Sahih al-Bukhari, hadisi na 4500
An rawaito daga Anas ibn Malik. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga al‑Bukhari har zuwa ga Anas
- 1Abdullah ibn Munirya ruwaito wa al‑Bukhariعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ
- 2Abdullah ibn Bakr as‑Sahmiعَبْدَ اللَّهِ بْنَ بَكْرٍ السَّهْمِيَّ
- 3Humaydحُمَيْدٌ
- 4Anasأَنَسٍ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin. Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ، سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بَكْرٍ السَّهْمِيَّ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ الرُّبَيِّعَ، عَمَّتَهُ كَسَرَتْ ثَنِيَّةَ جَارِيَةٍ، فَطَلَبُوا إِلَيْهَا الْعَفْوَ فَأَبَوْا، فَعَرَضُوا الأَرْشَ فَأَبَوْا، فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبَوْا إِلاَّ الْقِصَاصَ، فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْقِصَاصِ، فَقَالَ أَنَسُ بْنُ النَّضْرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَتُكْسَرُ ثَنِيَّةُ الرُّبَيِّعِ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لاَ تُكْسَرُ ثَنِيَّتُهَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَنَسُ كِتَابُ اللَّهِ الْقِصَاصُ ". فَرَضِيَ الْقَوْمُ فَعَفَوْا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ مَنْ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لأَبَرَّهُ ".
Anas ya ruwaito cewa kawarsa, Ar-Rubai', ta karya hakorin wata yarinya. Iyalin kawarsa sun nemi afuwa daga iyalin yarinyar amma sun ƙi; sannan suka ba da diyya (Arsh) amma sun ƙi. Sai suka je wurin Rasûlullah ﷺ kuma ba su yarda da komai sai dai Qisas (ramuwar rami daidai-wa-daida). Rasûlullah ﷺ ya umarci a yi Qisas. Anas bin An-Nadr ya ce,
"Ya Rasûlullah ﷺ! Shin za a karya hakorin Ar-Rubai'? A'a, wallahi wanda ya aike ka da Gaskiya, ba za a karya hakorinta ba." Rasûlullah ﷺ ya ce, "Ya Anas, Littafin Allah shine Qisas." Sai mutanen suka yarda suka yi afuwa. Daga nan Rasûlullah ﷺ ya ce, "Lallai a cikin bayin Allah akwai waɗanda idan suka yi rantsuwa ga Allah, Zai tabbatar musu da ita."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Qisas yana tabbatar da adalci tare da ba da damar yafiya.
Ar-Rubayyi‘ ta karya haƙorin gaban wata yarinya. Iyalin yarinyar sun fara ƙin yafiya da diyya, suka nemi qisas; bayan Annabi ﷺ ya bayyana wannan hukuncin shari’a, daga baya suka yafe.
Sakamako na shari’a wanda hukuncinsa ya yi daidai da raunin da aka jawo.
Diyya ta kuɗi saboda raunin jiki.
Kiran Allah a matsayin shaida cikin tsanaki yayin bayyana magana ko hukunci.
Malaman addini sun fahimci cewa qisas haƙƙi ne da aka amince da shi idan an yi wa mutum rauni da gangan, amma mai haƙƙin na iya zaɓar yafiya ko diyya da aka amince da ita. Alƙali yana aiwatar da doka, kuma bai kamata ya yi watsi da haƙƙin wanda aka cutar saboda son ransa ba. Rantsuwar da Anas ibn an-Nadr ya yi da ƙwazo ba ta canja hukuncin ba; Annabi ﷺ ya tunasar da shi umarnin Allah. Masu sharhi na gargajiya sun danganta furucin ƙarshe game da waɗanda ake cika rantsuwarsu da sahihiyar imaninsu da kusancinsu na musamman ga Allah, ba da keɓancewa ta gama-gari daga bin doka ba.
- Idan an samu rauni mai tsanani, fara neman adalci ta hukumomin da suka dace; kada ka rama da kanka.
- Tattauna yafiya da diyya cikin girmamawa, ba tare da matsa wa wanda aka cutar ba.
- Kada ka taɓa fifita rantsuwa ta kanka ko tsananin fushi a kan ƙa’idar shari’a mai adalci.
Wannan riwaya kuma ta ambaci cewa Littafin Allah ya wajabta qisas, don haka tana ƙara bayyana ƙa’idar shari’a a cikin wannan labari.
Sahih al-Bukhari · #4501 (Sahih)Wannan riwaya tana magana kan qisas idan an jikkata mutum kuma tana taimakawa wajen fahimtar mahallin shari’a na ramuwar gayya.
Sahih al-Bukhari · #4502 (Sahih)Wannan riwaya tana tattauna qisas da yafiya a wani mahallin shari’a, kuma tana jaddada cewa yafiya zaɓi ne na masu haƙƙi.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.