Sahih al-Bukhari, hadisi na 4772
An rawaito daga Al-Musaiyab ibn Hazn. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Al-Musaiyab ibn Hazn
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ جَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوَجَدَ عِنْدَهِ أَبَا جَهْلٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أُمَيَّةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، فَقَالَ " أَىْ عَمِّ قُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، كَلِمَةً أُحَاجُّ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ ". فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعْرِضُهَا عَلَيْهِ، وَيُعِيدَانِهِ بِتِلْكَ الْمَقَالَةِ حَتَّى قَالَ أَبُو طَالِبٍ آخِرَ مَا كَلَّمَهُمْ عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، وَأَبَى أَنْ يَقُولُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَاللَّهِ لأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ ". فَأَنْزَلَ اللَّهُ {مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ} وَأَنْزَلَ اللَّهُ فِي أَبِي طَالِبٍ، فَقَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم {إِنَّكَ لاَ تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ}. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ {أُولِي الْقُوَّةِ} لاَ يَرْفَعُهَا الْعُصْبَةُ مِنَ الرِّجَالِ. {لَتَنُوءُ} لَتُثْقِلُ. {فَارِغًا} إِلاَّ مِنْ ذِكْرِ مُوسَى. {الْفَرِحِينَ} الْمَرِحِينَ. {قُصِّيهِ} اتَّبِعِي أَثَرَهُ، وَقَدْ يَكُونُ أَنْ يَقُصَّ الْكَلاَمَ {نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ}. {عَنْ جُنُبٍ} عَنْ بُعْدٍ عَنْ جَنَابَةٍ وَاحِدٌ، وَعَنِ اجْتِنَابٍ أَيْضًا، يَبْطِشُ وَيَبْطُشُ. {يَأْتَمِرُونَ} يَتَشَاوَرُونَ. الْعُدْوَانُ وَالْعَدَاءُ وَالتَّعَدِّي وَاحِدٌ. {آنَسَ} أَبْصَرَ. الْجِذْوَةُ قِطْعَةٌ غَلِيظَةٌ مِنَ الْخَشَبِ، لَيْسَ فِيهَا لَهَبٌ، وَالشِّهَابُ فِيهِ لَهَبٌ. وَالْحَيَّاتُ أَجْنَاسٌ الْجَانُّ وَالأَفَاعِي وَالأَسَاوِدُ. {رِدْءًا} مُعِينًا. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ {يُصَدِّقُنِي} وَقَالَ غَيْرُهُ {سَنَشُدُّ} سَنُعِينُكَ كُلَّمَا عَزَّزْتَ شَيْئًا فَقَدْ جَعَلْتَ لَهُ عَضُدًا. مَقْبُوحِينَ مُهْلَكِينَ. {وَصَّلْنَا} بَيَّنَّاهُ وَأَتْمَمْنَاهُ. {يُجْبَى} يُجْلَبُ .{بَطِرَتْ} أَشِرَتْ. {فِي أُمِّهَا رَسُولاً} أُمُّ الْقُرَى مَكَّةُ وَمَا حَوْلَهَا. {تُكِنُّ} تُخْفِي. أَكْنَنْتُ الشَّىْءَ أَخْفَيْتُهُ، وَكَنَنْتُهُ أَخْفَيْتُهُ وَأَظْهَرْتُهُ. {وَيْكَأَنَّ اللَّهَ} مِثْلُ أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ {يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ} يُوَسِّعُ عَلَيْهِ وَيُضَيِّقُ عَلَيْهِ.
Al-Musaiyab ya ruwaito: Lokacin da Abu Talib ya shiga cikin sakaratul mauti, Manzon Allah ﷺ ya zo gare shi, inda ya tarar da Abu Jahl da Abdullah bin Abi Umaiya bin Al-Mughira a wurinsa. Manzon Allah ﷺ ya ce,
"Ya kawuna! Ka ce: Babu abin bautawa sai Allah, kalmar da zan yi maka kariya da ita a gaban Allah." Sai Abu Jahl da Abdullah bin Abi Umaiya suka ce wa Abu Talib, "Shin za ka bar addinin Abdul Muttalib?" Manzon Allah ﷺ ya ci gaba da gabatar masa da wannan kalmar, yayin da sauran biyun suke maimaita waccan maganar a gabansa, har sai Abu Talib ya ce a matsayin magana ta ƙarshe da ya yi musu, "Ina kan addinin Abdul Muttalib," kuma ya ƙi cewa: Babu abin bautawa sai Allah. A kan haka Manzon Allah ﷺ ya ce, "Wallahi, zan ci gaba da neman gafara maka daga Allah matuƙar ba a hana ni ba." Sai Allah ya saukar da: 'Ba ya kamata ga Annabi ﷺ da waɗanda suka yi imani su roƙi gafara ga masu haɗa kai.' (9:113) Sannan Allah ya saukar da musamman game da Abu Talib: 'Lallai kai ba ka iya shirya wa wanda kake so ba, amma Allah yana shirya wa wanda Ya ga dama.'
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya ci gaba da kiran baffansa zuwa ga imani, amma shiriya daga Allah take.
Hadisin ya ba da labarin gadon mutuwar Abu Talib: Annabi ﷺ ya kira shi ya furta kalmar shahada, yayin da Abu Jahl da Abdullah ibn Abi Umayya suke ƙarfafa shi ya tsaya kan addinin Abd al-Muttalib. An danganta ayoyi 9:113 da 28:56 da wannan lamari.
Babu abin bautawa da gaskiya sai Allah.
Roƙon Allah Ya gafarta wa mutum zunubansa.
Hanyar imani da Allah ke bayarwa; annabi na iya isar da wannan hanya, amma ba zai tilasta zuciyar wani ba.
Malaman gargajiya sun fahimci daga wannan riwaya cewa ƙauna da ƙoƙarin annabta ba za su sa mutum ya yi imani ba tare da izinin Allah ba. Aikin manzo shi ne isar da gaskiya a sarari; shiriya ta zuciya ta Allah ce. Labarin kuma yana nuna muhimmancin furta shahada a matsayin aikin imani. Bayan saukar aya ta 9:113, ba a halatta a roƙi Allah Ya gafarta wa wanda ya mutu yana mushriki ba.
- Ka kira masoyanka zuwa ga imani cikin haƙuri da kulawa ta gaskiya, ba tare da tunanin cewa za ka iya sarrafa zukatansu ba.
- Kada ka bari matsin lamba daga jama’a ko al’adar iyali ta hana ka bin gaskiya.
- Ka sa beginka ga Allah, kuma ka roƙe Shi Ya shiryar da kai da waɗanda suke da rai.
Wannan riwaya kuma tana magana ne kan kiran da Annabi ﷺ ya yi wa danginsa na kusa, kuma tana bayyana cewa zumunta ita kaɗai ba ta tabbatar da tsira.
Sahih al-Bukhari · #4771 (Sahih)Wannan hadisi ma yana bayyana yadda Annabi ﷺ ya gargaɗi danginsa kuma ya kira su su ɗauki alhakin imaninsu.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.