Sahih al-Bukhari, hadith 1
Isinalaysay ni Umar ibn al-Khattab. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Umar ibn al-Khattab
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ ، قَالَ : حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، قَالَ : حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ ، قَالَ : أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ ، أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ ، يَقُولُ : سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ، وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى، فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا، فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
Ibinigay sa amin ni Al-Humaydi na si Abdullah bin Az-Zubayr, na nagsabi: Ibinigay sa amin ni Sufyan, na nagsabi: Ibinigay sa amin ni Yahya bin Sa'id Al-Ansari, na nagsabi: Ipinagbalita sa akin ni Muhammad bin Ibrahim At-Taymi na narinig niya si 'Alqamah bin Waqqas Al-Laythi na nagsasabi: Nakinig ako kay Umar bin Al-Khattab (nawa'y magkaroon siya ng kasiyahan ng Allah) habang nasa mimbar, at sinabi niya: Nakinig ako sa Sugo ng Allah ﷺ na nagsasabi:
"Ang mga gawa ay nakabatay lamang sa mga layunin, at ang bawat tao ay makakatanggap lamang ng kung ano ang kanyang nilayon. Kaya't sinumang lumipat para sa makamundong pakinabang o para sa isang babae na nais niyang mapangasawa, ang kanyang paglipat ay para lamang sa kung ano ang kanyang pinaglilipatan."
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Tinataya ni Allah ang bawat gawa ayon sa kadalisayan ng layunin.
Sinipi ni Umar ibn al-Khattab ang pahayag na ito ng Propeta ﷺ sa isang pampublikong talumpati mula sa minbar sa Medina. Bilang halimbawa, binanggit niya ang paglikas (hijrah) mula Mecca patungong Medina—ang pinakamalaking sakripisyong ginawa ng mga unang Muslim.
Ang malay na pasyang itinatanim sa puso: kapwa ang pagkilala sa pagkakaiba ng isang gawain sa iba (hal., obligadong salah kumpara sa kusang salah) at ang pagtukoy kung para kanino ito ginagawa (ikhlas).
Ang pag-alis sa Mecca patungong Medina alang-alang sa pananampalataya; sa mas malawak na kahulugan, ang pagtalikod sa ipinagbawal ni Allah.
Ayon kina Imam ash-Shafi'i at Imam Ahmad, saklaw ng hadith na ito ang isang katlo ng lahat ng kaalamang Islamiko, sapagkat kumikilos ang tao sa pamamagitan ng puso, dila, at mga bahagi ng katawan—at ang layunin ng puso ang una at nagpapasya sa lahat. Tinutukoy ng mga iskolar ang dalawang tungkulin ng layunin: 1. Sa hurisprudensiyang Islamiko (fiqh): kailangan ang layunin sa puso upang maging wasto ang mga pagsamba gaya ng wudu, salah, pag-aayuno, at zakat. 2. Sa pagsasabuhay ng pananampalataya (ikhlas): ang panlabas na mabuting gawa ay magkakamit lamang ng gantimpala sa Kabilang-buhay kung ginawa ito para kay Allah, hindi para sa papuri o kapakinabangang makamundo.
- Bago magsimula ng salah, pagkakawanggawa, o mabuting gawain, huminto sandali at itanong sa sarili: “Para kanino ko ito ginagawa?”
- Tandaan na ang mga pang-araw-araw na gawain—pagtatrabaho para sa pamilya, pag-aaral, o pagtulong sa iba—ay nagiging pagsamba rin kapag ginagawa nang may dalisay na layunin para kay Allah.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.