Sahih al-Bukhari, hadisi na 5461
An rawaito daga Abu Mas'ud al-Ansari. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga al‑Bukhari har zuwa ga Abu Mas'ud al‑Ansari
- 1Abdullah ibn Abu al‑Aswadya ruwaito wa al‑Bukhariعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ
- 2Abu Usamaأَبُو أُسَامَةَ
- 3Al‑A'mashالأَعْمَشُ
- 4Shaqiqشَقِيقٌ
- 5Abu Mas'ud al‑Ansariأَبُو مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيُّ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin. Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا شَقِيقٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ يُكْنَى أَبَا شُعَيْبٍ، وَكَانَ لَهُ غُلاَمٌ لَحَّامٌ، فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي أَصْحَابِهِ، فَعَرَفَ الْجُوعَ فِي وَجْهِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَهَبَ إِلَى غُلاَمِهِ اللَّحَّامِ فَقَالَ اصْنَعْ لِي طَعَامًا يَكْفِي خَمْسَةً، لَعَلِّي أَدْعُو النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَامِسَ خَمْسَةٍ. فَصَنَعَ لَهُ طُعَيِّمًا، ثُمَّ أَتَاهُ فَدَعَاهُ، فَتَبِعَهُمْ رَجُلٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَا شُعَيْبٍ إِنَّ رَجُلاً تَبِعَنَا فَإِنْ شِئْتَ أَذِنْتَ لَهُ، وَإِنْ شِئْتَ تَرَكْتَهُ ". قَالَ لاَ بَلْ أَذِنْتُ لَهُ.
Ya ba mu labari Abdullah bin Abi Al-Aswad, ya ba mu labari Abu Usamah, ya ba mu labari Al-A'mash, ya ba mu labari Shaqiq, ya ba mu labari Abu Mas'ud Al-Ansari, ya ce: Wani mutumin Ansari ne mai suna Abu Shu'aib, kuma yana da bawa mai yanka. Ya zo wurin Manzon Allah ﷺ yayin da yake tare da sahabbansa, sai ya gane yunwa a fuskar Manzon Allah ﷺ. Sai ya je wurin bayinsa mai yanka ya ce,
"Shirya mini abinci da zai wadatar mutane biyar, don in kira Manzon Allah ﷺ ya zama na biyar cikin biyar." Sai ya shirya masa abincin, sannan ya zo ya gayyace shi. Amma wani mutum ya biyo bayansu. Manzon Allah ﷺ ya ce, "Ya Abu Shu'aib, wani mutum ya biyo bayanmu. Idan ka so ka bar shi ya shiga, idan kuma ka so ka hana shi." Ya ce, "A'a, zan bar shi ya shiga."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Abu Shu'aib ya raba abincinsa cikin karimci, ya bar baƙon ya yanke shawara.
Mazauna Madina da suka taimaki Annabi ﷺ da Musulman da suka zo daga Makka.
An shirya Annabi ﷺ zai zo cin abinci tare da wasu baƙi huɗu.
Mutumin da ke sayar da nama ko shirya shi; a cikin nassi an bayyana shi a matsayin bawan Abu Shu'aib.
Malaman farko sun fahimci daga wannan riwaya cewa karɓar baƙi da raba abinci ayyuka ne abin yabo, ko da mutum zai iya bayar da abinci mai sauƙi kawai. Annabi ﷺ ya nemi izinin Abu Shu'aib kafin ya zo da ƙarin baƙo, yana nuna cewa mai masaukin baƙi bai kamata ya ƙara baƙi ba tare da izininsa ba. Amincewar Abu Shu'aib tana nuna darajar karamci; amma nassi bai mai da wannan yalwar zaɓi wajibi ba.
- Ka raba abin da kake da shi da baƙi, ko da abincinka mai sauƙi ne.
- Kada ka zo da ƙarin baƙo ba tare da ka fara neman izinin mai masaukin baƙi ba.
- Ka kula da alamun buƙata, kuma ka taimaka cikin girmamawa ba tare da kunyatar da kowa ba.
Wannan riwaya tana ƙarfafa girmama baƙi da yi musu magana mai kyau. Tare da misalin Abu Shu'aib, tana bayyana ladubban Musulunci game da karɓar baƙi.
Sahih al-Bukhari · #5463 (Sahih)Wannan hadisi yana magana ne kan raba abinci da mu'amalar mutane a kan haka, don haka yana da alaƙa da karamcin da ke cikin labarin Abu Shu'aib.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.