Sahih al-Bukhari, hadisi na 2488
An rawaito daga Rafi ibn Khadij. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga al‑Bukhari har zuwa ga Annabi ﷺ
- 1Ali ibn al‑Hakam al‑Ansariya ruwaito wa al‑Bukhariعَلِيُّ بْنُ الْحَكَمِ الأَنْصَارِيُّ
- 2Abu Awanaأَبُو عَوَانَةَ
- 3Sa'id ibn Masruqسَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ
- 4Abaya ibn Rifa'a ibn Rafi' ibn Khadijعَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ
- 5Kakansa, Rafi'جَدِّهِ
- 6Manzon Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin. Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَكَمِ الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذِي الْحُلَيْفَةِ فَأَصَابَ النَّاسَ جُوعٌ فَأَصَابُوا إِبِلاً وَغَنَمًا. قَالَ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي أُخْرَيَاتِ الْقَوْمِ فَعَجِلُوا وَذَبَحُوا وَنَصَبُوا الْقُدُورَ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْقُدُورِ فَأُكْفِئَتْ، ثُمَّ قَسَمَ فَعَدَلَ عَشْرَةً مِنَ الْغَنَمِ بِبَعِيرٍ فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ، فَطَلَبُوهُ فَأَعْيَاهُمْ، وَكَانَ فِي الْقَوْمِ خَيْلٌ يَسِيرَةٌ فَأَهْوَى رَجُلٌ مِنْهُمْ بِسَهْمٍ فَحَبَسَهُ اللَّهُ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ لِهَذِهِ الْبَهَائِمِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ فَمَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ". فَقَالَ جَدِّي إِنَّا نَرْجُو ـ أَوْ نَخَافُ ـ الْعَدُوَّ غَدًا، وَلَيْسَتْ مَعَنَا مُدًى أَفَنَذْبَحُ بِالْقَصَبِ. قَالَ " مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ، فَكُلُوهُ، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ، أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ ".
Ali bn Al-Hakam Al-Ansari ya ba mu labari, Abu Awana ya ba mu labari, daga Sa'id bn Masruq, daga Abaya bn Rifa'a bn Rafi' bn Khadij, daga kakansa, ya ce: Muna tare da Annabi ﷺ a Dhul-Hulaifa lokacin da yunwa ta shafi mutane suka samu raƙuma da tumaki. Ya ce: Annabi ﷺ yana bayan mutanen ne, sai suka yi gaggawa suka yanka dabbobin suka dora tukunya. Annabi ﷺ ya umarta a zubar abin da ke cikin tukunyar, sannan ya raba dabbobin yana ɗaukar tumaki goma daidai da raƙumi ɗaya. Sai raƙumi ɗaya ya gudu, mutane suka bi shi har sun gaji. Akwai 'yan dawakai kaɗan a cikin mutanen, sai wani namiji ya jefa kibiyar raƙumin, Allah ya tsayar da shi. Sannan Annabi ﷺ ya ce:
"Waɗannan dabbobi suna da tserewa kamar dabbobin daji, don haka idan ɗaya ta rinjayi ku, ku yi mata haka." Kakana ya ce: "Muna tsammanin — ko muna jin tsoron — abokin gaba gobe, kuma ba mu da wuƙaƙe; za mu iya yanka da ciyawa?" Ya ce: "Duk abin da ya zubar da jini kuma an ambaci sunan Allah a kansa, ku ci shi, ban da hakori da farce. Zan faɗa muku game da hakan: Hakori ƙashi ne, kuma farce wuƙar Habasha ce."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Ana raba ganima cikin adalci, kuma yanka cikin gaggawa yana da ƙa’idoji bayyanannu.
Ruwayar ta sanya abin da ya faru a Dhu al-Hulaifa: ƙungiyar tana cikin yunwa, ta ɗauki raƙuma da tumaki a matsayin ganima, sannan ta yanka su kafin Annabi ﷺ ya tsara rabon ganimar.
Wani wuri kusa da Madina da Annabi ﷺ da sahabbansa suke a lokacin wannan lamari.
Kayan aiki mai kaifi da zai iya zubar da jinin dabba yadda ya dace yayin yanka.
Dabba da ta tsere na iya zama da wahalar kamawa; idan ba a iya riƙe ta ba, ana iya bugunta da wani abu da aka harba domin a yanka ta.
Malamai sun fahimci cewa ana raba ganima ne bisa jagorancin mai ikon da ya dace; a nan Annabi ﷺ ya sanya tumaki goma su yi daidai da raƙumi ɗaya. Mafi yawan malaman fiƙihu sun halatta yanka dabbar gida da ta tsere kuma ba a iya kamawa da kibiya ko makamancinta, muddin jini ya zuba kuma an ambaci sunan Allah. Haƙori ko farce ba kayan yanka ne ingantattu ba. Mazhabobin Ahlus-Sunna huɗu suna tattauna ƙarin sharuɗɗan ingancin yanka da raba ganima, amma wannan ruwaya hujja ce ga ƙa’idojin asali da aka ambata.
- Idan ganima ta haɗu, a jira jagoranci mai iko ya raba ta cikin adalci, ko da ana gaggawa ko ana jin yunwa.
- A lokacin yanka, a tabbatar an ambaci sunan Allah, kuma kada a yi amfani da haƙori ko farce wajen yanka.
- A kula da dabbobin da suka tsere: idan ba za a iya kama su ba, a bi ƙa’idojin yanka cikin gaggawa masu inganci.
Wannan sahihiyar ruwaya ta Rafi ibn Khadij ita ma tana magana kan sharuɗɗan yanka kuma ta dace da halatta amfani da kaifi mai inganci.
Sahih al-Bukhari · #2483 (Sahih)Wannan ruwaya ta Jabir ibn Abdullah tana magana kan raba ganima kuma tana ba da mahallin yadda ake kula da dukiyar gama-gari.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.