کتاب تفسیر · Jami at-Tirmidhi

Jami at-Tirmidhi، حدیث 3145

روایت‌شده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: کتاب تفسیر
جامع الترمذي
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Abdullah ibn Abbas

Sahih (معتبر)

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، وَلَمْ يَذْكُرْ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، وَهُشَيْمٍ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ‏:‏ ‏(‏وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ ‏)‏ قَالَ نَزَلَتْ بِمَكَّةَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَفَعَ صَوْتَهُ بِالْقُرْآنِ سَبَّهُ الْمُشْرِكُونَ وَمَنْ أَنْزَلَهُ وَمَنْ جَاءَ بِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ ‏:‏ ‏(‏وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ ‏)‏ فَيَسُبُّوا الْقُرْآنَ وَمَنْ أَنْزَلَهُ وَمَنْ جَاءَ بِهِ ‏:‏ ‏(‏وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا ‏)‏ عَنْ أَصْحَابِكَ بِأَنْ تُسْمِعَهُمْ حَتَّى يَأْخُذُوا عَنْكَ الْقُرْآنَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

ترجمه

عبد بن حمید به ما حدیث کرد، سلیمان بن داوود به ما حدیث کرد، از شعبه، از ابی بشر، از سعید بن جبیر — و او از ابن عباس ذکر نکرد — و هشیم، از ابی بشر، از سعید بن جبیر، از ابن عباس روایت کرده است:

«(و در نمازت صدایت را خیلی بلند مکن)» گفت: این آیه در مکه نازل شد. هرگاه رسول الله ﷺ صدای خود را در قرائت قرآن بلند می‌کردند، مشرکان به ایشان، به کسی که آن را نازل کرده و به کسی که آن را آورده بود دشنام می‌دادند. پس خداوند نازل فرمود: «(و در نمازت صدایت را خیلی بلند مکن)» تا اینکه آنان به قرآن، نازل‌کننده آن و آورنده آن دشنام ندهند؛ «(و آن را خیلی هم آهسته مخوان)» یعنی نسبت به یارانت، تا بتوانی آن را به گوششان برسانی و آنان قرآن را از تو بیاموزند.» ابوعیسی گفت: این حدیث حسن و صحیح است.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

قرآن را با صدایی شنیدنی اما متعادل تلاوت کنید تا به دیگران آسیب نرسانید و به یاران پیامبر آموزش دهید.

پیشینه و سبب بیان

به روایت ابن‌عباس، این آیه در مکه نازل شد؛ زمانی که مشرکان پیامبر ﷺ، قرآن و کسی را که آن را نازل کرده بود، هنگام تلاوت بلند ایشان دشنام می‌دادند. در عین حال، یاران پیامبر باید می‌توانستند صدای ایشان را بشنوند تا قرآن را بیاموزند.

توضیح واژه‌های دشوار
نماز

عبادت نماز؛ در اینجا منظور صدای تلاوت قرآن در نماز است.

نه بسیار بلند و نه بسیار آهسته

راهی میانه که تلاوت برای کسانی که باید از آن بیاموزند شنیدنی باشد، بی‌آنکه بی‌جهت بلند باشد.

برداشت‌های عالمان

مفسران کلاسیک، از جمله طبری، این توضیح ابن‌عباس را درباره آیه ۱۷:۱۱۰ قرآن نقل کرده‌اند: سفارش آیه به رعایت حد میانه در بلندی صداست. این روایت این اندازه را با دو هدف پیوند می‌دهد: جلوگیری از اهانت به قرآن و وحی، و در عین حال شنواندن تلاوت به یاران پیامبر. دانشمندان همچنین تفسیرهای دیگری از آیه مطرح کرده‌اند، از جمله اینکه آیه انتخاب میان تلاوت بلند و آهسته را تنظیم می‌کند؛ کاربرد دقیق آن نیز تا حدی به نماز و شرایط بستگی دارد.

درس‌هایی برای امروز
  1. در نماز، با صدایی تلاوت کنید که با موقعیت و افراد پیرامونتان متناسب باشد.
  2. هرگاه مناسب است، با تلاوت روشن و قابل‌فهم به دیگران در آموختن قرآن کمک کنید.
  3. از تلاوت بی‌جهت بلند که موجب اهانت یا اختلال می‌شود پرهیز کنید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.