Sahih al-Bukhari, hadisi na 6720
An rawaito daga Abu Huraira. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abu Huraira
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ حُجَيْرٍ، عَنْ طَاوُسٍ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ سُلَيْمَانُ لأَطُوفَنَّ اللَّيْلَةَ عَلَى تِسْعِينَ امْرَأَةً، كُلٌّ تَلِدُ غُلاَمًا يُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ. فَقَالَ لَهُ صَاحِبُهُ ـ قَالَ سُفْيَانُ يَعْنِي الْمَلَكَ ـ قُلْ إِنْ شَاءَ اللَّهُ. فَنَسِيَ، فَطَافَ بِهِنَّ، فَلَمْ تَأْتِ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ بِوَلَدٍ، إِلاَّ وَاحِدَةٌ بِشِقِّ غُلاَمٍ. فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ يَرْوِيهِ قَالَ " لَوْ قَالَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ، لَمْ يَحْنَثْ وَكَانَ دَرَكًا فِي حَاجَتِهِ ". وَقَالَ مَرَّةً قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوِ اسْتَثْنَى ". وَحَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنِ الأَعْرَجِ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ.
Ali bn Abdullah ya ba mu labari, Sufyan ya ba mu labari, daga Hisham bn Hujair, daga Tawus, ya ji Abu Huraira yana cewa: Sulaiman ya ce, 'Zan zagaya mata tara da casa'in a wannan dare, kowacce kuma za ta haifi yaro namiji da zai yi yaƙi a hanyar Allah.' Sai abokinsa — Sufyan ya ce yana nufin Mala'ika — ya ce masa, 'Ka ce: Idan Allah Ya so.' Amma ya manta. Sai ya zagaye su, amma babu wata mace da ta haifa sai ɗaya kacal da ta haifi rabin yaro. Abu Huraira mai ruwaiton wannan ya ce: 'Da ya ce
"Idan Allah Ya so", da bai ci kasa ba kuma da ya sami buƙatarsa.' Kuma a wani lokacin ya ce: Manzon Allah ﷺ ya ce, 'Da ya yi istisna (ya ce Insha'Allah).' Har wayau, Abu Az-Zinad ya ba mu labari daga Al-A'raj kamar hadisin Abu Huraira.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Sulaiman ya manta ambaton nufin Allah, kuma bai cim ma abin da ya yi niyya ba.
Furuci ne da mutum ke amincewa cewa shirin nan gaba zai iya tabbata ne kawai da nufin Allah da ƙaddararsa.
Tabbatarwa ce mai ƙarfi da mutum ke kiran Allah a matsayin shaida.
Ruwayar ta bayyana cewa wata mata ta haifi yaro wanda bai cika samuwa ba.
Malaman farko, cikinsu har da Ibn Hajar, sun fahimci daga wannan ruwaya cewa yana da kyau a ambaci nufin Allah yayin niyyar yin wani abu a nan gaba. Kalmomin «In Allah Ya so» suna zama keɓancewa a cikin rantsuwa idan an haɗa su da ita; saboda haka, idan abin da aka yi niyya bai faru ba, ba a wajabta kaffarar karya rantsuwa. Mazhabobi suna bayyana takamaiman sharuɗɗan irin wannan keɓancewa a cikin ƙa’idojinsu na rantsuwa. Labarin kuma yana koyar da cewa ƙoƙari na gaskiya ba ya fita daga ikon ƙaddarar Allah.
- Idan kana tsara wani abu na nan gaba, ka ce «In Allah Ya so», kana amincewa cewa sakamakon yana hannun Allah.
- Ka yi taka-tsantsan da rantsuwa, kada ka yi ta da sauƙi.
- Idan rantsuwa ta hana ka aikata abin da ya fi alheri, ka tambayi malami yadda za ka yi kaffararta bisa ƙa’idojin Musulunci.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.