Sahih al-Bukhari, hadisi na 3132
An rawaito daga Miswar ibn Makhrama. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Miswar ibn Makhrama
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ وَزَعَمَ عُرْوَةُ أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ، وَمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ حِينَ جَاءَهُ وَفْدُ هَوَازِنَ مُسْلِمِينَ، فَسَأَلُوهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَسَبْيَهُمْ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَحَبُّ الْحَدِيثِ إِلَىَّ أَصْدَقُهُ، فَاخْتَارُوا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ إِمَّا السَّبْىَ وَإِمَّا الْمَالَ، وَقَدْ كُنْتُ اسْتَأْنَيْتُ بِهِمْ ". وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْتَظَرَ آخِرَهُمْ بِضْعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً، حِينَ قَفَلَ مِنَ الطَّائِفِ، فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَيْرُ رَادٍّ إِلَيْهِمْ إِلاَّ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ. قَالُوا فَإِنَّا نَخْتَارُ سَبْيَنَا، فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمُسْلِمِينَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ إِخْوَانَكُمْ هَؤُلاَءِ قَدْ جَاءُونَا تَائِبِينَ، وَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّ إِلَيْهِمْ سَبْيَهُمْ، مَنْ أَحَبَّ أَنْ يُطَيِّبَ فَلْيَفْعَلْ، وَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يَكُونَ عَلَى حَظِّهِ حَتَّى نُعْطِيَهُ إِيَّاهُ مِنْ أَوَّلِ مَا يُفِيءُ اللَّهُ عَلَيْنَا فَلْيَفْعَلْ ". فَقَالَ النَّاسُ قَدْ طَيَّبْنَا ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ. فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّا لاَ نَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ فِي ذَلِكَ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ، فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعَ إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ " فَرَجَعَ النَّاسُ، فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ، ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُمْ قَدْ طَيَّبُوا فَأَذِنُوا. فَهَذَا الَّذِي بَلَغَنَا عَنْ سَبْىِ هَوَازِنَ.
Sa’id bin Ufair ya gaya mana, ya ce: Al-Layth ya gaya mani, ya ce: Uqail ya gaya mani daga Ibn Shihab, wanda ya ce Urwa ya yi ikirarin cewa Marwan bin Al-Hakam da Miswar bin Makhrama sun shaida masa cewa Manzon Allah ﷺ, a lokacin da tawagar Hawazin ta zo gare shi bayan sun musulunta, suka roƙe shi ya mayar musu da dukiyoyinsu da fursunonin yaƙinsu, sai Manzon Allah ﷺ ya ce musu:
"Magana mafi so a gare ni ita ce gaskiya. Don haka zaɓuku ɗaya daga cikin abubuwa biyu: ko dai fursunoni ko kuwa dukiya, kuma na riga na jira saboda ku." Manzon Allah ﷺ ya kasance yana jiransu sama da dare goma sha biyar bayan dawowarsa daga Ta'if. Sa’ad da suka gane tabbas cewa Manzon Allah ﷺ ba zai mayar musu da komai ba face ɗaya daga cikin abubuwan biyu, sai suka ce: "Mun zaɓi fursunoninmu." Sai Manzon Allah ﷺ ya tsaya a tsakanin Musulmai, ya yabi Allah da yabin da Ya cancanta, sannan ya ce: "Amma bayan haka, waɗannan ’yan’uwanku sun zo mana suna tuba, kuma na ga ya kamata in mayar musu da fursunoninsu. Duk wanda a cikinku ya so ya yi hakan a matsayin sadaka bari ya yi, kuma duk wanda a cikinku ya so ya riƙe rabonsa har sai mun ba shi diyya daga farkon ganima da Allah zai ba mu, bari ya yi." Mutane suka ce: "Mun yarda da hakan cikin sauƙi, yā Manzon Allah." Sai Manzon Allah ﷺ ya ce musu: "Ba mu san wanene a cikinku ya yarda da wannan da wanda bai yarda ba. Ku koma don shugabanninku su sanar da mu labarinku." Mutane suka koma, shugabanninsu suka yi magana da su, sannan suka koma ga Manzon Allah ﷺ suka sanar da shi cewa sun yarda kuma sun ba da izini. Wannan shi ne abin da ya iso mana game da fursunonin Hawazin.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya sa a mayar da fursunonin Hawazin bisa yardar rai da son rai.
Bayan dawowa daga Ta’if, tawagar Hawazin da ta musulunta ta zo neman a mayar musu da dukiyoyinsu da fursunoninsu. Annabi ﷺ ya dakatar da rabon dukiya, ya kuma ba su zaɓi tsakanin rukunonin dukiyar biyu. Da suka zaɓi fursunonin, ya roƙi Musulmi su mayar da su bisa son ransu ko su riƙe rabonsu, daga baya kuma su karɓi diyya.
Wata ƙabilar Larabawa da ta aika tawaga zuwa ga Annabi ﷺ bayan abubuwan da suka faru a Hunayn.
Fursunonin da aka kama lokacin yaƙi.
Dukiyar da al’ummar Musulmi suka samu ba tare da fafatawar yaƙi ba.
Masu sharhi na gargajiya suna jaddada cewa Annabi ﷺ bai ƙwace haƙƙin mahalarta na ganima da kansa ba: an mayar da ita ne da yardarsu ta son rai, kuma wanda ya riƙe rabonsa yana da damar samun diyya daga baya. Riwayar tana kuma nuna kyakkyawan shugabanci mai taka-tsantsan: tun da amincewar jama’a gaba ɗaya ba ta tabbatar da wanda ya bayar da izini da kansa ba, ya umarci shugabanni su tabbatar da shawarar daga mutane. Malamai suna ɗaukar darussa daga wannan game da shawarwari, bayyananniyar yarda da kiyaye haƙƙin mallakar mutum.
- Idan shawara ta shafi dukiyar wani, nemi yardar kowane wanda abin ya shafa a sarari kuma bisa son rai.
- Idan mutane suna fuskantar zaɓi mai wuya, gabatar musu da zaɓuɓɓuka bayyanannu kuma bayyana yadda za a kare haƙƙoƙinsu.
- Yi amfani da amintattun wakilai don tabbatar da cewa duk waɗanda abin ya shafa sun amince da shawarar ƙungiya da gaske.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.