Mga Kagalingan ng mga Ansar sa Madinah · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadith 3845

Isinalaysay ni Abdullah ibn Abbas. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.

Sahih (mapagkakatiwalaan)Aklat: Mga Kagalingan ng mga Ansar sa Madinah
صحيح البخاري
Sino ang nagsalaysay nito?

Mula kay al‑Bukhari pabalik kay Ibn Abbas

Sahih (mapagkakatiwalaan)
  1. 1Abu Ma'marisinalaysay ito kay al‑Bukhariأَبُو مَعْمَرٍ
  2. 2Abd al‑Warithعَبْدُ الْوَارِثِ
  3. 3Qatan Abu al‑Haythamقَطَنٌ أَبُو الْهَيْثَمِ
  4. 4Abu Yazid al‑Madaniأَبُو يَزِيدَ الْمَدَنِيُّ
  5. 5Ikrimaعِكْرِمَةَ
  6. 6Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ

Pagkakasunod-sunod gaya ng nasa tekstong Arabic ng hadith na ito. Ang mga pangalan ay tinransliterado mula sa Arabic tungo sa Latin script. Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.

Ang salaysay

Tekstong Arabic

حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا قَطَنٌ أَبُو الْهَيْثَمِ، حَدَّثَنَا أَبُو يَزِيدَ الْمَدَنِيُّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ إِنَّ أَوَّلَ قَسَامَةٍ كَانَتْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ لَفِينَا بَنِي هَاشِمٍ، كَانَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ اسْتَأْجَرَهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ فَخِذٍ أُخْرَى، فَانْطَلَقَ مَعَهُ فِي إِبِلِهِ، فَمَرَّ رَجُلٌ بِهِ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ قَدِ انْقَطَعَتْ عُرْوَةُ جُوَالِقِهِ فَقَالَ أَغِثْنِي بِعِقَالٍ أَشُدُّ بِهِ عُرْوَةَ جُوَالِقِي، لاَ تَنْفِرُ الإِبِلُ‏.‏ فَأَعْطَاهُ عِقَالاً، فَشَدَّ بِهِ عُرْوَةَ جُوَالِقِهِ، فَلَمَّا نَزَلُوا عُقِلَتِ الإِبِلُ إِلاَّ بَعِيرًا وَاحِدًا، فَقَالَ الَّذِي اسْتَأْجَرَهُ مَا شَأْنُ هَذَا الْبَعِيرِ لَمْ يُعْقَلْ مِنْ بَيْنِ الإِبِلِ قَالَ لَيْسَ لَهُ عِقَالٌ‏.‏ قَالَ فَأَيْنَ عِقَالُهُ قَالَ فَحَذَفَهُ بِعَصًا كَانَ فِيهَا أَجَلُهُ، فَمَرَّ بِهِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ، فَقَالَ أَتَشْهَدُ الْمَوْسِمَ قَالَ مَا أَشْهَدُ، وَرُبَّمَا شَهِدْتُهُ‏.‏ قَالَ هَلْ أَنْتَ مُبْلِغٌ عَنِّي رِسَالَةً مَرَّةً مِنَ الدَّهْرِ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَكُنْتَ إِذَا أَنْتَ شَهِدْتَ الْمَوْسِمَ فَنَادِ يَا آلَ قُرَيْشٍ‏.‏ فَإِذَا أَجَابُوكَ، فَنَادِ يَا آلَ بَنِي هَاشِمٍ‏.‏ فَإِنْ أَجَابُوكَ فَسَلْ عَنْ أَبِي طَالِبٍ، فَأَخْبِرْهُ أَنَّ فُلاَنًا قَتَلَنِي فِي عِقَالٍ، وَمَاتَ الْمُسْتَأْجَرُ، فَلَمَّا قَدِمَ الَّذِي اسْتَأْجَرَهُ أَتَاهُ أَبُو طَالِبٍ فَقَالَ مَا فَعَلَ صَاحِبُنَا قَالَ مَرِضَ، فَأَحْسَنْتُ الْقِيَامَ عَلَيْهِ، فَوَلِيتُ دَفْنَهُ‏.‏ قَالَ قَدْ كَانَ أَهْلَ ذَاكَ مِنْكَ‏.‏ فَمَكُثَ حِينًا، ثُمَّ إِنَّ الرَّجُلَ الَّذِي أَوْصَى إِلَيْهِ أَنْ يُبْلِغَ عَنْهُ وَافَى الْمَوْسِمَ فَقَالَ يَا آلَ قُرَيْشٍ‏.‏ قَالُوا هَذِهِ قُرَيْشٌ‏.‏ قَالَ يَا آلَ بَنِي هَاشِمٍ‏.‏ قَالُوا هَذِهِ بَنُو هَاشِمٍ‏.‏ قَالَ أَيْنَ أَبُو طَالِبٍ قَالُوا هَذَا أَبُو طَالِبٍ‏.‏ قَالَ أَمَرَنِي فُلاَنٌ أَنْ أُبْلِغَكَ رِسَالَةً أَنَّ فُلاَنًا قَتَلَهُ فِي عِقَالٍ‏.‏ فَأَتَاهُ أَبُو طَالِبٍ فَقَالَ لَهُ اخْتَرْ مِنَّا إِحْدَى ثَلاَثٍ، إِنْ شِئْتَ أَنْ تُؤَدِّيَ مِائَةً مِنَ الإِبِلِ، فَإِنَّكَ قَتَلْتَ صَاحِبَنَا، وَإِنْ شِئْتَ حَلَفَ خَمْسُونَ مِنْ قَوْمِكَ أَنَّكَ لَمْ تَقْتُلْهُ، فَإِنْ أَبَيْتَ قَتَلْنَاكَ بِهِ فَأَتَى قَوْمَهُ، فَقَالُوا نَحْلِفُ‏.‏ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ كَانَتْ تَحْتَ رَجُلٍ مِنْهُمْ قَدْ وَلَدَتْ لَهُ‏.‏ فَقَالَتْ يَا أَبَا طَالِبٍ أُحِبُّ أَنْ تُجِيزَ ابْنِي هَذَا بِرَجُلٍ مِنَ الْخَمْسِينَ وَلاَ تَصْبُرْ يَمِينَهُ حَيْثُ تُصْبَرُ الأَيْمَانُ‏.‏ فَفَعَلَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَقَالَ يَا أَبَا طَالِبٍ، أَرَدْتَ خَمْسِينَ رَجُلاً أَنْ يَحْلِفُوا مَكَانَ مِائَةٍ مِنَ الإِبِلِ، يُصِيبُ كُلَّ رَجُلٍ بَعِيرَانِ، هَذَانِ بَعِيرَانِ فَاقْبَلْهُمَا عَنِّي وَلاَ تَصْبُرْ يَمِينِي حَيْثُ تُصْبِرُ الأَيْمَانُ‏.‏ فَقَبِلَهُمَا، وَجَاءَ ثَمَانِيةٌ وَأَرْبَعُونَ فَحَلَفُوا‏.‏ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، مَا حَالَ الْحَوْلُ وَمِنَ الثَّمَانِيَةِ وَأَرْبَعِينَ عَيْنٌ تَطْرِفُ‏.‏

Salin

Ibn Abbas (radya Allahu anhuma) ay nagsabi: Ang unang pangyayari ng Qasama noong panahon ng Jahiliyya (panahon ng kamangmangan bago ang Islam) ay nangyari sa amin, ang Banu Hashim. May isang lalaki mula sa Banu Hashim na inupahan ng isang lalaking Quraysh mula sa ibang sangay ng pamilya. Lumakad ang manggagawang Hashimi kasama ang Quraysh upang mag-alaga ng kanyang mga kamelyo. Sa daan, dumaan ang isa pang lalaki mula sa Banu Hashim na naputol ang tali ng kanyang supot. Sinabi niya sa manggagawa, 'Tulungan mo ako at bigyan ng tali upang maitali ko ang hawakan ng aking supot, baka tumakas ang mga kamelyo.' Binigyan siya ng tali ng manggagawa at itinatali nito ang kanyang supot. Nang sila ay huminto at itinali ang lahat ng kamelyo maliban sa isa, tinanong ng nag-upa ang manggagawa, 'Bakit hindi nakatali ang kamelyong ito samantalang nakatali ang iba?' Sumagot ang manggagawa, 'Wala itong tali.' Tinanong ng Quraysh, 'Nasaan ang tali nito?' at hinampas niya ang manggagawa ng isang pamalo na naging sanhi ng kanyang kamatayan. Bago siya mamatay, may dumaan na lalaki mula sa Yemen. Tinanong siya ng manggagawa, 'Pupunta ka ba sa Hajj?' Sumagot ang lalaki, 'Hindi ko sigurado, ngunit marahil ay pupunta ako.' Sinabi ng manggagawa, 'Maaari mo bang iparating ang isang mensahe para sa akin minsan sa buhay mo?' Sumagot ang lalaki, 'Oo.' Sinabi ng manggagawa, 'Kapag dumalo ka sa Hajj, tumawag ka ng

"O Pamilya ng Quraysh!" Kapag sumagot sila, tumawag ka naman ng "O Pamilya ng Banu Hashim!" Kapag sumagot din sila, hanapin mo si Abu Talib at sabihin sa kanya na pinatay siya ni Fulano dahil lamang sa isang tali ng kamelyo.' Namatay ang manggagawa. Nang makauwi ang nag-upa, binisita siya ni Abu Talib at tinanong, 'Ano ang nangyari sa aming kasama?' Sumagot siya, 'Nagkasakit siya at inalagaan ko siya nang maayos, at ako mismo ang naglibing sa kanya.' Sinabi ni Abu Talib, 'Karapat-dapat siyang gawan mo ng ganoon.' Pagkalipas ng ilang panahon, dumating sa panahon ng Hajj ang lalaking pinagkatiwalaan ng mensahe. Tumawag siya, 'O Pamilya ng Quraysh!' Sumagot ang mga tao, 'Narito ang Quraysh.' Tumawag ulit siya, 'O Pamilya ng Banu Hashim!' Sumagot ang mga tao, 'Narito ang Banu Hashim.' Tinanong niya, 'Sino si Abu Talib?' Sumagot sila, 'Siya ito si Abu Talib.' Sinabi niya, 'Inutusan ako ni Fulano na iparating sa iyo ang mensaheng pinatay siya ni Fulano dahil sa isang tali ng kamelyo.' Nilapitan ni Abu Talib ang mamamatay-tao at sinabi, 'Pumili ka sa tatlong opsiyon: Kung nais mo, magbayad ka ng sandaang kamelyo dahil pinatay mo ang aming kasama; o kung nais mo, limampung lalaki mula sa iyong tribo ay manunumpa na hindi mo siya pinatay; at kung ayaw mong tanggapin ito, papatayin ka namin bilang ganti (Qisas).' Pumunta ang mamamatay-tao sa kanyang mga kababayan at sinabi nila, 'Manunumpa kami.' Pagkatapos ay lumapit kay Abu Talib ang isang babae mula sa Banu Hashim na asawa ng isa sa kanila at may anak dito. Sinabi niya, 'O Abu Talib! Nais kong palayain mo ang aking anak sa pagiging isa sa limampung manunumpa, at huwag siyang piliting manumpa sa lugar kung saan ginaganap ang panunumpa.' Pinayagan ito ni Abu Talib. Pagkatapos ay lumapit ang isa pang lalaki mula sa kanila at sinabi, 'O Abu Talib! Nais mong limampung lalaki ang manumpa kapalit ng sandaang kamelyo, na nangangahulugang bawat lalaki ay katumbas ng dalawang kamelyo. Narito ang dalawang kamelyo, tanggapin mo ito mula sa akin at huwag mo akong piliting manumpa.' Tinanggap ni Abu Talib ang mga ito. Pagkatapos ay dumating ang apatnapu't walong lalaki at nanumpa. Sinabi ni Ibn Abbas: 'Demiya Allah na hawak ang aking kaluluwa, hindi natapos ang taong iyon nang namatay ang lahat ng apatnapu't walong lalaking iyon.'

Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.

Pangunahing mensahe

Tinutugunan ng qasama ang mga paratang ng pagpatay sa pamamagitan ng mga panunumpa at kabayaran sa dugo.

Kaligiran at dahilan

Isinalaysay ni Ibn Abbas ang tungkol sa isang kaso ng pagpatay sa pagitan ng mga Banu Hashim noong panahon bago ang Islam. Nag-iwan ng mensahe sa pamamagitan ni Abu Talib ang naghihingalong lalaki, at pagkatapos ay nagkaroon ng alitan tungkol sa kabayaran sa dugo at mga panunumpa.

Paliwanag sa mahihirap na salita
Qasama

Isang natatanging prosesong gumagamit ng mga panunumpa sa kaso ng pagpatay kapag hindi naitatatag ang ebidensiya sa karaniwang paraan.

Kabayaran sa dugo

Pampinansiyal na kabayarang ibinabayad sa ilang pagkakataon sa mga naulila ng taong napatay.

Paghihiganti sa krimen

Legal na parusa para sa pagpatay; hindi ito maaaring ipatupad ng isang tao sa sariling kusa.

Mga aral na hinango ng mga iskolar

Tinatalakay ng mga iskolar ang salaysay na ito sa pagtalakay sa mga tuntunin ng qasama at binibigyang-diin na dapat maingat na suriin ang paratang ng pagpatay. Inilalarawan ng pagpili sa pagitan ng kabayaran sa dugo at mga panunumpa ang kaugaliang pangkasaysayan; hindi ito pahintulot na maghiganti ang mga pribadong indibidwal. Nagkakaiba ang mga paaralang Sunni sa mga detalye ng qasama, kabilang kung sino ang nanunumpa at sa ilalim ng anong mga kondisyon. Dapat ipaubaya ang ganitong kaso sa awtorisadong hukuman. Tinatalakay ni Ibn Hajar ang salaysay na ito kaugnay ng qasama at pangangalaga sa buhay.

Mga aral para sa kasalukuyan
  1. Huwag magparatang kaninuman ng mabigat na krimen nang walang masusing ebidensiya at makatarungang proseso.
  2. Ipaubaya sa awtorisadong hukuman ang mga kasong kriminal; sinisira ng paghihiganti sa sariling kamay ang mga buhay at ang katarungan.
  3. Itala nang malinaw ang mga pahayag at kasunduan, at maging tapat kapag may humihingi sa iyo ng tulong.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Isang hadith araw-araw, sa iyong wika

Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.