Janaza · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadisi na 1392

An rawaito daga Umar ibn al-Khattab. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.

Sahih (ingantacce)Littafi: Janaza
صحيح البخاري
Wa ya ruwaito?

An ruwaito daga Umar ibn al-Khattab

Sahih (ingantacce)

Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.

Riwayar

Rubutun Larabci

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ، حَدَّثَنَا حُصَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ الأَوْدِيِّ، قَالَ رَأَيْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، اذْهَبْ إِلَى أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقُلْ يَقْرَأُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ عَلَيْكِ السَّلاَمَ، ثُمَّ سَلْهَا أَنْ أُدْفَنَ مَعَ صَاحِبَىَّ‏.‏ قَالَتْ كُنْتُ أُرِيدُهُ لِنَفْسِي، فَلأُوثِرَنَّهُ الْيَوْمَ عَلَى نَفْسِي‏.‏ فَلَمَّا أَقْبَلَ قَالَ لَهُ مَا لَدَيْكَ قَالَ أَذِنَتْ لَكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ‏.‏ قَالَ مَا كَانَ شَىْءٌ أَهَمَّ إِلَىَّ مِنْ ذَلِكَ الْمَضْجَعِ، فَإِذَا قُبِضْتُ فَاحْمِلُونِي ثُمَّ سَلِّمُوا ثُمَّ قُلْ يَسْتَأْذِنُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ‏.‏ فَإِنْ أَذِنَتْ لِي فَادْفِنُونِي، وَإِلاَّ فَرُدُّونِي إِلَى مَقَابِرِ الْمُسْلِمِينَ، إِنِّي لاَ أَعْلَمُ أَحَدًا أَحَقَّ بِهَذَا الأَمْرِ مِنْ هَؤُلاَءِ النَّفَرِ الَّذِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ عَنْهُمْ رَاضٍ، فَمَنِ اسْتَخْلَفُوا بَعْدِي فَهُوَ الْخَلِيفَةُ، فَاسْمَعُوا لَهُ وَأَطِيعُوا‏.‏ فَسَمَّى عُثْمَانَ وَعَلِيًّا وَطَلْحَةَ وَالزُّبَيْرَ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ وَسَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ، وَوَلَجَ عَلَيْهِ شَابٌّ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ أَبْشِرْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ بِبُشْرَى اللَّهِ، كَانَ لَكَ مِنَ الْقَدَمِ فِي الإِسْلاَمِ مَا قَدْ عَلِمْتَ، ثُمَّ اسْتُخْلِفْتَ فَعَدَلْتَ، ثُمَّ الشَّهَادَةُ بَعْدَ هَذَا كُلِّهِ‏.‏ فَقَالَ لَيْتَنِي يَا ابْنَ أَخِي وَذَلِكَ كَفَافًا لاَ عَلَىَّ وَلاَ لِي أُوصِي الْخَلِيفَةَ مِنْ بَعْدِي بِالْمُهَاجِرِينَ الأَوَّلِينَ خَيْرًا، أَنْ يَعْرِفَ لَهُمْ حَقَّهُمْ، وَأَنْ يَحْفَظَ لَهُمْ حُرْمَتَهُمْ، وَأُوصِيهِ بِالأَنْصَارِ خَيْرًا الَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالإِيمَانَ أَنْ يُقْبَلَ مِنْ مُحْسِنِهِمْ، وَيُعْفَى عَنْ مُسِيئِهِمْ، وَأُوصِيهِ بِذِمَّةِ اللَّهِ وَذِمَّةِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُوفَى لَهُمْ بِعَهْدِهِمْ، وَأَنْ يُقَاتَلَ مِنْ وَرَائِهِمْ، وَأَنْ لاَ يُكَلَّفُوا فَوْقَ طَاقَتِهِمْ‏.‏

Fassara

Amr bin Maimun Al-Audi ya ce: Na ga Umar bin Al-Khattab (lokacin da aka yi masa duka da wuka) yana cewa,

"Ya Abdullah bin Umar! Je wurin Uwar Masu Bi Aisha ka ce, 'Umar bin Al-Khattab yana mika maka salama,' sannan ka nemi izinin ta don a binne ni tare da abokaina biyu." (Don haka, Ibn Umar ya isar da sakon ga Aisha.) Ta ce, "Na kasance ina son wannan wurin don kaina, amma a yau zan fifita shi (Umar) kan kaina (kuma na ba shi izinin a binne shi a can)." Lokacin da Abdullah bin Umar ya dawo, Umar ya tambaye shi, "Me ka kawo?" Ya amsa, "Ya Amirin Masu Bi! Ta ba ka izini (a binne ka a can)." Sai Umar ya ce, "Babu wani abu da ya fi wannan wurin (mai tsarki) muhimmanci a gare ni. Don haka, idan na mutu, ku ɗauke ni zuwa can ku yi mini salama, sannan ku ce, 'Umar bin Al-Khattab yana neman izini'; idan ta ba da izini, to ku binne ni a can, idan kuma ta ki, to ku mayar da ni zuwa makabartar Musulmi. Ban san wanda ya fi waɗannan mutanen da Manzon Allah ﷺ ya rasu yana jin daɗinsu cancantar zama Halifi ba. Kuma duk wanda aka zaɓa bayan ni shi ne Halifi, don haka ku saurare shi kuma ku yi masa biyayya," sannan ya ambaci sunayen Uthman, Ali, Talha, Az-Zubair, Abdur-Rahman bin Auf da Sa'd bin Abi Waqqas. A wannan lokacin sai wani saurayi daga cikin Ansar ya shiga ya ce, "Ya Amirin Masu Bi! Yi farin ciki da bishirar Allah. Kana da matsayi mai girma a Musulunci kamar yadda ka sani, sannan ka zama Halifi ka yi mulki da adalci, kuma yanzu an ba ka shahada bayan duk waɗannan." Umar ya amsa, "Ya ɗan'uwana! Da fatan duk waɗannan albarkatu su daidaita (kurakuran na), ta yadda ba zan yi riba ba kuma ba zan yi asara ba. Ina wasiyyar wanda zai gaje ni da kyautatawa ga Muhajirun farko, ya san hakkinsu, kuma ya kare martabarsu. Haka nan ina wasiyyar shi da kyautatawa ga Ansar waɗanda suka riga su sami mazauni (a Madinah) da karɓar Imani; ya karɓi nagartar masu kyau daga cikinsu kuma ya gafarta wa masu laifi. Ina wasiyyar shi da riƙe alkawarin Allah da alkawarin Manzonsa ﷺ, ya cika musu alkawuransu, ya yi yaƙi don kare su, kuma kada a ɗora musu nauyin da ba za su iya ɗauka ba."

Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.

Babban saƙo

Umar ya roƙi wurin binne shi cikin tawali’u, kuma ya yi wasiyya game da maye gurbin shugabanci cikin adalci.

Asali da dalili

Umar ibn al-Khattab ya faɗi waɗannan kalmomi bayan an soke shi da wuƙa kuma mutuwarsa ta kusanto. Ya roƙi Aisha izinin a binne shi kusa da Annabi ﷺ da Abu Bakr, sannan kuma ya ba da shawara game da wanda zai gaje shi.

Bayani kan kalmomi masu wuya
Amir al-Mu’minin

Lakabi mai ma’anar: shugaban muminai.

Muhajirun

Sahabbai waɗanda suka yi hijira daga Makka zuwa Madina saboda imaninsu.

Ansar

Mutanen Madina waɗanda suka taimaki Annabi ﷺ da Muhajirai.

Abin da malamai suka fahimta daga gare shi

Malaman Musulunci sun fahimci daga wannan riwaya cewa ya kamata a nemi izini kafin a nemi wurin binne gawa da yake na wani ne, ko da mai neman shugaba ne. Umar ya nuna tawali’u ta hanyar cewa a binne shi a wani wuri idan Aisha ta janye izininta. Riwayar kuma tana jaddada shawarwari wajen zaɓen shugaba da wajibcin masu mulki su yi wa Muhajirun, Ansar da waɗanda suke ƙarƙashin kariya adalci. Shawararsa ta yi biyayya ga wanda aka zaɓa ya gaje shi tana aiki ne cikin abin da ya halatta; biyayya ga mutane ba ta zama biyayya ga Allah ba idan ta ƙunshi saɓa masa.

Darussa na yau
  1. Ka nemi izini kafin ka yi iƙirarin wani abu mallakar wani ne.
  2. Kada ka yi amfani da iko don tilasta buƙatunka na kanka; ka kasance a shirye ka amince da ƙin amincewa.
  3. Ka auna shugabanci da adalci, kuma ka umarci masu mulki su kiyaye haƙƙoƙi da yarjejeniyoyi.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Hadisi kowace rana, a harshenka

Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.