Sahih al-Bukhari, hadisi na 2309
An rawaito daga Jabir ibn Abdullah. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Jabir ibn Abdullah
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، وَغَيْرِهِ،، يَزِيدُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ، وَلَمْ يُبَلِّغْهُ كُلُّهُمْ رَجُلٌ وَاحِدٌ مِنْهُمْ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ، فَكُنْتُ عَلَى جَمَلٍ ثَفَالٍ، إِنَّمَا هُوَ فِي آخِرِ الْقَوْمِ، فَمَرَّ بِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَنْ هَذَا ". قُلْتُ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ. قَالَ " مَا لَكَ ". قُلْتُ إِنِّي عَلَى جَمَلٍ ثَفَالٍ. قَالَ " أَمَعَكَ قَضِيبٌ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " أَعْطِنِيهِ ". فَأَعْطَيْتُهُ فَضَرَبَهُ فَزَجَرَهُ، فَكَانَ مِنْ ذَلِكَ الْمَكَانِ مِنْ أَوَّلِ الْقَوْمِ قَالَ " بِعْنِيهِ ". فَقُلْتُ بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " بِعْنِيهِ قَدْ أَخَذْتُهُ بِأَرْبَعَةِ دَنَانِيرَ، وَلَكَ ظَهْرُهُ إِلَى الْمَدِينَةِ ". فَلَمَّا دَنَوْنَا مِنَ الْمَدِينَةِ أَخَذْتُ أَرْتَحِلُ. قَالَ " أَيْنَ تُرِيدُ ". قُلْتُ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً قَدْ خَلاَ مِنْهَا. قَالَ " فَهَلاَّ جَارِيَةً تُلاَعِبُهَا وَتُلاَعِبُكَ ". قُلْتُ إِنَّ أَبِي تُوُفِّيَ وَتَرَكَ بَنَاتٍ، فَأَرَدْتُ أَنْ أَنْكِحَ امْرَأَةً قَدْ جَرَّبَتْ خَلاَ مِنْهَا. قَالَ " فَذَلِكَ ". فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ قَالَ " يَا بِلاَلُ اقْضِهِ وَزِدْهُ ". فَأَعْطَاهُ أَرْبَعَةَ دَنَانِيرَ، وَزَادَهُ قِيرَاطًا. قَالَ جَابِرٌ لاَ تُفَارِقُنِي زِيَادَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَلَمْ يَكُنِ الْقِيرَاطُ يُفَارِقُ جِرَابَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ.
Al-Makki dan Ibrahim ya ba mu labari, Ibn Juraij ya ba mu labari, daga Ata' dan Abi Rabah da wasu, wasunsu suna kara wa wasu, kuma babu wanda ya kawo cikakken labarin shi kadai daga Jabir dan Abdullah - Allah ya yarda da su - ya ce: Ina tare da Annabi ﷺ a cikin wata tafiya, ina hawan raƙumi mai jinkiri wanda yake a bayan mutane. Sai Annabi ﷺ ya wuce ta gare ni ya ce:
"Wanene wannan?" Na ce: "Jabir dan Abdullah." Ya ce: "Me ya same ka?" Na ce: "Ina kan raƙumi mai jinkiri." Ya ce: "Akwai sanda a wurin ka?" Na ce: "Ee." Ya ce: "Bani ita." Sai na ba shi, sai ya buge raƙumin ya tsawata masa, tun daga wannan lokacin raƙumin ya zama na farko a cikin rukunin. Ya ce: "Sayar mini da shi." Na ce: "A'a, naka ne yā Rasūlallāh." Ya ce: "Sayar mini da shi, na saya shi da dinari huɗu, kuma kana da damar amfani da shi har zuwa Madina." Sa’ad da muka kusanci Madina, na fara saukowa. Ya ce: "Ina za ka?" Na ce: "Na auri mata marar mijin." Ya ce: "To me ka yi ba ka auri budurwa da za ku yi wasa da juna ba?" Na ce: "Mahaifina ya mutu ya bar 'ya'ya mata, don haka na ga kyau in auri mata balagaggiya don ta kula da su." Ya ce: "Wannan dai kyau ne." Sa’ad da muka isa Madina, ya ce: "Yā Bilāl, biya shi kuɗin sannan ka ƙara masa." Sai Bilāl ya ba shi dinari huɗu da ƙarin qirat ɗaya. Jabir ya ce: "Ƙarin Yā Rasūlallāh ﷺ bai rabu da ni ba." Kuma wannan qirat ɗin bai taba ficewa daga albuƙar Jabir dan Abdullah ba.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya sayi raƙumin Jabir kuma ya ba shi ƙarin kuɗi sama da farashin da aka amince da shi.
Jabir ya yi tafiya tare da Annabi ﷺ a kan raƙumi mai tafiya a hankali. Ya bayyana cewa ya zaɓi ya auri matar da aka taɓa aura domin ta kula da ƙananan ’yan’uwansa mata bayan mahaifinsu ya rasu.
Tsabar zinariya da ake amfani da ita wajen biyan kuɗi.
Ƙaramin ma’aunin ƙima; a nan ƙarin kuɗi ne sama da farashin da aka amince da shi.
Izinin yin wani aiki a madadin wani; Bilal ya biya Jabir a madadin Annabi ﷺ.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa ciniki na iya inganta idan farashi da sharuɗɗa sun fito fili, ko da an bar mai sayarwa ya ci gaba da amfani da abin da ya sayar na ɗan lokaci. Annabi ﷺ ya biya farashin da aka amince da shi sannan ya ƙara wa Jabir; wannan yana nuna falalar kyauta ba tare da sauya yarjejeniya ba. Aikin Bilal yana nuna cewa ana iya biyan kuɗi ta hannun wakili. Malamai kuma sun bayyana cewa kula da ’yan’uwansa mata ya kasance dalilin zaɓin Jabir na aure; fifita budurwa wadda ba a taɓa aura ba ba wajibi ba ne, kuma ana la’akari da yanayin waɗanda abin ya shafa.
- A lokacin sayarwa, a fayyace farashi da duk wata yarjejeniya kan amfani na ɗan lokaci tun da farko.
- A biya abin da aka amince da shi, sannan a ba da ƙari kyauta bisa son rai, ba tare da ɗora shi a matsayin sharadi ba.
- A lokacin zaɓin aure, a yi la’akari da nauyin da ke kan mutum da bukatun ’yan uwa.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.