Sahih al-Bukhari, hadisi na 2753
An rawaito daga Abu Huraira. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abu Huraira
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ } قَالَ " يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ ـ أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهَا ـ اشْتَرُوا أَنْفُسَكُمْ، لاَ أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا، يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ لاَ أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا، يَا عَبَّاسُ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لاَ أُغْنِي عَنْكَ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا، وَيَا صَفِيَّةُ عَمَّةَ رَسُولِ اللَّهِ لاَ أُغْنِي عَنْكِ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا، وَيَا فَاطِمَةُ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَلِينِي مَا شِئْتِ مِنْ مَالِي لاَ أُغْنِي عَنْكِ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا ". تَابَعَهُ أَصْبَغُ عَنِ ابْنِ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ.
Abu Al-Yaman ya ba mu labari, Shu'ayb ya sanar da mu, daga Az-Zuhri, ya ce: Sa'id bin Al-Musayyib da Abu Salama bin Abdur-Rahman sun sanar da ni cewa Abu Huraira - Allah ya yarda da shi - ya ce: Manzon Allah ﷺ ya tsaya lokacin da Allah (Azza wa Jalla) ya sauke ayar: {
"Kuma ka gargadi 'yan uwanka mafi kusanci."} Ya ce: "Ya jama'ar Quraishawa! (ko kalmomi makamancin haka) Ku sayi rayukanku, ba zan iya amfanar da ku da komai ba daga azabar Allah. Ya 'Ya'yan Abd Manaf! Ba zan iya amfanar da ku da komai ba daga azabar Allah. Ya Abbas bin Abdul-Muttalib! Ba zan iya amfanar da kai da komai ba daga azabar Allah. Ya Safiyya, gwaggon Manzon Allah ﷺ! Ba zan iya amfanar da ki da komai ba daga azabar Allah. Ya Fatima 'yar Muhammad! Ka nema abin da kike so daga dukina, amma ba zan iya amfanar da ki da komai ba daga azabar Allah." Asbagh ya bi diddigin wannan daga Ibn Wahb, daga Yunus, daga Ibn Shihab.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Dangantakar iyali ba ta keɓe kowa daga alhaki; kowane mutum da kansa ya nemi imani da ayyukan alheri.
An bayyana dalilin faruwar lamarin a cikin ruwayar: bayan saukar umarnin ya gargaɗi makusantan danginsa, Annabi ﷺ ya kira iyalinsa da kabilarsa, yana kira gare su su ceci kansu ta hanyar imani da biyayya.
Salon magana ne na misali: ku ceci kanku daga azaba ta hanyar imani da Allah da yi masa biyayya.
Annabi ﷺ ba zai iya keɓe kowa daga hukuncin Allah ba; kowane mutum yana da alhakin imaninsa da ayyukansa.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa asali da dangantaka ba su maye gurbin imani da kyawawan ayyuka ba. Hatta mafi kusancin dangin Annabi ﷺ yana da alhakin dangantakarsa da Allah. Kalmominsa ga Fatima sun kuma bambanta taimako ta dukiyar duniya da tsira a Lahira: ya ba ta dukiya, amma ba zai iya kare ta daga hukuncin Allah ba.
- Kada ka dogara da asali ko taƙawar danginka; ka yi aiki da kanka wajen ƙarfafa imani da ayyukan alheri.
- Ka gargaɗi masoyanka da gaskiya da hikima, ba tare da tunanin cewa za ka iya zaɓa musu makomarsu ba.
- Ka yi amfani da dukiyarka wajen taimaka wa iyali, amma ka sani cewa taimakon abin duniya ba ya maye gurbin biyayya ta mutum ga Allah.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.