Fadlilin Ansar a Madina · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadisi na 3911

An rawaito daga Anas ibn Malik. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.

Sahih (ingantacce)Littafi: Fadlilin Ansar a Madina
صحيح البخاري
Wa ya ruwaito?

An ruwaito daga Anas ibn Malik

Sahih (ingantacce)

Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.

Riwayar

Rubutun Larabci

حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَقْبَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمَدِينَةِ وَهْوَ مُرْدِفٌ أَبَا بَكْرٍ، وَأَبُو بَكْرٍ شَيْخٌ يُعْرَفُ، وَنَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَابٌّ لاَ يُعْرَفُ، قَالَ فَيَلْقَى الرَّجُلُ أَبَا بَكْرٍ فَيَقُولُ يَا أَبَا بَكْرٍ، مَنْ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْكَ فَيَقُولُ هَذَا الرَّجُلُ يَهْدِينِي السَّبِيلَ‏.‏ قَالَ فَيَحْسِبُ الْحَاسِبُ أَنَّهُ إِنَّمَا يَعْنِي الطَّرِيقَ، وَإِنَّمَا يَعْنِي سَبِيلَ الْخَيْرِ، فَالْتَفَتَ أَبُو بَكْرٍ، فَإِذَا هُوَ بِفَارِسٍ قَدْ لَحِقَهُمْ، فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَذَا فَارِسٌ قَدْ لَحِقَ بِنَا‏.‏ فَالْتَفَتَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ اصْرَعْهُ ‏"‏‏.‏ فَصَرَعَهُ الْفَرَسُ، ثُمَّ قَامَتْ تُحَمْحِمُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مُرْنِي بِمَا شِئْتَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَقِفْ مَكَانَكَ، لاَ تَتْرُكَنَّ أَحَدًا يَلْحَقُ بِنَا ‏"‏‏.‏ قَالَ فَكَانَ أَوَّلَ النَّهَارِ جَاهِدًا عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَكَانَ آخِرَ النَّهَارِ مَسْلَحَةً لَهُ، فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَانِبَ الْحَرَّةِ، ثُمَّ بَعَثَ إِلَى الأَنْصَارِ، فَجَاءُوا إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمُوا عَلَيْهِمَا، وَقَالُوا ارْكَبَا آمِنَيْنِ مُطَاعَيْنِ‏.‏ فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، وَحَفُّوا دُونَهُمَا بِالسِّلاَحِ، فَقِيلَ فِي الْمَدِينَةِ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ، جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَأَشْرَفُوا يَنْظُرُونَ وَيَقُولُونَ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ، جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ‏.‏ فَأَقْبَلَ يَسِيرُ حَتَّى نَزَلَ جَانِبَ دَارِ أَبِي أَيُّوبَ، فَإِنَّهُ لَيُحَدِّثُ أَهْلَهُ، إِذْ سَمِعَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ وَهْوَ فِي نَخْلٍ لأَهْلِهِ يَخْتَرِفُ لَهُمْ، فَعَجِلَ أَنْ يَضَعَ الَّذِي يَخْتَرِفُ لَهُمْ فِيهَا، فَجَاءَ وَهْىَ مَعَهُ، فَسَمِعَ مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ، فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَىُّ بُيُوتِ أَهْلِنَا أَقْرَبُ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ أَنَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ، هَذِهِ دَارِي، وَهَذَا بَابِي‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَانْطَلِقْ فَهَيِّئْ لَنَا مَقِيلاً ‏"‏‏.‏ قَالَ قُومَا عَلَى بَرَكَةِ اللَّهِ‏.‏ فَلَمَّا جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ، وَأَنَّكَ جِئْتَ بِحَقٍّ، وَقَدْ عَلِمَتْ يَهُودُ أَنِّي سَيِّدُهُمْ وَابْنُ سَيِّدِهِمْ، وَأَعْلَمُهُمْ وَابْنُ أَعْلَمِهِمْ، فَادْعُهُمْ فَاسْأَلْهُمْ عَنِّي قَبْلَ أَنْ يَعْلَمُوا أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ، فَإِنَّهُمْ إِنْ يَعْلَمُوا أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ قَالُوا فِيَّ مَا لَيْسَ فِيَّ‏.‏ فَأَرْسَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلُوا فَدَخَلُوا عَلَيْهِ‏.‏ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ، وَيْلَكُمُ اتَّقُوا اللَّهَ، فَوَاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ حَقًّا، وَأَنِّي جِئْتُكُمْ بِحَقٍّ فَأَسْلِمُوا ‏"‏‏.‏ قَالُوا مَا نَعْلَمُهُ‏.‏ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَهَا ثَلاَثَ مِرَارٍ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَأَىُّ رَجُلٍ فِيكُمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ ‏"‏‏.‏ قَالُوا ذَاكَ سَيِّدُنَا وَابْنُ سَيِّدِنَا، وَأَعْلَمُنَا وَابْنُ أَعْلَمِنَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ ‏"‏‏.‏ قَالُوا حَاشَا لِلَّهِ، مَا كَانَ لِيُسْلِمَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ ‏"‏‏.‏ قَالُوا حَاشَا لِلَّهِ، مَا كَانَ لِيُسْلِمَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ يَا ابْنَ سَلاَمٍ، اخْرُجْ عَلَيْهِمْ ‏"‏‏.‏ فَخَرَجَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ، اتَّقُوا اللَّهَ، فَوَاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ، وَأَنَّهُ جَاءَ بِحَقٍّ‏.‏ فَقَالُوا كَذَبْتَ‏.‏ فَأَخْرَجَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Fassara

Muhammad ya ba mu labari, Abdus-Samad ya ba mu labari, mahaifina ya ba mu labari, Abdul-Aziz bn Suhayb ya ba mu labari, Anas bn Malik - Allah ya yarda da shi - ya ce: Manzon Allah ﷺ ya zo Madina yana da Abu Bakr a bayansa a kan raƙumi ɗaya, kuma Abu Bakr dattijo ne da aka sani, yayin da Manzon Allah ﷺ saurayi ne da ba a sani. Sai idan mutum ya haɗu da Abu Bakr zai ce:

"Ya Aba Bakr! Wanene wannan mutumin da ke gabanka?" Shi kuwa zai ce: "Wannan mutumin yana nuna mini hanya." Mai tunani zai yi zaton cewa hanya ce ta tafiya yake nufi, amma hakika hanyar alheri da nagarta yake nufi. Sannan Abu Bakr ya juya baya, sai ga wani mahayin doki ya biyo su, ya ce: "Ya Manzon Allah! Ga mahayin doki ya biyo mu." Manzon Allah ﷺ ya juya baya ya ce: "Ya Allah, fāɗi da shi." Sai dokinsa ya fāɗi da shi, sannan ya tsaya yana ƙura. Mahayin ya ce: "Ya Annabin Allah! Umurni da abin da ka so." Ya ce: "Tsaya a wurinka, kar ka bar kowa ya biyo mu." Da safe ya kasance maƙiyin Manzon Allah ﷺ, da yamma kuma ya zama mai gadin sa. Sannan Manzon Allah ﷺ ya sauka gefen Harra, ya aika zuwa ga Ansar, suka zo wurin Manzon Allah ﷺ suka sallama a kansu, suka ce: "Hauku lafiyartattu masu biyayya." Sai Manzon Allah ﷺ da Abu Bakr suka hau, Ansar sun kewaye su da makamai. Aka yi cewa a Madina: "Manzon Allah ya zo, Manzon Allah ﷺ ya zo!" Mutane suka fito suna kallo suna cewa: "Manzon Allah ya zo, Manzon Allah ya zo!" Ya ci gaba da tafiya har ya sauka kusa da gidan Abi Ayyub. Yayin da yake magana da iyalansa, Abdullah bn Salam ya ji labarin zuwansa yana cikin gonar dabino na iyalansa yana girbe musu 'ya'yan itace. Ya yi gaggawar saka abin da ya girba, ya zo da shi a hannunsa, ya saurare daga Manzon Allah ﷺ sannan ya koma wurin iyalansa. Manzon Allah ﷺ ya ce: "Wanne gidan danginmu ne mafi kusa?" Abu Ayyub ya ce: "Na ne, Ya Annabin Allah, wannan gidana ne, wannan kuma ƙofata." Ya ce: "To tafi ka shirya mana wurin hutun rana." Ya ce: "Ku tashi da albarkacin Allah." Lokacin da Manzon Allah ﷺ ya shiga gida, Abdullah bn Salam ya zo ya ce: "Na shaida cewa kai Manzon Allah ne, kuma ka zo da gaskiya. Yahudawa sun san cewa ni sayyidinsu ne kuma ɗan sayyidinsu, kuma mafi ilimi a cikinsu kuma ɗan mafi iliminsu. Don haka kira su ka tambaye su game da ni kafin su san na musulunta, domin idan sun san na musulunta za su faɗi abin da ba gaskiya ba a kaina." Manzon Allah ﷺ ya aika a kire su, suka zo suka shiga. Manzon Allah ﷺ ya ce musu: "Ya jama'ar Yahudu! Kaito ku, ku ji tsoron Allah. Wallahi wanda babu abin ibada sai Shi, kun san tabbas cewa ni Manzon Allah ne da gaskiya, kuma na zo muku da gaskiya, don haka ku musulunta." Sun ce: "Ba mu san hakan ba." Sun waɗa wa Annabi ﷺ haka sau uku. Ya ce: "Menene matsayin Abdullah bn Salam a cikinku?" Sun ce: "Shi sayyidinmu ne kuma ɗan sayyidinmu, kuma mafi iliminmu kuma ɗan mafi iliminmu." Ya ce: "Ku yi tunani idan ya musulunta?" Sun ce: "Allah ya hana! Ba zai taɓa musulunta ba." Ya sake ce: "Ku yi tunani idan ya musulunta?" Sun ce: "Allah ya hana! Ba zai taɓa musulunta ba." Ya ce: "Ya Ibn Salam! Fito gare su." Ya fito ya ce: "Ya jama'ar Yahudu! Ku ji tsoron Allah. Wallahi wanda babu abin ibada sai Shi, kun san tabbas cewa shi Manzon Allah ne, kuma ya zo da gaskiya." Sun ce: "Karya ka yi." Sai Manzon Allah ﷺ ya fitar da su.

Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.

Babban saƙo

Hijira tana nuna yadda dogaro ga Allah, gaskiya da kariya suke haɗuwa.

Bayani kan kalmomi masu wuya
Ansar

Mataimakan Madina waɗanda suka tarbi Annabi ﷺ da muhajirai kuma suka tallafa musu.

Al-Harra

Wani yanki kusa da Madina mai duwatsun aman wuta masu duhu.

Hijira

Hijirar Annabi ﷺ da sahabbansa daga Makka zuwa Madina.

Abin da malamai suka fahimta daga gare shi

Malaman gargajiya sun fahimci daga wannan labari cewa mumini na iya yin magana cikin hikima: Abu Bakr ya amsa da kalmomi masu ma’anoni biyu, waɗanda kuma suka yi nuni ga hanya madaidaiciya ta imani. Lamarin ya kuma nuna cewa Allah na iya ba da kariya, kuma Ansar sun taka muhimmiyar rawa ta musamman wajen kafa al’ummar Musulmi a Madina. Abdullah ibn Salam ya gane gaskiya kuma ya nemi mutanensa su fara da magana game da kyakkyawan sunansa; amsarsu ta fallasa cewa zarginsu na baya ya samo asali ne daga son zuciya.

Darussa na yau
  1. Yi amfani da hikima da dabara yayin faɗin gaskiya, ba tare da yin ƙarya ba.
  2. Ka ba sababbin masu zuwa tallafi da kariya ta zahiri, kamar yadda Ansar suka yi.
  3. Ka tantance maganganun mutane cikin adalci, kada son zuciya ya ƙayyade abin da ka gaskata.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Hadisi kowace rana, a harshenka

Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.