Sahih Muslim, hadith 321
Isinalaysay ni Amr ibn al-As. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Amr ibn al-As
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih Muslim.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، وَأَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي عَاصِمٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ، - يَعْنِي أَبَا عَاصِمٍ - قَالَ أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ، عَنِ ابْنِ شَمَاسَةَ الْمَهْرِيِّ، قَالَ حَضَرْنَا عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ وَهُوَ فِي سِيَاقَةِ الْمَوْتِ . فَبَكَى طَوِيلاً وَحَوَّلَ وَجْهَهُ إِلَى الْجِدَارِ فَجَعَلَ ابْنُهُ يَقُولُ يَا أَبَتَاهُ أَمَا بَشَّرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِكَذَا أَمَا بَشَّرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِكَذَا قَالَ فَأَقْبَلَ بِوَجْهِهِ . فَقَالَ إِنَّ أَفْضَلَ مَا نُعِدُّ شَهَادَةُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ إِنِّي قَدْ كُنْتُ عَلَى أَطْبَاقٍ ثَلاَثٍ لَقَدْ رَأَيْتُنِي وَمَا أَحَدٌ أَشَدَّ بُغْضًا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنِّي وَلاَ أَحَبَّ إِلَىَّ أَنْ أَكُونَ قَدِ اسْتَمْكَنْتُ مِنْهُ فَقَتَلْتُهُ فَلَوْ مُتُّ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ لَكُنْتُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَلَمَّا جَعَلَ اللَّهُ الإِسْلاَمَ فِي قَلْبِي أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ ابْسُطْ يَمِينَكَ فَلأُبَايِعْكَ . فَبَسَطَ يَمِينَهُ - قَالَ - فَقَبَضْتُ يَدِي . قَالَ " مَا لَكَ يَا عَمْرُو " . قَالَ قُلْتُ أَرَدْتُ أَنْ أَشْتَرِطَ . قَالَ " تَشْتَرِطُ بِمَاذَا " . قُلْتُ أَنْ يُغْفَرَ لِي . قَالَ " أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الإِسْلاَمَ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ وَأَنَّ الْهِجْرَةَ تَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهَا وَأَنَّ الْحَجَّ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ " . وَمَا كَانَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ أَجَلَّ فِي عَيْنِي مِنْهُ وَمَا كُنْتُ أُطِيقُ أَنْ أَمْلأَ عَيْنَىَّ مِنْهُ إِجْلاَلاً لَهُ وَلَوْ سُئِلْتُ أَنْ أَصِفَهُ مَا أَطَقْتُ لأَنِّي لَمْ أَكُنْ أَمْلأُ عَيْنَىَّ مِنْهُ وَلَوْ مُتُّ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ لَرَجَوْتُ أَنْ أَكُونَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ ثُمَّ وَلِينَا أَشْيَاءَ مَا أَدْرِي مَا حَالِي فِيهَا فَإِذَا أَنَا مُتُّ فَلاَ تَصْحَبْنِي نَائِحَةٌ وَلاَ نَارٌ فَإِذَا دَفَنْتُمُونِي فَشُنُّوا عَلَىَّ التُّرَابَ شَنًّا ثُمَّ أَقِيمُوا حَوْلَ قَبْرِي قَدْرَ مَا تُنْحَرُ جَزُورٌ وَيُقْسَمُ لَحْمُهَا حَتَّى أَسْتَأْنِسَ بِكُمْ وَأَنْظُرَ مَاذَا أُرَاجِعُ بِهِ رُسُلَ رَبِّي .
Ibinigay sa amin ni Ibn Shamasa al-Mahri na kaniyang sinabi: Dumalo kami kay Amr ibn al-As noong siya ay nasa bingit ng kamatayan. Siya ay umiyak nang matagal at itinago ang kaniyang mukha sa pader. Sinabi ng kaniyang anak: 'O ama, hindi ba kayo binigyan ng pangako ng Rasûlullah ﷺ? Hindi ba kayo binigyan ng pangako ng Rasûlullah ﷺ?' Pagkatapos ay humarap siya sa amin at sinabi: 'Ang pinakamainam na aming inaasahan ay ang saksing walang diyos kundi si Allah at si Muhammad ay ang Rasûlullah. Ako ay dumaan sa tatlong yugto. Noong una, wala akong napopootan nang higit pa sa Rasûlullah ﷺ, at walang nais akong higit pa sa makahawak ko siya upang mapatay ko siya. Kung namatay ako noon, tiyak na ako ay kabilang sa mga taga-Neraka. Ngunit nang ilagay ni Allah ang Islam sa aking puso, lumapit ako sa Nabi ﷺ at sinabi:
"Iunat mo ang iyong kanang kamay upang makipagbayad ako sa iyo." Iniunat niya ang kaniyang kanang kamay, ngunit inurong ko ang aking kamay. Nagtanong siya: "Ano ang nangyari sa iyo, O Amr?" Sumagot ako: "Nais kong maglagay ng kondisyon." Tinanong niya: "Anong kondisyon ang nais mong ilagay?" Sagot ko: "Na patawarin ako." Sinabi niya: "Hindi mo ba alam na ang Islam ay nagbubura ng lahat ng kasalanan bago ito? At ang Hijrah ay nagbubura ng lahat ng kasalanan bago ito? At ang Hajj ay nagbubura ng lahat ng kasalanan bago ito?" Mula noon, walang tao na mas minahal ko kaysa sa Rasûlullah ﷺ, at walang mas dakila sa aking paningin kaysa sa kaniya. Hindi ko kayang tingnan nang diretso ang kaniyang mukha dahil sa labis na paggalang, kaya't kung ako ay tanungin kung ano ang kaniyang anyo, hindi ko masasagot dahil hindi ko siya nakita nang buo. Kung namatay ako sa kalagayang iyon, umaasa akong ako ay kabilang sa mga taga-Jannah. Pagkatapos ay namuno kami sa iba't ibang bagay, at hindi ko alam kung ano ang aking kapalaran dito. Kaya't kapag ako ay namatay, huwag kayong magsama ng babaeng taga-iyak o apoy. Kapag inilibing ninyo ako, tabunan ninyo nang maayos ang aking libingan ng lupa, pagkatapos ay tumayo kayo sa paligid nito sa loob ng panahon na katumbas ng pag-sakatifikasyon ng isang kamelyo at paghahati-hati ng kaniyang karne, upang makaramdam ako ng inyong presensya at malaman kung ano ang isasagot ko sa mga sugo ng aking Panginoon.
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Pinatotohanan ni Amr ibn al-As na binubura ng Islam ang mga naunang kasalanan, at hiniling niyang ipagdasal siya matapos siyang mailibing.
Paglikas alang-alang kay Allah; sa klasikong konteksto, tumutukoy ito sa paglipat mula Mecca patungong Medina.
Malakas na pagdadalamhati na may mga daing at pananalitang kabilang sa mga ipinagbabawal na kaugalian sa pagluluksa.
Ang mga anghel na nagtatanong sa yumao matapos siyang mailibing.
Hinuha ng mga iskolar mula sa mga salita ng Propeta ﷺ na binubura ng pagtanggap sa Islam ang mga naunang kasalanan. Tumutukoy rin ang pagbanggit sa hijra at hajj sa pagbura ng mga naunang kasalanan, alinsunod sa mga kondisyong ipinaliwanag sa ibang mga teksto; hindi ito pahintulot na sadyang magkasala. Ipinakita ni Amr kapwa ang pag-asa sa kapatawaran ni Allah at ang takot at pagsusuri sa sarili. Itinuring ng mga iskolar ang kahilingan niyang manatili sa tabi ng libingan matapos mailibing bilang pakiusap na ipagdasal siya at hilingin kay Allah na pagkalooban siya ng katatagan habang tinatanong sa libingan. Sumasalamin ang pagtanggi niya sa panaghoy at apoy sa pagbabawal sa mga ritwal ng panaghoy at paggamit ng apoy sa mga prusisyon ng libing.
- Taos-pusong magbalik-loob kay Allah at huwag mawalan ng pag-asa sa kapatawaran, gaano man kabigat ang nakaraan.
- Iwasan ang mga ipinagbabawal na ritwal ng panaghoy kapag may namatay, at damayan ang mga naulila sa pamamagitan ng panalangin at tahimik na pakikisama.
- Ipagdasal ang yumao matapos siyang mailibing, upang pagkalooban siya ng katatagan habang tinatanong sa libingan.
Tinalakay rin sa salaysay na ito ang parehong pangyayari tungkol kay Amr ibn al-As, at nililinaw nito ang pagbabago niya mula sa dating pakikipag-away tungo sa pagmamahal at paggalang sa Propeta ﷺ.
Sahih Muslim · #320 (Sahih)Magkapareho ang kawing ng mga tagapagsalaysay ng bersiyong ito, at sinusuportahan nito ang paglalarawan sa pagtanggap ni Amr sa Islam at sa paghiling niya ng kapatawaran.
Sahih Muslim · #322 (Sahih)Tungkol din ang salaysay na ito sa pananampalataya at kahulugan ng pagtanggap sa Islam, at nagbibigay ito ng dagdag na konteksto tungkol sa kapatawaran at pananampalataya.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.