Sahih al-Bukhari, hadisi na 4732
An rawaito daga Khabbab ibn al-Aratt. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Khabbab ibn al-Aratt
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ سَمِعْتُ خَبَّابًا، قَالَ جِئْتُ الْعَاصِيَ بْنَ وَائِلٍ السَّهْمِيَّ أَتَقَاضَاهُ حَقًّا لِي عِنْدَهُ، فَقَالَ لاَ أُعْطِيكَ حَتَّى تَكْفُرَ بِمُحَمَّدٍ فَقُلْتُ لاَ حَتَّى تَمُوتَ ثُمَّ تُبْعَثَ. قَالَ وَإِنِّي لَمَيِّتٌ ثُمَّ مَبْعُوثٌ قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ إِنَّ لِي هُنَاكَ مَالاً وَوَلَدًا فَأَقْضِيكَهُ، فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لأُوتَيَنَّ مَالاً وَوَلَدًا} رَوَاهُ الثَّوْرِيُّ وَشُعْبَةُ وَحَفْصٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنِ الأَعْمَشِ.
Al-Humaidi ya ba mu labari, Sufyan ya ba mu labari, daga Al-A'mash, daga Abu Ad-Duha, daga Masruq, ya ce: Na ji Khabbab yana cewa: Na je wurin Al-'Asi bin Wa'il As-Sahmi don neman hakki na da yake mini. Ya ce, 'Ba zan ba ka har sai ka kafirta da Muhammad ﷺ.' Na ce, 'A'a, har sai ka mutu sannan a tayar da kai.' Ya ce, 'Zan mutu sannan a tayar da ni?' Na ce, 'Ee.' Ya ce, 'Lallai ina da dukiya da 'ya'ya a can, sai in biya ka.' Sai wannan ayar ta sauka: {Ka ga wanda ya kafirta da ayoyinmu ya ce: Lallai za a ba ni dukiya da 'ya'ya?} Sauran masu ruwaya sun hada da Ath-Thawri, Shu'bah, Hafs, Abu Mu'awiyah da Waki' daga Al-A'mash.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Khabbab ya tsaya dar ƙarfinsa lokacin da mai binsa bashi ya yi wa imani ba’a.
Khabbab ibn al-Aratt ya je wurin al-‘Asi ibn Wa’il domin neman bashin da yake binsa. Ya ƙi biya sai Khabbab ya yi musun Muhammadu ﷺ, yana da’awar cewa bayan an tashe shi daga matattu zai mallaki dukiya da ’ya’ya. Riwayar ta danganta wannan lamari da Maryam 19:77.
A sake ba mutum rai bayan mutuwa domin ya tsaya a gaban Allah.
Alamomi da wahayi na Allah, ciki har da ayoyin Alƙur’ani.
Neman a dawo maka da abin da kake da haƙƙinsa bisa yarjejeniya.
Manyan masu tafsiri na farko, ciki har da Ibn Kathir, sun danganta wannan aya da girman kai da al-‘Asi ibn Wa’il ya nuna lokacin da ya ce zai sami dukiya da ’ya’ya a Lahira. Wannan sashe yana tabbatar da tashin matattu kuma yana ƙaryata ra’ayin cewa wadata a duniya hujja ce ta yardar Allah ko tabbacin samun alheri a Lahira. Malaman fikihu ba sa ɗaukar wannan a matsayin izinin ƙin biyan bashi ko matsa wa mutum ya yi ridda: haƙƙin da ake bi dole ne a biya shi, kuma Khabbab ya tsaya kan imaninsa duk da matsin lamba.
- Ka tsaya kan imaninka idan wani ya sharɗanta biyan kuɗi, wata fa’ida ko amincewa da kai da ka yi musun addininka.
- Ka biya bashinka, kada ka taɓa amfani da buƙatar wani domin matsa masa kan abin da ya yi imani da shi.
- Kada ka bari dukiya da matsayi su rinjayi hukuncinka: imani da tashin matattu yana buƙatar ɗaukar alhaki a gaban Allah.
Wannan riwaya mai alaƙa tana bayyana fitintunun da Khabbab ya fuskanta a Makka kuma ta dace da juriyarsa yayin tsanantawa.
Sahih al-Bukhari · #4731 (Sahih)Wannan hadisi yana cikin mahallin tafsiri guda kuma yana magana game da tashin matattu da makomar ƙarshe ta mutane.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.