தரவிடுங்கள்' என்று அவர்கள் கூறினர். அவர்கள் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, கஸ்ஸான் அரசன் அனுப்பிய தூதர் ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்களின் செய்தியுடன் ஹிராக்ளியஸிடம் கொண்டு வரப்பட்டார். ஹிராக்ளியஸ் அவரிடம் விசாரித்துவிட்டு, 'சென்று பாருங்கள்; அவர் சுன்னத் செய்யப்பட்டவரா இல்லையா?' என்றார். அவர்கள் பார்த்துவிட்டு, 'அவர் சுன்னத் செய்யப்பட்டவர்' என்று கூறினர். அரபிகளைப் பற்றி ஹிராக்ளியஸ் கேட்டார்; 'அவர்களும் சுன்னத் செய்கிறார்கள்' என்று தூதர் கூறினார். ஹிராக்ளியஸ், 'இந்த சமூகத்தின் அரசர் தோன்றிவிட்டார்' என்றார். பின்னர் ஹிராக்ளியஸ் ரோமில் இருந்த தனது நண்பருக்குக் கடிதம் எழுதினார்; அவர் அறிவில் ஹிராக்ளியஸுக்கு நிகரானவர். ஹிராக்ளியஸ் ஹிம்ஸ் நகருக்குச் சென்றார். அவர் ஹிம்ஸை விட்டு வெளியேறுவதற்குள், நபி ﷺ அவர்களின் வருகை மற்றும் அவர் நபியாக இருப்பது பற்றி ஹிராக்ளியஸின் கருத்தை ஒத்த பதில் அவரது நண்பரிடமிருந்து வந்தது. பின்னர் ஹிராக்ளியஸ் ஹிம்ஸில் உள்ள தனது அரண்மனையில் ரோமானியப் பிரமுகர்களைக் கூடுமாறு அனுமதி அளித்தார். அவர்கள் கூடியதும், அரண்மனையின் கதவுகள் மூடப்பட உத்தரவிட்டார். பின்னர் அவர் வெளிப்பட்டு, 'ரோமானியர்களே! வெற்றியையும் நேர்வழியையும் விரும்புகிறீர்களா? உங்கள் அரசு நிலைத்திருக்க வேண்டுமா? எனில், இந்த நபிக்கு உறுதிமொழி அளியுங்கள் (இஸ்லாத்தைத் தழவுங்கள்)' என்றார். இதைக் கேட்டதும், காட்டுக் கழுதைகள் போன்று அவர்கள் கதவுகளை நோக்கி ஓடினர்; ஆனால் கதவுகள் மூடப்பட்டிருந்ததைக் கண்டனர். அவர்களின் வெறுப்பையும், அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்க மாட்டார்கள் என்ற நம்பிக்கையின்மையையும் கண்ட ஹிராக்ளியஸ், 'அவர்களை என்னிடம் திரும்ப அழையுங்கள்' என்றார். பின்னர், 'நான் முன்பு சொன்னது உங்கள் மார்க்க உறுதியைச் சோதிக்கவே; இப்போது நான் பார்த்துவிட்டேன்' என்றார். அவர்கள் அவருக்குச் சிரம் பணிந்து, அவர் மீது திருப்தி கொண்டனர். இதுவே ஹிராக்ளியஸின் விவகாரத்தின் முடிவாகும். இதை ஸாலிஹ் பின் கைஸான், யூனுஸ் மற்றும் மஃமர் ஆகியோர் ஸுஹ்ரியிடமிருந்து அறிவித்துள்ளனர்.
மொழிபெயர்ப்பும் விளக்கமும் Khutba World வழங்கியது; அரபியிலிருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.
முஹம்மது ﷺ அவர்களின் குணத்திலும் செய்தியிலும் நபித்துவத்தின் அடையாளங்களை ஹிரக்லியஸ் அறிந்துகொண்டார்.
போர் நிறுத்த ஒப்பந்தத்தின் போது, ஹிரக்லியஸ் ஜெருசலேமில் அபூ சுஃப்யானிடம் நபி ﷺ அவர்களைப் பற்றி விசாரித்தார். அப்போது அபூ சுஃப்யான் இன்னும் முஸ்லிமாகவில்லை என்றும், நபி ﷺ அவர்களின் செய்தி மற்றும் குணம் குறித்து ஹிரக்லியஸ் அவரிடம் கேள்விகள் கேட்டார் என்றும் ஹதீஸ் குறிப்பிடுகிறது.
இந்த அறிவிப்பில் ஜெருசலேமைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட பெயர்.
போரிடும் தரப்பினர் ஒருவருக்கொருவர் சண்டையிடாமல் இருக்க ஒப்புக்கொள்ளும் காலம்.
நபி ﷺ அவர்களின் கடிதத்தில் இடம்பெறும் சொல்; மொழிபெயர்ப்பில் ஹிரக்லியஸின் குடிமக்கள் அல்லது விவசாயிகள் என்று தரப்பட்டுள்ளது.
இப்னு ஹஜர் போன்ற அறிஞர்கள், ஹிரக்லியஸின் கேள்விகள் நபித்துவத்தின் அடையாளம் காணக்கூடிய பண்புகளைப் பற்றியவை என விளக்குகின்றனர்: அழைப்பைத் தொடங்குவதற்கு முன்பே நம்பகமான நற்பெயர் பெற்றிருத்தல், ஒப்பந்தங்களைக் காப்பாற்றுதல், பின்பற்றுவோர் எண்ணிக்கை அதிகரித்தல் ஆகியவை. எதிரியின் வாயிலிருந்தும் வரும் உண்மையான கூற்று சான்றாக அமையலாம் என்பதையும் இந்த அறிவிப்பு கற்பிக்கிறது. நபி ﷺ அவர்களின் அழைப்பு அல்லாஹ்வை மட்டுமே வணங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டது; அது நம்பிக்கையைத் தொழுகை, உண்மைத்தன்மை, கற்பொழுக்கம் மற்றும் உறவினருடன் நல்லுறவு பேணுதல் ஆகியவற்றுடன் இணைத்தது.
- உங்களுக்குப் பிணக்கு உள்ள ஒருவரை எதிர்கொள்ளும்போதும் ஒப்பந்தங்களைக் காப்பாற்றுங்கள்.
- கடினமான உரையாடல்களில்கூட உண்மைத்தன்மையும் நம்பகமான நடத்தையும் உங்கள் செய்திக்கு ஆதரவாக இருக்கட்டும்.
- அல்லாஹ்வை வணங்குதல், தொழுகை, கற்பொழுக்கம் மற்றும் உறவினரைக் கவனித்தல் ஆகியவற்றை அன்றாடத் தேர்வுகளில் வெளிப்படுத்துங்கள்.
இந்த அறிவிப்பும் வஹீ மற்றும் நபி ﷺ அவர்களின் ஆரம்பகால அனுபவங்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது; இரண்டையும் சேர்த்துப் பார்க்கும்போது, அவரது நபித்துவம் ஆரம்பகால வஹீயின் சூழலில் அமைகிறது.
Sahih al-Bukhari · #8 (Sahih)இஸ்லாத்தின் அடிப்படையை ஹதீஸ் விவரிக்கிறது; அல்லாஹ்வை மட்டுமே வணங்குமாறு விடுக்கும் அழைப்பைப் பற்றிய ஹிரக்லியஸின் கேள்விகளிலும் அது வெளிப்படுகிறது.
40 Hadith van an-Nawawi · #12 (Sahih)தனக்குச் சம்பந்தமில்லாதவற்றை நல்ல முஸ்லிம் விட்டுவிடுவார் என ஹதீஸ் வலியுறுத்துகிறது; நம்பிக்கை உண்மைத்தன்மையிலும் நற்பண்பிலும் வெளிப்படுகிறது என்பதை இந்த அறிவிப்பு எடுத்துரைக்கிறது.
தினமும் ஒரு ஹதீஸ், உங்கள் மொழியில்
செயலியில் தினமும் விளக்கத்துடன் ஒரு ஹதீஸைப் பெறுவீர்கள்; உங்கள் தொலைபேசியில் விட்ஜெட்டாகவும் கிடைக்கும். இலவசமாகப் பயன்படுத்தலாம்.