Sahih al-Bukhari, hadisi na 2307
An rawaito daga Miswar ibn Makhrama. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Miswar ibn Makhrama
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ وَزَعَمَ عُرْوَةُ أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ، وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ حِينَ جَاءَهُ وَفْدُ هَوَازِنَ مُسْلِمِينَ، فَسَأَلُوهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَسَبْيَهُمْ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَحَبُّ الْحَدِيثِ إِلَىَّ أَصْدَقُهُ. فَاخْتَارُوا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ إِمَّا السَّبْىَ، وَإِمَّا الْمَالَ، وَقَدْ كُنْتُ اسْتَأْنَيْتُ بِهِمْ ". وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْتَظَرَهُمْ بِضْعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً، حِينَ قَفَلَ مِنَ الطَّائِفِ، فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَيْرُ رَادٍّ إِلَيْهِمْ إِلاَّ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ قَالُوا فَإِنَّا نَخْتَارُ سَبْيَنَا. فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمُسْلِمِينَ، فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ إِخْوَانَكُمْ هَؤُلاَءِ قَدْ جَاءُونَا تَائِبِينَ، وَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّ إِلَيْهِمْ سَبْيَهُمْ، فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُطَيِّبَ بِذَلِكَ فَلْيَفْعَلْ، وَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يَكُونَ عَلَى حَظِّهِ حَتَّى نُعْطِيَهُ إِيَّاهُ مِنْ أَوَّلِ مَا يُفِيءُ اللَّهُ عَلَيْنَا فَلْيَفْعَلْ ". فَقَالَ النَّاسُ قَدْ طَيَّبْنَا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّا لاَ نَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ فِي ذَلِكَ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ، فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعُوا إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ ". فَرَجَعَ النَّاسُ فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ، ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُمْ قَدْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا.
Sa’id bn Ufayr ya gaya mana, ya ce: Al-Lays ya gaya mani, ya ce: ‘Uqayl ya gaya mani daga Ibn Shihab, ya ce: Urwa ya yi ikirarin cewa Marwan bn Al-Hakam da Al-Miswar bn Makhrama sun shaida masa cewa Manzon Allah ﷺ ya tsaya lokacin da tawagar kabilar Hawazin suka zo gare shi bayan sun shiga Musulunci, inda suka roke shi ya mayar musu da dukiyoyinsu da fursunoninsu. Sai Manzon Allah ﷺ ya ce musu:
"Magana mafi so a gare ni ita ce gaskiya. Don haka, zaɓi ɗaya daga cikin rukuni biyu: ko dai fursunoni ko kuwa dukiya, kuma na riga na jira saboda ku." Manzon Allah ﷺ ya kasance yana jiransu sama da dare goma sha biyar tun lokacin da ya dawo daga Ta’if. Da suka gane cewa Manzon Allah ﷺ ba zai mayar musu da komai ba sai ɗaya daga cikin abubuwan biyu, sai suka ce: "Mun zaɓi fursunoninmu." Sai Manzon Allah ﷺ ya tsaya a cikin Musulmai, ya yabi Allah da yadda Ya cancanta, sannan ya ce: "Amma bayansa, waɗannan ’yan’uwanku sun zo mana masu tuba, kuma na ga ya dace a mayar musu da fursunoninsu. Don haka, duk wanda a cikinku ya so ya ba da gudummawarsa da kyauta, bari ya yi hakan; kuma duk wanda ya so ya riƙe rabonsa har sai mun biya shi daga farkon ganima da Allah zai ba mu, bari ya yi hakan." Mutane suka ce: "Mun yarda da wannan da kyauta don Manzon Allah ﷺ." Sai Manzon Allah ﷺ ya ce: "Ba mu san wanene a cikinku ya yarda da wanene bai yarda ba, don haka ku koma baya har shugabanninku su sanar da mu hukuncinku." Sai mutane suka koma, shugabanninsu suka yi musu magana, sannan suka koma wurin Manzon Allah ﷺ suka sanar da shi cewa sun yarda kuma sun ba da izini da farin ciki.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya ba Hawazin damar zaɓi cikin ’yanci, kuma ya mutunta rabon kowane mutum.
Bayan dawowarsa daga Ta’if, tawagar Hawazin ta zo wurin Annabi ﷺ a matsayin Musulmi kuma masu tuba. Sun nemi a mayar musu da dukiyoyinsu da fursunoninsu. Ya ba su zaɓi tsakanin waɗannan rukuni biyu, sannan ya nemi Musulmi su amince ɗaiɗaiku da mayar da fursunonin.
Wata ƙabilar Larabawa wadda tawagarta ta nemi a mayar musu da dukiya da fursunoni bayan sun musulunta.
Kason ganima da aka ware wa wani Musulmi ɗaya.
Wakilan da suka tambayi mutanensu waɗanda suka amince su bar nasu kaso.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa shugaba ya kamata ya yi adalci da gaskiya, ya tuntubi waɗanda abin ya shafa, kuma kada ya tauye haƙƙin mallakarsu ba tare da izininsu ba. Annabi ﷺ bai ɗauki amincewar gama-gari a matsayin hujjar cewa kowane mutum ya amince da yardarsa ba; ya sa wakilai su bincika hakan. Haka kuma, ana fahimtar cewa yafewa haƙƙi da son rai abin yabo ne, amma ba a yarda a tilasta shi ba.
- Idan ana yanke shawara ta gama-gari, ka tambayi kowane wanda abin ya shafa dabam ko ya amince da son ransa.
- Ka ba mutane zaɓuɓɓuka bayyanannu, kuma ka yi musu bayanin haƙƙoƙi da sakamakon da ke tattare da su cikin gaskiya.
- Idan za ka bar haƙƙinka, ka yi hakan da son ranka, ba saboda matsin lamba daga shugaba ko ƙungiya ba.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.