Jami at-Tirmidhi หะดีษที่ 809
รายงานโดย Abu Shuraih Al-Adawi พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abu Shuraih Al-Adawi
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْعَدَوِيِّ، أَنَّهُ قَالَ لِعَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ وَهُوَ يَبْعَثُ الْبُعُوثَ إِلَى مَكَّةَ ائْذَنْ لِي أَيُّهَا الأَمِيرُ أُحَدِّثْكَ قَوْلاً قَامَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْغَدَ مِنْ يَوْمِ الْفَتْحِ سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ وَوَعَاهُ قَلْبِي وَأَبْصَرَتْهُ عَيْنَاىَ حِينَ تَكَلَّمَ بِهِ أَنَّهُ حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ مَكَّةَ حَرَّمَهَا اللَّهُ وَلَمْ يُحَرِّمْهَا النَّاسُ وَلاَ يَحِلُّ لاِمْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ يَسْفِكَ فِيهَا دَمًا أَوْ يَعْضِدَ بِهَا شَجَرَةً فَإِنْ أَحَدٌ تَرَخَّصَ بِقِتَالِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهَا فَقُولُوا لَهُ إِنَّ اللَّهَ أَذِنَ لِرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَأْذَنْ لَكَ وَإِنَّمَا أَذِنَ لِي فِيهِ سَاعَةً مِنَ النَّهَارِ وَقَدْ عَادَتْ حُرْمَتُهَا الْيَوْمَ كَحُرْمَتِهَا بِالأَمْسِ وَلْيُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ " . فَقِيلَ لأَبِي شُرَيْحٍ مَا قَالَ لَكَ عَمْرُو بْنُ سَعِيدٍ قَالَ أَنَا أَعْلَمُ مِنْكَ بِذَلِكَ يَا أَبَا شُرَيْحٍ إِنَّ الْحَرَمَ لاَ يُعِيذُ عَاصِيًا وَلاَ فَارًّا بِدَمٍ وَلاَ فَارًّا بِخَرْبَةٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَيُرْوَى وَلاَ فَارًّا بِخِزْيَةٍ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي شُرَيْحٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو شُرَيْحٍ الْخُزَاعِيُّ اسْمُهُ خُوَيْلِدُ بْنُ عَمْرٍو وَهُوَ الْعَدَوِيُّ وَهُوَ الْكَعْبِيُّ . وَمَعْنَى قَوْلِهِ " وَلاَ فَارًّا بِخَرْبَةٍ " يَعْنِي الْجِنَايَةَ يَقُولُ مَنْ جَنَى جِنَايَةً أَوْ أَصَابَ دَمًا ثُمَّ لَجَأَ إِلَى الْحَرَمِ فَإِنَّهُ يُقَامُ عَلَيْهِ الْحَدُّ .
กุฏัยบะฮ์ได้เล่าให้เราฟัง ลัยษ์ บิน ซะอฺด์ ได้เล่าให้เราฟัง จากซะอีด บิน อะบี ซะอีด อัล-มักบุรีย์ จากอะบู ชุร็อยหฺ อัล-อัดวีย์ ว่าเขากล่าวกับอัมร์ บิน ซะอีด ขณะที่กำลังส่งกองทัพไปยังมักกะฮฺว่า
"ท่านผู้บัญชาการ ขออนุญาตให้ข้าพเจ้าเล่าถ้อยคำที่ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้กล่าวไว้ในวันรุ่งขึ้นหลังการพิชิตมักกะฮฺ หูทั้งสองของข้าพเจ้าได้ยิน ใจของข้าพเจ้าจดจำ และดวงตาทั้งสองของข้าพเจ้าได้เห็นขณะที่ท่านกล่าว ท่านได้สรรเสริญอัลลอฮ์และยกย่องพระองค์ แล้วกล่าวว่า 'แท้จริงอัลลอฮ์ทรงทำให้มักกะฮ์เป็นเขตหวงห้าม มิใช่ผู้คนเป็นผู้กำหนด ดังนั้นจึงไม่อนุญาตสำหรับผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลกที่จะหลั่งเลือดหรือโค่นต้นไม้ในเขตนี้ หากผู้ใดอ้างสิทธิ์ในการสู้รบโดยยึดถือการกระทำของท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เป็นข้ออ้าง พวกท่านจงบอกเขาว่า แท้จริงอัลลอฮ์ทรงอนุญาตแก่เราะสูลของพระองค์ ﷺ แต่มิได้ทรงอนุญาตแก่ท่าน อัลลอฮ์ทรงอนุญาตแก่ฉันเพียงชั่วขณะหนึ่งในเวลากลางวันเท่านั้น และความศักดิ์สิทธิ์ของมันในวันนี้ได้กลับคืนมาเหมือนเมื่อวานนี้ ผู้ที่อยู่ ณ ที่นี้จงแจ้งให้ผู้ที่ไม่อยู่ได้รับทราบ'" มีคนถามอะบู ชุร็อยหฺว่า "อัมร์ บิน ซะอีด ตอบท่านว่าอย่างไร?" เขาตอบว่า "โอ้ อะบู ชุร็อยหฺ ฉันรู้เรื่องนั้นดีกว่าท่าน เขตหวงห้ามมิอาจคุ้มครองผู้ฝ่าฝืน ผู้หนีคดีฆ่าคน หรือผู้หนีความผิดได้" อะบู อีซา กล่าวว่า มีการรายงานอีกว่า "ผู้หนีจากความอัปยศ" เขากล่าวอีกว่า ในบทนี้มีรายงานจากอะบู ฮุรอยเราะฮ์และอิบนุ อับบาสด้วย อะบู อีซา กล่าวว่า หะดีษของอะบู ชุร็อยหฺ เป็นหะดีษฮาซันเศาะฮีห์ อะบู ชุร็อยหฺ อัล-คุซาอีย์ ชื่อของเขาคือ คุวัยลิด บิน อัมร์ เขาเป็นชาวอัดวีย์และเป็นชาวเกาะอฺบีย์ ความหมายของคำว่า "ผู้หนีความผิด" หมายถึงการกระทำความผิด กล่าวคือ ผู้ใดกระทำความผิดหรือฆ่าคนแล้วหลบหนีเข้าไปในเขตหวงห้าม โทษทางกฎหมายยังคงต้องถูกบังคับใช้แก่เขา
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ความศักดิ์สิทธิ์ของมักกะฮ์ห้ามการหลั่งเลือดและการตัดต้นไม้
อบูชุร็อยห์ทักท้วงอัมร์ อิบนุ สะอีด เมื่อเขาส่งกองกำลังไปยังมักกะฮ์ โดยเตือนเขาถึงถ้อยคำที่ท่านนบี ﷺ กล่าวไว้ในวันถัดจากการพิชิตมักกะฮ์
เขตศักดิ์สิทธิ์ของมักกะฮ์ซึ่งมีกฎพิเศษใช้บังคับ
อาชญากรรมหรือการกระทำผิดร้ายแรง ตามคำอธิบายประกอบรายงานนี้ ผู้กระทำผิดไม่อาจหนีการพิจารณาคดีด้วยการหลบเข้าไปในเขตศักดิ์สิทธิ์
ผู้ที่ได้ยินถ้อยคำนั้นมีหน้าที่ถ่ายทอดอย่างถูกต้องครบถ้วน
อัตติรมิซีย์จัดระดับรายงานนี้ว่า หะซัน เศาะฮีห์ และอธิบายว่าค็อรบะฮ์หมายถึงอาชญากรรม เขาระบุว่าผู้ที่ก่ออาชญากรรมหรือทำให้เกิดการหลั่งเลือด แล้วหลบเข้าไปในเขตศักดิ์สิทธิ์ จะไม่พ้นจากบทลงโทษที่กำหนดไว้ บรรดานักวิชาการยังอนุมานด้วยว่า การอนุญาตให้ต่อสู้ในมักกะฮ์ระหว่างการพิชิตเป็นข้อยกเว้นที่จำกัดเฉพาะท่านนบี ﷺ มิใช่การอนุญาตทั่วไปแก่ผู้อื่น
- เคารพความศักดิ์สิทธิ์ของมักกะฮ์ โดยไม่ใช้ความรุนแรงและไม่ทำลายต้นไม้
- อย่าใช้ข้อยกเว้นในอดีตเป็นข้ออ้างให้ตนเองละเมิดเขตศักดิ์สิทธิ์
- ถ่ายทอดความรู้ทางศาสนาที่เชื่อถือได้อย่างรอบคอบ และเชื่อมโยงความรู้นั้นกับการกระทำอย่างยุติธรรม
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี