Jami at-Tirmidhi، حدیث 3069
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الْبَصْرِيُّ الْحَرَشِيُّ، حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَكَّائِيُّ، حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَتَى أُنَاسٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَأْكُلُ مَا نَقْتُلُ وَلاَ نَأْكُلُ مَا يَقْتُلُ اللَّهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ ( فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ بِآيَاتِهِ مُؤْمِنِينَ ) إِلَى قَوْلِهِ : (وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَيْضًا وَرَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلاً .
محمد بن موسی بصری حرشی برای ما حدیث کرد، زیاد بن عبدالله بکائی برای ما حدیث کرد، عطاء بن سائب از سعید بن جبیر و او از عبدالله بن عباس روایت کرد که گفت: گروهی نزد پیامبر ﷺ آمدند و گفتند:
«ای رسول خدا! چرا آنچه را خودمان ذبح میکنیم میخوریم ولی آنچه را الله ذبح کرده است نمیخوریم؟» پس الله این آیه را نازل فرمود: (پس از آنچه نام الله بر آن برده شده بخورید اگر به آیات او ایمان دارید) تا سخن ایشان که: (و اگر از آنان اطاعت کنید قطعاً مشرک خواهید بود). ابوعیسی میگوید: این حدیث حسن غریب است. این حدیث از طریق دیگری نیز از ابن عباس روایت شده است. برخی آن را از عطاء بن سائب، او از سعید بن جبیر و او به صورت مرسل از پیامبر ﷺ روایت کردهاند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
آیات بر احکام الهی درباره خوراکیهای حلال تأکید میکنند.
مردم از پیامبر ﷺ پرسیدند چرا میتوانند حیواناتی را که خود کشتهاند بخورند، اما حیواناتی را که خداوند میمیراند نخورند. این روایت پرسش آنان را با نزول آیات ۱۱۸ تا ۱۲۱ سورهٔ انعام مرتبط میداند.
روایتی که در آن یک تابعی پیامبر ﷺ را مستقیماً نام میبرد و صحابیِ واسطه را ذکر نمیکند.
هنگام ذبح، نام خدا را بر زبان آوردن؛ چنانکه قرآن فرمان میدهد.
کسانی که در کنار خدا، خدایان یا نیروهای دیگری را نیز دارای الوهیت میشمارند.
مفسران کلاسیک این آیات را با این اصل مرتبط میدانند که مسلمانان از احکام الهی دربارهٔ خوراک پیروی کنند و صرفاً بر پایهٔ استدلال انسانی، چیزی را حرام یا حلال ندانند. آیات به بردن نام خدا هنگام ذبح اشاره میکنند و از پیروی از مردم هنگامی که به ردّ احکام روشن خدا بینجامد، هشدار میدهند. فقیهان، جزئیات احکام ذبح و مردار را جداگانه بررسی میکنند؛ این روایت بهتنهایی همهٔ استثناها و شرایط را بیان نمیکند.
- هنگام بررسی گوشت، مطمئن شوید که منشأ آن و شیوهٔ ذبحش با احکام اسلامی سازگار است.
- اگر موضوعی روشن نیست، بهجای استنباط شخصی از یک مقایسهٔ منفرد، از عالمی قابل اعتماد توضیح بخواهید.
- اگر توصیههای مردم آشکارا با احکام خدا تعارض دارند، از آنها پیروی نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.