Sahih al-Bukhari, hadisi na 6930
An rawaito daga Ali ibn Abi Talib. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Ali ibn Abi Talib
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا خَيْثَمَةُ، حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ غَفَلَةَ، قَالَ عَلِيٌّ ـ رضى الله عنه ـ إِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثًا فَوَاللَّهِ، لأَنْ أَخِرَّ مِنَ السَّمَاءِ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أَكْذِبَ عَلَيْهِ، وَإِذَا حَدَّثْتُكُمْ فِيمَا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ فَإِنَّ الْحَرْبَ خَدْعَةٌ، وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " سَيَخْرُجُ قَوْمٌ فِي آخِرِ الزَّمَانِ، حُدَّاثُ الأَسْنَانِ، سُفَهَاءُ الأَحْلاَمِ، يَقُولُونَ مِنْ خَيْرِ قَوْلِ الْبَرِيَّةِ، لاَ يُجَاوِزُ إِيمَانُهُمْ حَنَاجِرَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ، فَإِنَّ فِي قَتْلِهِمْ أَجْرًا لِمَنْ قَتَلَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ".
Ali (Allah ya yarda da shi) ya ce: Idan na faɗa muku hadisi daga wajen Rasûlullah ﷺ, to wallahi, zan fi so in faɗo daga sama fiye da in yi ƙarya a kansa. Amma idan na faɗa muku abin da ke tsakanina da ku (ba hadisi ba), to yaƙi dabara ce ta ruɗani. Kuma na ji Rasûlullah ﷺ yana cewa: 'Za su fito a ƙarshen zamani wata ƙungiya, matasa ne, marasa hankali, suna faɗin magana mafi kyau, amma bangaskiyarsu ba za ta wuce makogwaronsu ba. Za su fita daga addini kamar yadda kibiya ke fita daga abin da aka harba. Don haka duk inda ku same su, ku kashe su, domin wanda ya kashe su zai sami lada a Ranar Ƙiyama.'
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Ali ya jaddada muhimmancin isar da hadisi da gaskiya, kuma ya yi gargaɗi game da masu tsattsauran ra'ayi masu ikirarin imani marasa tushe.
Kalaman addininsu ba sa kaiwa ga zukatansu, kuma ba sa haifar da imani na gaskiya.
Wannan misali ne na barin addini cikin sauri da kuma gaba ɗaya.
Gargaɗi ne game da rashin gogewa da ƙarancin fahimta, ba hukunci ba ne ga matasa gaba ɗaya.
Malaman farko sun danganta wannan sifar da Khawarij: mutanen da ke amfani da kalaman ibada, amma suna aiwatar da addini ba tare da fahimta mai kyau ba, kuma suna kiran wasu kafirai ba bisa haƙƙi ba. Ana fahimtar kiran a yaƙe su ne a mahallin tawaye da makamai da kuma ikon al'ummar Musulmi; ba ya ba wa daidaikun mutane izinin yin amfani da ƙarfi. Farkon bayanin yana kuma jaddada wajabcin isar da maganganun Annabi ﷺ cikin kulawa da gaskiya.
- Tabbatar da magana ta addini, kuma kada a jingina ta ga Annabi ﷺ ba tare da amintaccen tushe ba.
- Kada a auna tsoron Allah da kalamai masu ƙarfi kawai; a kula da ilimi, fahimta da ɗabi'a ma.
- A bar batutuwan tashin hankali da hukunci ga hukumomin da suka dace; wannan rubutu bai halatta ɗaukar doka a hannu ba.
Wannan riwaya ta bayyana yadda aka gabatar wa Ali da wani lamari game da zindiƙai, kuma tana ba da mahallin da ya shafi batun wannan babi.
Sahih al-Bukhari · #6921 (Sahih)Ibn Mas'ud yana gargaɗi a nan game da mutanen da suke amfani da Alƙur'ani ba daidai ba; wannan ya yi daidai da muhimmancin fahimta da ikhlasi.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.