Sahih al-Bukhari, hadisi na 2930
An rawaito daga Al-Bara' ibn 'Azib. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Al-Bara' ibn 'Azib
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، وَسَأَلَهُ، رَجُلٌ أَكُنْتُمْ فَرَرْتُمْ يَا أَبَا عُمَارَةَ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ لاَ، وَاللَّهِ مَا وَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَلَكِنَّهُ خَرَجَ شُبَّانُ أَصْحَابِهِ وَأَخِفَّاؤُهُمْ حُسَّرًا لَيْسَ بِسِلاَحٍ، فَأَتَوْا قَوْمًا رُمَاةً، جَمْعَ هَوَازِنَ وَبَنِي نَصْرٍ، مَا يَكَادُ يَسْقُطُ لَهُمْ سَهْمٌ، فَرَشَقُوهُمْ رَشْقًا مَا يَكَادُونَ يُخْطِئُونَ، فَأَقْبَلُوا هُنَالِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ عَلَى بَغْلَتِهِ الْبَيْضَاءِ، وَابْنُ عَمِّهِ أَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَقُودُ بِهِ، فَنَزَلَ وَاسْتَنْصَرَ ثُمَّ قَالَ أَنَا النَّبِيُّ لاَ كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ ثُمَّ صَفَّ أَصْحَابَهُ.
Amru bn Khalid ya ba mu labari, Zuhair ya ba mu labari, Abu Ishak ya ba mu labari, ya ce: Na ji Al-Bara', kuma wani mutum ya tambaye shi, 'Kuwa kun gudu, ya Abu Umara, ranar Hunain?' Ya ce: 'A'a, wallahi! Manzon Allah ﷺ bai juya baya ba, amma matasan sahabbansa da masu sauƙin jiki marasa makamai sun fito. Sun je wurin wasu maharba, sojojin Hawazin da Bani Nasr, waɗanda kusan kibiyarsu ba ta faɗuwa. Sun harbe su da kibiyoyi ba tare da kuskure ba, sai suka koma wurin Annabi ﷺ yayin da yake hawan alfadarinsa farar, ɗan uwansa Abu Sufyan bn Al-Harith bn Abdul Muttalib yana jagoranta. Sai ya sauko ya roki Allah nasara, sannan ya ce: 'Ni ne Annabi, ba ƙarya ba; Ni ne ɗan Abdul Muttalib.' Sannan ya tsara sahabbansa a layi.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya tsaya daram a Hunayn kuma ya kira sahabbansa su daidaita sahunsu.
Ruwayar ta bayyana abubuwan da suka faru a yaƙin Hunayn: maza daga cikin sahabbai matasa masu ƙarancin makamai maharba sun yi musu ruwan kibau, sai suka ja da baya zuwa ga Annabi ﷺ.
Wurin da aka yi yaƙi tsakanin Musulmi da ƙabilun Hawazin da Banu Nasr.
Suna da kayan kariya kaɗan ko kuma ba su da su; ruwayar ta ce sahabbai matasa sun doshi gaba ba tare da sulken yaƙi ba.
Magana mai ƙarfi da Annabi ﷺ ya tabbatar da gaskiyarsa kuma ya nuna cewa ba zai ja da baya daga aikinsa ba.
Malaman sun fahimci daga wannan cewa tsayin daka a lokacin matsi yana tafiya tare da dogaro ga Allah da yin aiki cikin hikima. Annabi ﷺ ya roƙi Allah ya ba da nasara, sannan ya tsara sahabbansa cikin tsari; saboda haka dogaro ga Allah ba ya hana shiri da tsara al’amura. Al-Bara’ ya kuma bambanta ja da baya da wasu sahabbai suka yi yayin da ake musu ruwan kibau mai tsanani da tsayuwar Annabi ﷺ daram.
- Idan wata musiba ta same ka, ka natsu kuma ka koma ga jagoranci amintacce maimakon yin abin da firgici ya sa ka yi.
- Haɗa dogaro ga Allah da shiri na zahiri da bin tsari.
- Faɗi gaskiya da ƙarfin hali, kuma ka tallafa wa wasu idan suna cikin matsin lamba.
Wannan ruwaya sahihah daga Ali ta tattauna azamar Annabi ﷺ a fagen yaƙi, kuma tana ƙara cika bayani game da jarumtaka da tsayuwarsa daram.
Sahih al-Bukhari · #2929 (Sahih)Wannan ruwaya sahihah daga littafin nan ɗaya mai magana kan yaƙi ta shafi halayya da jagorancin Annabi ﷺ a yanayin soja.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.