Jami at-Tirmidhi หะดีษที่ 910
รายงานโดย Najiyah al-Khuza'i พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Najiyah al-Khuza'i
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ نَاجِيَةَ الْخُزَاعِيِّ، صَاحِبِ بُدْنِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَصْنَعُ بِمَا عَطِبَ مِنَ الْبُدْنِ قَالَ " انْحَرْهَا ثُمَّ اغْمِسْ نَعْلَهَا فِي دَمِهَا ثُمَّ خَلِّ بَيْنَ النَّاسِ وَبَيْنَهَا فَيَأْكُلُوهَا " . وَفِي الْبَابِ عَنْ ذُؤَيْبٍ أَبِي قَبِيصَةَ الْخُزَاعِيِّ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ نَاجِيَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا فِي هَدْىِ التَّطَوُّعِ إِذَا عَطِبَ لاَ يَأْكُلُ هُوَ وَلاَ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ رُفْقَتِهِ وَيُخَلَّى بَيْنَهُ وَبَيْنَ النَّاسِ يَأْكُلُونَهُ وَقَدْ أَجْزَأَ عَنْهُ . وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَقَالُوا إِنْ أَكَلَ مِنْهُ شَيْئًا غَرِمَ بِقَدْرِ مَا أَكَلَ مِنْهُ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا أَكَلَ مِنْ هَدْىِ التَّطَوُّعِ شَيْئًا فَقَدْ ضَمِنَ الَّذِي أَكَلَ .
ฮารูน บิน อิสหาก อัล-ฮัมดานี รายงานว่า: อับดะฮ์ บิน สุไลมาน รายงานจาก ฮิชาม บิน อุรวะฮ์ จากบิดาของเขา จาก นาญิยะฮ์ อัล-คุซาอีย์ ผู้ดูแลสัตว์พลีทานของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ กล่าวว่า: ข้าพเจ้าได้ถามว่า
“โอ้ เราะสูลุลลอฮ์! หากสัตว์พลีทานได้รับบาดเจ็บระหว่างทางจนไปต่อไม่ได้ ข้าพเจ้าควรทำอย่างไร?” ท่านﷺ ตอบว่า “จงเชือดมัน แล้วนำรองเท้าของมันจุ่มลงในเลือด จากนั้นจงปล่อยไว้เพื่อให้ผู้คนได้รับประทาน” ในบทนี้ยังมีรายงานจาก ษุอัยบ์ อบู กอบีเศาะฮ์ อัล-คุซาอีย์ อีกด้วย อบู อีซา กล่าวว่า: หะดีษของนาญิยะฮ์เป็นหะดีษฮาซันเศาะฮีห์ บรรดาอุละมาอ์ได้ยึดถือปฏิบัติตามมา โดยพวกเขากล่าวว่า: สำหรับสัตว์พลีทานแบบสมัครใจที่บาดเจ็บระหว่างทาง เจ้าของและเพื่อนร่วมเดินทางห้ามรับประทานจากมัน แต่ต้องปล่อยไว้ให้ผู้อื่นรับประทาน และการกระทำดังกล่าวถือว่าเพียงพอต่อการปฏิบัติหน้าที่แล้ว นี่คือทัศนะของ อัช-ชาฟิอี, อะหมัด และอิสหาก พวกเขายังกล่าวอีกว่า: หากรับประทานส่วนใดส่วนหนึ่งเข้าไป ต้องชดใช้ตามปริมาณที่รับประทานไป ขณะที่อุละมาอ์บางส่วนกล่าวว่า: หากรับประทานสัตว์พลีทานแบบสมัครใจเข้าไป ผู้นั้นต้องรับผิดชอบชดใช้ทั้งหมดสำหรับสิ่งที่รับประทานไป
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
สัตว์ที่เป็นเครื่องบูชาซึ่งหมดแรงล้มลงระหว่างทาง ให้เชือดแล้วปล่อยไว้ให้ผู้อื่น
สัตว์ที่นำไปยังเขตสถานศักดิ์สิทธิ์ในมักกะฮ์เพื่อเป็นเครื่องบูชา
อ่อนแรงหรือบาดเจ็บระหว่างทางจนเดินทางต่อไม่ได้
สัตว์บูชาที่ไม่ได้เป็นข้อบังคับจากพิธีกรรมเฉพาะหรือจากการละเลยข้อกำหนด
อัตติรมิซีย์ระบุว่านักวิชาการนำกฎนี้มาใช้กับฮะดีที่เป็นการบูชาโดยสมัครใจซึ่งหมดแรงล้มลงระหว่างทาง กล่าวคือให้เชือดและปล่อยไว้ให้ผู้คน โดยเจ้าของและคณะเดินทางของเขาไม่รับประทาน อัชชาฟิอี อะห์มัด และอิสฮากเห็นว่าเท่านี้ถือว่าปฏิบัติครบแล้ว หากยังรับประทาน ผู้ที่กินต้องชดเชยตามสัดส่วนที่กิน นักวิชาการกลุ่มอื่นเห็นว่าผู้กินต้องรับผิดชอบในส่วนของตน
- หากสัตว์บูชาหมดแรงล้มลงระหว่างทาง ให้ผู้มีความรู้ความชำนาญเชือด และปฏิบัติตามหลักฟิกฮ์ที่ใช้บังคับในการแบ่งเนื้อ
- ตามกฎที่กล่าวถึง เจ้าของและผู้ร่วมเดินทางไม่รับประทานฮะดีโดยสมัครใจที่หมดแรงล้มลง แต่ให้ปล่อยไว้ให้ผู้อื่น
- หากไม่แน่ใจเกี่ยวกับสถานะของเครื่องบูชาหรือการชดเชย ให้ปรึกษานักวิชาการที่เชื่อถือได้
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี