Jami at-Tirmidhi، حدیث 3095
روایتشده توسط Adi ibn Hatim. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Adi ibn Hatim
روایت
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ يَزِيدَ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ غُطَيْفِ بْنِ أَعْيَنَ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَفِي عُنُقِي صَلِيبٌ مِنْ ذَهَبٍ . فَقَالَ " يَا عَدِيُّ اطْرَحْ عَنْكَ هَذَا الْوَثَنَ " . وَسَمِعْتُهُ يَقْرَأُ فِي سُورَةِ بَرَاءَةََ : ( اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ ) قَالَ " أَمَا إِنَّهُمْ لَمْ يَكُونُوا يَعْبُدُونَهُمْ وَلَكِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا أَحَلُّوا لَهُمْ شَيْئًا اسْتَحَلُّوهُ وَإِذَا حَرَّمُوا عَلَيْهِمْ شَيْئًا حَرَّمُوهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ السَّلاَمِ بْنِ حَرْبٍ . وَغُطَيْفُ بْنُ أَعْيَنَ لَيْسَ بِمَعْرُوفٍ فِي الْحَدِيثِ .
حسین بن یزید کوفی برای ما حدیث کرد، عبدالسلام بن حرب برای ما حدیث کرد، از غطیف بن اعین، از مصعب بن سعد، از عدی بن حاتم که گفت: نزد پیامبر ﷺ آمدم در حالی که صلیبی از طلا بر گردن داشتم. ایشان فرمودند:
«ای عدی! این بت را از خود دور بینداز!» و شنیدم که از سوره براءت (توبه) میخواندند: «عالمان و راهبان خود را به جای خداوند پروردگار گرفتند.» سپس فرمودند: «آگاه باشید که آنان واقعاً آنها را نمیپرستیدند، بلکه هرگاه چیزی را برایشان حلال میکردند، آنان نیز آن را حلال میشمردند و هرگاه چیزی را برایشان حرام میکردند، آنان نیز آن را حرام میدانستند.» ابوعیسی میگوید: این حدیث غریب است و ما آن را جز از طریق روایت عبدالسلام بن حرب نمیشناسیم. و غطیف بن اعین در علم حدیث شناخته شده نیست.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عدی بن حاتم میآموزد که اطاعت دینی تنها از آنِ الله است.
چیز یا موجودی که بهعنوان دارای قدرت الهی پرستش شود. پیامبر ﷺ در اندرز خود به عدی، صلیب طلایی را چنین مینامد.
رهبرانی که چنان اطاعت میشوند که گویی مستقل از الله تعیین میکنند چه چیزی از نظر دینی حلال یا حرام است.
حدیثی که در بخشی از زنجیرهٔ نقل، از راهی محدود و با یک راوی شناخته شده باشد.
مفسران کلاسیک آیهٔ ۹:۳۱ قرآن را با اطاعت از رهبران دینی پیوند میدهند، هنگامی که آنان برخلاف وحی الله چیزی را حلال یا حرام میکنند. چنین اطاعتی میتواند نوعی شرک باشد، اگر برای آنان این حق قائل شوند که مستقلاً در برابر الله احکام دینی وضع کنند؛ اطاعت معمول از مردم در کارهای نیک، مشمول این حکم نیست. چهار مذهب فقهی اهلسنت میپذیرند که احکام دینی باید با قرآن و سنت سنجیده شوند و هیچ عالمی معصوم نیست. اندرز دربارهٔ صلیب تأکید میکند که مسلمانان باید از نمادهای وابسته به باور دینی دیگر دوری کنند.
- سخنان دینی را با قرآن و سنت معتبر بسنجید، حتی اگر از عالمی محترم صادر شده باشند.
- در کارهای نیک از مردم پیروی کنید، اما به هیچکس حق ندهید حدود الله را بنا بر نظر خود تغییر دهد.
- دربارهٔ معنای نمادهای دینیای که به همراه دارید تأمل کنید و مطابق باور دینی خود عمل کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.