Sahih al-Bukhari, hadisi na 3055
An rawaito daga Abdullah ibn Umar. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga al‑Bukhari har zuwa ga Annabi ﷺ
- 1Abdullah ibn Muhammadya ruwaito wa al‑Bukhariعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ
- 2Hishamهِشَامٌ
- 3Ma'marمَعْمَرٌ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Salim ibn Abdullahسَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 6Ibn Umarابْنِ عُمَرَ
- 7Manzon Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin. Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ انْطَلَقَ فِي رَهْطٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قِبَلَ ابْنِ صَيَّادٍ حَتَّى وَجَدُوهُ يَلْعَبُ مَعَ الْغِلْمَانِ عِنْدَ أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ، وَقَدْ قَارَبَ يَوْمَئِذٍ ابْنُ صَيَّادٍ يَحْتَلِمُ، فَلَمْ يَشْعُرْ حَتَّى ضَرَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ظَهْرَهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ". فَنَظَرَ إِلَيْهِ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الأُمِّيِّينَ. فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ. قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " آمَنْتُ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ " قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَاذَا تَرَى ". قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " خُلِطَ عَلَيْكَ الأَمْرُ ". قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي قَدْ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا ". قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ هُوَ الدُّخُّ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ ". قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ائْذَنْ لِي فِيهِ أَضْرِبْ عُنُقَهُ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنْ يَكُنْهُ فَلَنْ تُسَلَّطَ عَلَيْهِ، وَإِنْ لَمْ يَكُنْهُ فَلاَ خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ ".
Abdullahi bn Muhammad ya ba mu labari, Hisham ya ba mu labari, Ma'mar ya sanar da mu daga Az-Zuhri, Salim bn Abdullahi ya sanar da ni daga Ibn Umar - Allah Ya yarda da su duka biyun - cewa ya sanar da shi cewa Umar ya tafi tare da jama'ar Sahabbannin Annabi ﷺ da Annabi ﷺ zuwa wurin Ibn Sayyad. Sun same shi yana wasa da yara maza a wajen katangar Banu Maghala, kuma a wannan lokacin Ibn Sayyad ya kusa balaga. Bai lura da zuwan Annabi ﷺ ba sai lokacin da Annabi ﷺ ya dora masa hannu a bayansa, sannan Annabi ﷺ ya ce:
"Ka yi shaida cewa ni Manzon Allah ne ﷺ?" Ibn Sayyad ya kalle shi ya ce: "Na yi shaida cewa kai Manzon marasa ilimin rubutu ne." Sannan Ibn Sayyad ya tambayi Annabi ﷺ: "Kai ma ka yi shaida cewa ni Manzon Allah ne?" Annabi ﷺ ya ce masa: "Na yi imani da Allah da Manzunninsa." Sannan Annabi ﷺ ya ce: "Me kake gani?" Ibn Sayyad ya ce: "Mai gaskiya da mai karya suna zuwa gare ni." Annabi ﷺ ya ce: "An rikitar maka da al'amari." Annabi ﷺ ya kara da cewa: "Lallai na boye maka wani abu a raina." Ibn Sayyad ya ce: "Shi ne Ad-Dukh (Hayaki)." Annabi ﷺ ya ce: "Ka yi hasara! Ba za ka taba wuce iyakarka ba." Umar ya ce: "Ya Manzon Allah ﷺ! Ka ba ni izinin in yanke masa wuya." Annabi ﷺ ya ce: "Idan shine shi (Dajjal), ba za ka iya rinjayarsa ba, kuma idan ba shine shi ba, to babu wata alheri a gare ka wajen kashe shi."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya hana Umar daga daukar mataki ba tare da tabbaci game da Ibn Sayyaad ba.
Annabi ﷺ ya tafi tare da Umar da wasu sahabbai zuwa wurin Ibn Sayyaad, wanda yake wasa da yara kusa da ganuwar sansanin Bani Maghala. Umar ya nemi izinin kashe shi; Annabi ﷺ ya ƙi amincewa da wannan buƙata.
Mutumin da aka ambata a ruwayoyin da suka shafi batun Dajjal.
Hayaki; Ibn Sayyaad ya ambaci wannan a matsayin kalmar ɓoyayyiya.
Annabi ﷺ ya bayyana cewa Ibn Sayyaad ba zai wuce ƙarancin ilimin da ya same shi ba.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa babban zargi ba ya ba da hujjar kashe mutum: babu wata fa'ida a kashe Ibn Sayyaad idan ba Dajjal ba ne, kuma idan Dajjal ne, Umar ba zai sami iko a kansa ba. Annabi ﷺ ya bar al'amarin ga hukuncin Allah kuma ya yi taka-tsantsan. Hadisin yana kuma koyar da cewa ilimin gaibi ba ya samuwa ga mutane ba tare da iyaka ba; abin da Ibn Sayyaad ya faɗa yana nuna ruɗani da ƙarancin samun ilimi, ba ingantaccen ilimin annabci ba.
- Kada ka zargi ko hukunta kowa bisa zato kawai; nemi tabbatattun bayanai kuma bi hanyoyin shari'a na adalci.
- Ka kame fushi kuma ka nemi shiriya kafin yanke hukuncin da ba za a iya juyawa ba.
- Ka san iyakar ilimin ɗan Adam, kuma ka bar al'amuran da Allah ya ƙaddara a gare Shi.
Wannan ruwaya sahihiya tana bayyana ganawar Annabi ﷺ da Ibn Sayyaad, kuma tana ƙara bayani game da mahallin da'awoyinsa.
Sahih al-Bukhari · #3056 (Sahih)Ibn Umar ya ba da labarin yadda Annabi ﷺ ya tunkari Ibn Sayyaad ya kuma lura da shi; wannan ya yi daidai da taka-tsantsan da ke cikin wannan ruwaya.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.