Sahih al-Bukhari, hadisi na 6185
An rawaito daga Anas ibn Malik. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Anas ibn Malik
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ أَقْبَلَ هُوَ وَأَبُو طَلْحَةَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم صَفِيَّةُ، مُرْدِفَهَا عَلَى رَاحِلَتِهِ، فَلَمَّا كَانُوا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ عَثَرَتِ النَّاقَةُ، فَصُرِعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَالْمَرْأَةُ، وَأَنَّ أَبَا طَلْحَةَ ـ قَالَ أَحْسِبُ ـ اقْتَحَمَ عَنْ بَعِيرِهِ، فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاكَ، هَلْ أَصَابَكَ مِنْ شَىْءٍ. قَالَ " لاَ وَلَكِنْ عَلَيْكَ بِالْمَرْأَةِ ". فَأَلْقَى أَبُو طَلْحَةَ ثَوْبَهُ عَلَى وَجْهِهِ فَقَصَدَ قَصْدَهَا، فَأَلْقَى ثَوْبَهُ عَلَيْهَا فَقَامَتِ الْمَرْأَةُ، فَشَدَّ لَهُمَا عَلَى رَاحِلَتِهِمَا فَرَكِبَا، فَسَارُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِظَهْرِ الْمَدِينَةِ ـ أَوْ قَالَ أَشْرَفُوا عَلَى الْمَدِينَةِ ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " آيِبُونَ تَائِبُونَ، عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ ". فَلَمْ يَزَلْ يَقُولُهَا حَتَّى دَخَلَ الْمَدِينَةَ.
Anas bin Malik ya ruwaito cewa shi da Abu Talha suna tare da Annabi ﷺ a wata tafiya, yayin da Safiya (matar Annabi) take a bayan sa akan rakarsa. Lokacin da suka kai wani bangare na hanya, rakar ta takware, sai Annabi ﷺ da matarsa suka fadi. Abu Talha ya sauko da gaggawa daga raƙaminsa ya je wurin Manzon Allah ﷺ yana cewa:
"Ya Annabin Allah ﷺ! Allah ya sa ni fansa gare ka! Shin ka samu wata illa?" Annabi ﷺ ya ce: "A'a, amma ka duba matar." Sai Abu Talha ya rufe fuskarsa da rigarsa ya nufi gare ta, ya jefa rigarsa a kanta har ta tsaye. Sannan ya gyara musu abin hawan su, duka biyun suka hau. Suka ci gaba da tafiya har lokacin da suka kusanci Madina ko suka gan ta, sai Annabi ﷺ ya ce: "Āyibūn, tā’ibūn, ‘ābidūn, li-Rabbina ḥāmidūn (Muna dawowa da tuba, muna bauta wa Ubangijinmu, muna godiya gare Shi)." Ya ci gaba da maimaita wannan kalmar har ya shiga birnin Madina.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Idan hatsarin tafiya ya faru, fara taimaka wa waɗanda suka ji rauni kuma ka kiyaye mutuncinsu.
Muna dawowa, muna tuba zuwa ga Allah kuma muna bauta Masa.
Ubangijinmu Shi ne Wanda muke yabo kuma muke gode Wa.
Hawa a bayan wani mutum a kan abin hawa guda.
Malamai sun fahimci daga wannan lamari cewa taimako a hatsari ya kamata ya kasance nan take kuma a aikace: Abu Talha ya tambayi lafiyar Annabi ﷺ, sannan ya bi umarninsa na taimaka wa Safiyya. Amfani da mayafi don rufe ta yana nuna kulawa da mutuncinta da kunya. Kalmomin da aka maimaita yayin dawowa suna bayyana tuba, ibada da godiya. Don haka ruwayar tana ba da misalai na halin tafiya da taimakon juna, ba tare da cewa kowane bayani a cikinta wajibi ne shi kaɗai ba.
- Idan hatsari ya faru, fara duba ko akwai waɗanda suka ji rauni, sannan ka taimaka wa mai buƙatar agajin gaggawa.
- Ka kiyaye sirri da mutuncin mutum yayin da kake taimaka masa.
- Ka mai da dawowa gida lokaci na godiya, ibada da tuba zuwa ga Allah.
Wannan ruwayar tana jaddada kyautatawa iyaye; rubuce-rubucen biyu suna nuna yadda ladubban Musulunci ke bayyana ta hanyar kulawa da wasu.
Sahih al-Bukhari · #5971 (Sahih)Wannan hadisin yana magana ne kan kyautatawa ’yan uwa, kuma ya yi daidai da kulawa da girmamawa a cikin iyali.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.