Sahih al-Bukhari, hadisi na 2437
An rawaito daga Ubayy ibn Ka'b. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Ubayy ibn Ka'b
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، قَالَ سَمِعْتُ سُوَيْدَ بْنَ غَفَلَةَ، قَالَ كُنْتُ مَعَ سَلْمَانَ بْنِ رَبِيعَةَ، وَزَيْدِ بْنِ صُوحَانَ فِي غَزَاةٍ، فَوَجَدْتُ سَوْطًا. فَقَالَ لِي أَلْقِهِ. قُلْتُ لاَ، وَلَكِنْ إِنْ وَجَدْتُ صَاحِبَهُ، وَإِلاَّ اسْتَمْتَعْتُ بِهِ. فَلَمَّا رَجَعْنَا حَجَجْنَا فَمَرَرْتُ بِالْمَدِينَةِ، فَسَأَلْتُ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ وَجَدْتُ صُرَّةً عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيهَا مِائَةُ دِينَارٍ، فَأَتَيْتُ بِهَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً ". فَعَرَّفْتُهَا حَوْلاً ثُمَّ أَتَيْتُ، فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً ". فَعَرَّفْتُهَا حَوْلاً ثُمَّ أَتَيْتُهُ، فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً ". فَعَرَّفْتُهَا حَوْلاً ثُمَّ أَتَيْتُهُ الرَّابِعَةَ فَقَالَ " اعْرِفْ عِدَّتَهَا وَوِكَاءَهَا وَوِعَاءَهَا، فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلاَّ اسْتَمْتِعْ بِهَا ".
Suwaid bin Ghafala ya ce: Ina tare da Salman bin Rabi'a da Zaid bin Suhan a wani yakin neman gaba, sai na sami bulala. Ya ce mini: Jefa ta. Na ce: A'a, amma in na sami mai ita zan mayar masa da ita, in ba haka ba zan yi amfani da ita. Da muka dawo muka yi Hajji, muka bi ta Madina, sai na tambayi Ubayy bin Ka'b — Allah ya yarda da shi — ya ce: Na sami jaka mai dauke da dinari dari a lokacin Manzon Allah ﷺ, sai na kai masa, ya ce mini: 'Ka yi shelarta har shekara guda.' Sai na yi shelarta har shekara guda, sannan na je wurinsa, ya ce: 'Ka yi shelarta har shekara guda.' Na yi shelarta har shekara guda, sannan na je wurinsa, ya ce: 'Ka yi shelarta har shekara guda.' Na yi shelarta har shekara guda, sannan na je wurinsa a karo na hudu, ya ce: 'Ka haddace adadinta, da igiyarta, da abin da take ciki; idan mai ita ya zo ka ba shi, idan kuma ba haka ba ka yi amfani da ita.'
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Abin da aka tsinta ya kamata a sanar da samunsa kuma a adana shi yadda za a iya gane shi.
Abin da mutum ya tsinta bayan mai shi ya rasa shi.
A sanar da samunsa ta hanyar da ta dace, domin mai shi ya nemi karɓarsa.
Siffofin da mai shi zai iya bayyana don tabbatar da cewa abin nasa ne.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa abin da aka tsinta mai daraja ya kamata a bayyana siffofinsa a hankali kuma a sanar da samunsa, domin mai shi ya dawo ya karɓa. Mai tsintar abin yana kiyaye siffofinsa, kuma ya miƙa abin sa’ad da mai shi ya gane shi yadda ya gamsar. Mazhabobin fiƙihu na gargajiya suna tattauna tsawon lokaci da hanyar sanarwa bisa daraja da nau’in abin da aka tsinta; hadisin ya ambaci sanar da jakar da ke ɗauke da dinari ɗari na tsawon shekaru uku. Amfani da abin bayan wannan lokaci ba ya soke haƙƙin mai shi: idan ya bayyana daga baya, dole ne a mutunta haƙƙinsa.
- Rubuta siffofin abin da aka tsinta, sannan a sanar da samunsa ta hanyoyin da suka dace.
- A mayar da abu ga wanda zai iya bayyana muhimman siffofinsa kawai.
- A ɗauki abin da aka tsinta a matsayin amanar da aka ba ka, ba ribar da ta zo maka kyauta ba.
Wannan riwayar ma tana magana ne game da abin da aka tsinta, kuma tana fayyace nauyin kula da ke kan mai tsintar.
Sahih al-Bukhari · #2438 (Sahih)Tana ba da ƙarin shiriya game da sanar da abin da aka tsinta da gane shi.
Sahih al-Bukhari · #2437.2 (Sahih)Wannan sigar tana ƙunshe da ƙarin bayani game da haɗuwa da Ubayy ibn Ka'b.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.