Jami at-Tirmidhi، حدیث 3689
روایتشده توسط Buraidah ibn al-Hasib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Buraidah ibn al-Hasib
روایت
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ أَبُو عَمَّارٍ الْمَرْوَزِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي بُرَيْدَةُ، قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَعَا بِلاَلاً فَقَالَ " يَا بِلاَلُ بِمَ سَبَقْتَنِي إِلَى الْجَنَّةِ مَا دَخَلْتُ الْجَنَّةَ قَطُّ إِلاَّ سَمِعْتُ خَشْخَشَتَكَ أَمَامِي دَخَلْتُ الْبَارِحَةَ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ خَشْخَشَتَكَ أَمَامِي فَأَتَيْتُ عَلَى قَصْرٍ مُرَبَّعٍ مُشَرَّفٍ مِنْ ذَهَبٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ فَقَالُوا لِرَجُلٍ مِنَ الْعَرَبِ فَقُلْتُ أَنَا عَرَبِيٌّ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ قُلْتُ أَنَا قُرَشِيٌّ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِرَجُلٍ مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ قُلْتُ أَنَا مُحَمَّدٌ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ " . فَقَالَ بِلاَلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَذَّنْتُ قَطُّ إِلاَّ صَلَّيْتُ رَكْعَتَيْنِ وَمَا أَصَابَنِي حَدَثٌ قَطُّ إِلاَّ تَوَضَّأْتُ عِنْدَهَا وَرَأَيْتُ أَنَّ لِلَّهِ عَلَىَّ رَكْعَتَيْنِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بِهِمَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ وَمُعَاذٍ وَأَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " رَأَيْتُ فِي الْجَنَّةِ قَصْرًا مِنْ ذَهَبٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا فَقِيلَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ . وَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ أَنِّي دَخَلْتُ الْبَارِحَةَ الْجَنَّةَ يَعْنِي رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنِّي دَخَلْتُ الْجَنَّةَ هَكَذَا رُوِيَ فِي بَعْضِ الْحَدِيثِ . وَيُرْوَى عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَ رُؤْيَا الأَنْبِيَاءِ وَحْىٌ .
حسین بن حریث ابوعمار مروزی به ما حدیث کرد، گفت: علی بن حسین بن واقِد به ما حدیث کرد، گفت: پدرم به من حدیث کرد، گفت: عبدالله بن بریده به من حدیث کرد، گفت: پدرم بریده به من حدیث کرد، گفت: بامدادی رسول خدا ﷺ بلال را فراخواند و فرمود:
«ای بلال! با چه عملی در بهشت از من پیشی گرفتی؟ هرگز وارد بهشت نشدم مگر آنکه صدای پای تو را پیش روی خود شنیدم. دیشب وارد بهشت شدم و صدای پای تو را پیش روی خود شنیدم، سپس به قصری چهارگوش با ایوانهایی از طلا رسیدم. پرسیدم: این قصر از آنِ کیست؟ گفتند: مردی از اعراب. گفتم: من عربم، این قصر از آنِ کیست؟ گفتند: مردی از قریش. گفتم: من قرشیام، این قصر از آنِ کیست؟ گفتند: مردی از امت محمد. گفتم: من محمدم، این قصر از آنِ کیست؟ گفتند: عمر بن خطاب.» بلال عرض کرد: «ای رسول خدا! هرگز اذان نگفتم مگر آنکه دو رکعت نماز خواندم، و هرگز دچار حَدَث نشدم مگر آنکه برای آن وضو گرفتم و دانستم که بر گردن من دو رکعت نماز برای الله است.» پس رسول خدا ﷺ فرمود: «به سبب همان دو.» ابوعیسی میگوید: در این باب از جابر، معاذ، انس و ابوهُریره نیز روایت شده که پیامبر ﷺ فرمود: «در بهشت قصری از طلا دیدم، پرسیدم: این از آنِ کیست؟ گفته شد: عمر بن خطاب.» ابوعیسی میگوید: این حدیث حسن صحیح غریب است. و منظور از سخن ایشان «دیشب وارد بهشت شدم» این است که در خواب دیدم گویی وارد بهشت شدهام، چنانکه در برخی احادیث چنین روایت شده است. از ابن عباس نیز روایت شده که گفت: رؤیای انبیاء وحی است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
بلال دربارهٔ عبادت همیشگیاش پس از اذان و وضو مژدهای دریافت کرد.
فراخوان به نماز.
حالتی از ناپاکی شرعی که برای نماز، وضو را لازم میکند.
یک واحد نماز که شامل ایستادن، رکوع و سجده است.
عالمان از الگوی بلال، فضیلت نمازهای مستحب و پایبندی به وضو را برداشت میکنند. این عبادت همیشگی، عملی شخصی بود و برای همهٔ مسلمانان تکلیف عمومی به شمار نمیرفت. هر چهار مذهب فقهی اهلسنت نمازهای مستحب را به رسمیت میشناسند؛ جزئیات دستهبندی آنها و وقتهای توصیهشده در احکام نماز و طهارت بررسی میشود. ترمذی توضیح میدهد که ورود به بهشت در اینجا در رؤیای نبوی رخ داد و یادآور میشود که رؤیاهای پیامبران وحی هستند.
- عبادتی مستحب و پایدار انتخاب کنید که بتوانید ادامه دهید، مانند دو رکعت نماز بلال پس از اذان.
- وضوی خود را با دقت حفظ کنید و هرگاه لازم شد آن را تجدید کنید.
- کارهای خالصانهٔ دیگران را ارج بنهید و با سخنان مهربانانه آنان را تشویق کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.