Sahih al-Bukhari, hadisi na 6175
An rawaito daga Abdullah ibn Umar. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga al‑Bukhari har zuwa ga Annabi ﷺ
- 1Abu al‑Yamanya ruwaito wa al‑Bukhariأَبُو الْيَمَانِ
- 2Shu'aybشُعَيْبٌ
- 3Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 4Salim ibn Abdullahسَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 5Abdullah ibn Umarعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ
- 6Manzon Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin. Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ ، عَنِ الزُّهْرِيِّ ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ انْطَلَقَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ مِنْ أَصْحَابِهِ قِبَلَ ابْنِ صَيَّادٍ، حَتَّى وَجَدَهُ يَلْعَبُ مَعَ الْغِلْمَانِ فِي أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ، وَقَدْ قَارَبَ ابْنُ صَيَّادٍ يَوْمَئِذٍ الْحُلُمَ، فَلَمْ يَشْعُرْ حَتَّى ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ظَهْرَهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ " أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ ". فَنَظَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الأُمِّيِّينَ. ثُمَّ قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَرَضَّهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " آمَنْتُ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ". ثُمَّ قَالَ لاِبْنِ صَيَّادٍ " مَاذَا تَرَى ". قَالَ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خُلِّطَ عَلَيْكَ الأَمْرُ ". قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا ". قَالَ هُوَ الدُّخُّ. قَالَ " اخْسَأْ، فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ ". قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَأْذَنُ لِي فِيهِ أَضْرِبْ عُنُقَهُ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنْ يَكُنْ هُوَ لاَ تُسَلَّطُ عَلَيْهِ، وَإِنْ لَمْ يَكُنْ هُوَ فَلاَ خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ ". قَالَ سَالِمٌ فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ انْطَلَقَ بَعْدَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ الأَنْصَارِيُّ يَؤُمَّانِ النَّخْلَ الَّتِي فِيهَا ابْنُ صَيَّادٍ، حَتَّى إِذَا دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ، وَهْوَ يَخْتِلُ أَنْ يَسْمَعَ مِنِ ابْنِ صَيَّادٍ شَيْئًا قَبْلَ أَنْ يَرَاهُ، وَابْنُ صَيَّادٍ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشِهِ فِي قَطِيفَةٍ لَهُ فِيهَا رَمْرَمَةٌ أَوْ زَمْزَمَةٌ، فَرَأَتْ أُمُّ ابْنِ صَيَّادٍ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ، فَقَالَتْ لاِبْنِ صَيَّادٍ أَىْ صَافِ ـ وَهْوَ اسْمُهُ ـ هَذَا مُحَمَّدٌ. فَتَنَاهَى ابْنُ صَيَّادٍ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ تَرَكَتْهُ بَيَّنَ ". قَالَ سَالِمٌ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي النَّاسِ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ، ثُمَّ ذَكَرَ الدَّجَّالَ فَقَالَ " إِنِّي أُنْذِرُكُمُوهُ، وَمَا مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ وَقَدْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ، لَقَدْ أَنْذَرَهُ نُوحٌ قَوْمَهُ، وَلَكِنِّي سَأَقُولُ لَكُمْ فِيهِ قَوْلاً لَمْ يَقُلْهُ نَبِيٌّ لِقَوْمِهِ، تَعْلَمُونَ أَنَّهُ أَعْوَرُ، وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِأَعْوَرَ ".\n\nقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ خَسَأْتُ الْكَلْبَ بَعَّدْتُهُ خَاسِئِينَ مُبْعَدِينَ
Abu Al-Yaman ya ba mu labari, Shu'ayb ya sanar da mu, daga Az-Zuhri, ya ce: Salim bin Abdullah ya sanar da ni cewa Abdullah bin Umar ya sanar da shi cewa Umar bin Al-Khattab ya tafi tare da Rasûlullah ﷺ da gungun sahabbansa zuwa wurin Ibn Sayyad. Sun same shi yana wasa da yara maza a katangar Bani Maghala, kuma a wannan lokacin Ibn Sayyad ya kusa balaganta. Bai lura da zuwan Annabi ﷺ ba sai lokacin da Rasûlullah ﷺ ya taba bayansa da hannunsa sannan ya ce masa:
"Ka yi shaida cewa ni Rasûlullah ne?" Ibn Sayyad ya kalle shi ya ce: "Na yi shaida cewa kai Manzon Allah ne ga marasa ilimin rubutu." Sannan Ibn Sayyad ya ce: "Ka yi shaida cewa ni Manzon Allah ne?" Annabi ﷺ ya ƙi hakan ya ce: "Na yi imani da Allah da Manzunninsa." Sannan ya tambayi Ibn Sayyad: "Me kake gani?" Ya amsa: "Ana min zuwa mai gaskiya da maƙaryaci." Rasûlullah ﷺ ya ce: "An rikitar maka da al'amuranka." Rasûlullah ﷺ ya kara da cewa: "Na boye maka sirri a zuciyata." Ibn Sayyad ya ce: "Shi ne Ad-Dukh (Hayaki)." Annabi ﷺ ya ce: "Yi shiru ka wulakanta! Ba za ka iya wuce iyakarka ba." Umar ya ce: "Ya Rasûlullah! Ka bar in yanke masa wuya." Rasûlullah ﷺ ya amsa masa: "Idan shi ne Dajjali, ba za ka iya galaba kansa ba; idan kuma ba shi ba ne, to babu wata amfani a kashe shi." Salim ya ce: Na ji Abdullah bin Umar yana cewa: Bayan haka, Rasûlullah ﷺ da Ubayy bin Ka'b Al-Ansari sun je lambun dabino inda Ibn Sayyad yake. Da Rasûlullah ﷺ ya shiga, ya fara buya a bayan gangaren dabino, yana son jin wani abu daga Ibn Sayyad kafin ya gan shi. Ibn Sayyad ya kwanta a kan gadonsa, an rufe shi da bargo mai kauri, yana ta gunaguni. Mahaifiyar Ibn Sayyad ta gan Annabi ﷺ yana buya a bayan dabino, sai ta ce wa ɗanta: "Ya Saf (sunansa na kuruciya)! Ga Muhammad nan!" Ibn Sayyad ya daina gunaguni nan take. Rasûlullah ﷺ ya ce: "Da mahaifiyarsa ta yi shiru, da na sami karin bayani game da shi." Salim ya ce: Abdullah ya ce: Rasûlullah ﷺ ya tsaya a gaban mutane, ya yabi Allah da yadda Ya cancanta, sannan ya ambaci Dajjali ya ce: "Ina gargadarku game da shi, kuma babu wani Annabi da bai gargadi al'ummarsa ba. Nuhu ya gargadi al'ummarsa, amma zan faɗa muku magana da babu wani Annabi da ya taɓa faɗa wa al'ummarsa: Ku sani cewa shi makaho ne mai ido ɗaya, yayin da Allah Ba makaho bane mai ido ɗaya." Abu Abdullah (Imam Bukhari) ya ce: 'Khasa'tu' na nufin na kori kare, kuma 'Khasi'in' su ne waɗanda aka kori su yi nesa.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya yi gargaɗi game da Dajjal kuma ya bayyana alamarsa.
Umar ibn al-Khattab ya raka Annabi ﷺ da sahabbai lokacin da suka ziyarci Ibn Sayyad. Daga baya, Annabi ﷺ ya yi wa mutane gargaɗi game da Dajjal.
Wani mutum da Annabi ﷺ ya bincika saboda maganganunsa masu rikitarwa da yiwuwar alaƙarsa da Dajjal.
Hayaki; Ibn Sayyad ya ambaci wannan lokacin da Annabi ﷺ ya ɓoye wani abu.
Wata sifa ta jiki ta Dajjal. Allah Maɗaukaki ne kuma Ya tsarkaka daga irin waɗannan aiyuka.
Malaman da suka gabata sun fahimci daga wannan cewa Dajjal babbar fitina ce da annabawa suka gargaɗi al'ummominsu game da ita. Annabi ﷺ ya jaddada cewa nakasar jikinsa ce ke bambanta shi, kuma Allah cikakke ne. Ganawar da Ibn Sayyad kuma tana nuna taka-tsantsan: Umar ya so ya kashe shi, amma Annabi ﷺ ya hana hakan ba tare da tabbaci ba, ya kuma nuna cewa yin hakan ba zai amfanar ba. Wannan riwaya ba ta ba da dalilin zargin mutane saboda maganganunsu masu rikitarwa ko kuma hukunta su da son rai.
- Koyi gargaɗin Annabi game da Dajjal, kuma ku tattauna shi ba tare da tayar da hankali ko yin iƙirarin da ba su da tushe ba.
- Kada ka yanke hukunci mai tsanani a kan mutum saboda maganganun ban mamaki; ka ɗauki mataki ne kawai da hujja da ikon da doka ta ba da izini.
- Ka tuna cewa Allah cikakke ne, kuma ba shi da wata nakasa.
Wannan sahih riwaya ma tana magana kan ganawar Annabi ﷺ da Ibn Sayyad, kuma tana ƙara haske kan asalin sa da maganganunsa.
Sahih al-Bukhari · #6174 (Sahih)Wannan riwaya tana da alaƙa da gargaɗi game da Dajjal da tattaunawar Ibn Sayyad.
Sahih al-Bukhari · #6177 (Sahih)Wannan sahih riwaya ta ambaci siffofin Dajjal kuma tana ƙarfafa muhimmancin gargaɗin da ke cikin wannan rubutu.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.