Sunan Abi Dawud, hadisi na 3976
An rawaito daga Anas ibn Malik. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Anas ibn Malik
Riwayar
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَرَأَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم { وَالْعَيْنُ بِالْعَيْنِ } .
Uthman bn Abi Shaiba da Muhammad bn Al-Alaa sun ruwaito mana, sun ce: Abdullah bn Al-Mubarak ya ruwaito mana, Yunus bn Yazid ya ruwaito mana, daga Abu Ali bn Yazid, daga Az-Zuhri, daga Anas bn Malik, ya ce: Manzon Allah ﷺ ya karanta aya: {Da ido musanya ido}.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Riwayar tana ambaton karanta kalmar ‘ido da ido’.
Hukuncin ramawa na shari’a kan laifi, bisa wasu sharudda kuma ta hannun hukuma mai iko.
Furucin Alƙur’ani game da ramawa da ta yi daidai da rauni.
Ta furta kalmomin wata aya ta Alƙur’ani.
Malamai suna tattauna furucin ‘ido da ido’ a mahallin qisas da ƙa’idojin Alƙur’ani game da ramawa. Mazhabobin Ahlus-Sunna guda huɗu suna danganta aiwatar da shi da hujja, daidaito da shari’ar kotun da ke da iko; wannan riwaya mai rauni ita kaɗai ba ta zama hujjar kafa wannan hukunci ba.
- Kada a fitar da wata ƙa’idar shari’a mai zaman kanta daga sarkar riwaya mai rauni.
- A binciki zargi da rauni a hankali, sannan a tantance hujjoji.
- Kada ka taɓa aiwatar da ramawa da kanka; irin waɗannan al’amura na hannun kotun da ke da iko.
Wannan sahihiyar riwaya tana bayyana wani lamari na mummunan rauni a jiki, kuma tana goyon bayan cewa ramawa tana dogara da hujja da shari’a.
40 Hadith van an-Nawawi · #33 (Sahih)Wannan sahih ɗin yana jaddada cewa da’awa tana buƙatar hujja, kuma yana hana ramawa bisa zargin da ba a tabbatar ba.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.