Sahih al-Bukhari, hadisi na 4234
An rawaito daga Abu Huraira. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abu Huraira
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ثَوْرٌ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ، مَوْلَى ابْنِ مُطِيعٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ افْتَتَحْنَا خَيْبَرَ، وَلَمْ نَغْنَمْ ذَهَبًا وَلاَ فِضَّةً، إِنَّمَا غَنِمْنَا الْبَقَرَ وَالإِبِلَ وَالْمَتَاعَ وَالْحَوَائِطَ، ثُمَّ انْصَرَفْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى وَادِي الْقُرَى، وَمَعَهُ عَبْدٌ لَهُ يُقَالُ لَهُ مِدْعَمٌ، أَهْدَاهُ لَهُ أَحَدُ بَنِي الضِّبَابِ، فَبَيْنَمَا هُوَ يَحُطُّ رَحْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَهُ سَهْمٌ عَائِرٌ حَتَّى أَصَابَ ذَلِكَ الْعَبْدَ، فَقَالَ النَّاسُ هَنِيئًا لَهُ الشَّهَادَةُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَلَى وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، إِنَّ الشَّمْلَةَ الَّتِي أَصَابَهَا يَوْمَ خَيْبَرَ مِنَ الْمَغَانِمِ لَمْ تُصِبْهَا الْمَقَاسِمُ لَتَشْتَعِلُ عَلَيْهِ نَارًا ". فَجَاءَ رَجُلٌ حِينَ سَمِعَ ذَلِكَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِشِرَاكٍ أَوْ بِشِرَاكَيْنِ، فَقَالَ هَذَا شَىْءٌ كُنْتُ أَصَبْتُهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " شِرَاكٌ أَوْ شِرَاكَانِ مِنْ نَارٍ ".
An ruwaito daga Abu Huraira: Lokacin da muka ci Khaybar, ba mu sami zinare ko azurfa ba a matsayin ganimar yaƙi, sai dai mun sami shanu, raƙuman dabbobi, kayayyaki da lambuna. Sa'an nan muka tashi tare da Manzon Allah ﷺ zuwa kwarin Al-Qura, kuma a wancan lokacin Manzon Allah ﷺ yana da bawa mai suna Mid'am wanda ɗaya daga cikin Banu Ad-Dibbab ya ba shi kyauta. Yayin da bawa yake sauke kaya daga kan raƙumin Manzon Allah ﷺ, sai wani kibiya da ba a san wanda ya harba ta ta zo ta same shi. Mutane suka ce,
"Barka da shahada." Manzon Allah ﷺ ya ce: "A'a, ina rantsuwa da Wanda raina ke hannunSa, lallai shamakin da ya ɗauka a ranar Khaybar daga ganimar yaƙi kafin a raba ta, zai zama wuta mai ƙonewa a kansa." Wani mutum ya ji hakan daga Annabi ﷺ, sai ya zo da igiyar takalmi ɗaya ko biyu, ya ce: "Wannan abu ne na ɗauka." Manzon Allah ﷺ ya ce: "Igiyar takalmi ɗaya ko igiyoyi biyu na Wuta."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Duk wanda ya ɓoye wani abu daga ganimar yaƙi ta gama-gari, ya aikata ghulul.
Ɓoye ko karkatar da wani abu daga ganimar yaƙi ta gama-gari ba bisa ƙa’ida ba.
Wani wuri kusa da Khaybar da ƙungiyar ta yi tafiya zuwa gare shi.
Ƙaramin ɗaurin fata da ke riƙe da takalmin ƙafa a wurinsa.
Malaman gargajiya sun fahimci daga wannan cewa haramun ne mutum ya karɓi wani abu daga ganimar yaƙi don kansa kafin a yi rabon da ya dace, ko da kuwa ƙaramin abu ne. Wannan gargaɗin yana jaddada cewa matsayin mutum ko mutuwarsa daga baya ba ya soke karkatarwar da ya yi a baya. Malaman fikihu suna ɗaukar ghulul a matsayin babban keta haƙƙin al’umma; mazhabobi suna yin ƙarin bayani kan takamaiman sakamakon shari’a da yadda za a gyara laifin.
- Kada ka ɗauki komai daga dukiyar gama-gari sai an ba ka izini a sarari.
- Ka faɗi gaskiya idan ka ɗauki wani abu na wasu mutane ko na al’umma bisa kuskure.
- Kada ka yanke hukunci kan makomar mutum bisa abin da waɗanda ke wurin suke faɗa; ka bar hukuncin al’amuran imani ga Allah.
Wannan ruwayar ta bayyana yadda Annabi ﷺ ya ware wani kaso na ganima ga ƙungiyar da ta iso bayan mamaye Khaybar.
Sahih al-Bukhari · #4235 (Sahih)Wannan ruwayar ma tana magana ne kan rabon ganima bayan Khaybar, kuma tana taimakawa wajen fahimtar babban mahallin ƙa’idojin rabon.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.