Sahih al-Bukhari, hadisi na 7432
An rawaito daga Abu Sa'id al-Khudri. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abu Sa'id al-Khudri
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ ـ أَوْ أَبِي نُعْمٍ شَكَّ قَبِيصَةُ ـ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ بُعِثَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذُهَيْبَةٍ فَقَسَمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةٍ. وَحَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ بَعَثَ عَلِيٌّ وَهْوَ بِالْيَمَنِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذُهَيْبَةٍ فِي تُرْبَتِهَا، فَقَسَمَهَا بَيْنَ الأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ الْحَنْظَلِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي مُجَاشِعٍ، وَبَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ بَدْرٍ الْفَزَارِيِّ، وَبَيْنَ عَلْقَمَةَ بْنِ عُلاَثَةَ الْعَامِرِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي كِلاَبٍ، وَبَيْنَ زَيْدِ الْخَيْلِ الطَّائِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي نَبْهَانَ، فَتَغَضَّبَتْ قُرَيْشٌ وَالأَنْصَارُ فَقَالُوا يُعْطِيهِ صَنَادِيدَ أَهْلِ نَجْدٍ وَيَدَعُنَا قَالَ " إِنَّمَا أَتَأَلَّفُهُمْ ". فَأَقْبَلَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ، نَاتِئُ الْجَبِينِ، كَثُّ اللِّحْيَةِ، مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ، مَحْلُوقُ الرَّأْسِ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ اتَّقِ اللَّهَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَمَنْ يُطِيعُ اللَّهَ إِذَا عَصَيْتُهُ فَيَأْمَنِّي عَلَى أَهْلِ الأَرْضِ، وَلاَ تَأْمَنُونِي ". فَسَأَلَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ ـ قَتْلَهُ أُرَاهُ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ ـ فَمَنَعَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا وَلَّى قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الإِسْلاَمِ مُرُوقَ السَّهْمِ مِنَ الرَّمِيَّةِ، يَقْتُلُونَ أَهْلَ الإِسْلاَمِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الأَوْثَانِ، لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ عَادٍ ".
Qabisa ya ba mu labari, Sufyan ya ba mu labari, daga wajen mahaifinsa, daga wajen Ibn Abi Nu'm - ko Abu Nu'm, Qabisa ya yi shakka - daga wajen Abu Sa'id, ya ce: An aika wa Manzon Allah ﷺ da zinariya, sai ya raba ta tsakanin mutane hudu. Kuma Is-haq bin Nasr ya ba ni labari, Abdurrazzaq ya ba mu labari, Sufyan ya sanar da mu daga wajen mahaifinsa, daga wajen Ibn Abi Nu'm, daga wajen Abu Sa'id Al-Khudri, ya ce: Ali yana cikin Yaman ya aika wa Manzon Allah ﷺ da zinariya a cikin takarsa, sai ya raba ta tsakanin Al-Aqra' bin Habis Al-Hanzali wanda yake daga cikin 'Ya'yan Mujashi', da tsakanin 'Uyaina bin Badr Al-Fazari, da tsakanin 'Alqama bin 'Ulatha Al-Amiri wanda yake daga cikin 'Ya'yan Kilab, da tsakanin Zaid Al-Khail At-Ta'i wanda yake daga cikin 'Ya'yan Nabhan. Sai Makuraishawa da Ansar suka yi fushi suka ce:
"Yana baiwa manyan mutanen Najd amma ya bar mu!" Sai ya ce: "Ina son in jawo zuciyoyinsu." Sai wani mutum mai zurfin ido, fitaccen goshi, mai yawan gemu, mai fadin kunci, da shave kai ya zo ya ce: "Ya Muhammad! Ji tsoron Allah!" Sai Annabi ﷺ ya ce: "Wa zai bi umurnin Allah idan na yi masa saba? Allah Ya amince da ni a kan mutanen duniya, amma ku ba ku amince da ni ba." Sai wani mutum daga cikin jama'ar - ina ganin Khalid bin Al-Walid ne - ya nemi izinin kashe shi, amma Annabi ﷺ ya hana shi. Lokacin da ya juya zai tafi, Annabi ﷺ ya ce: "Lallai daga cikin zuriyar wannan mutumin za a samu mutane da za su karanta Alkur'ani amma ba zai wuce makogwaronsu ba, za su fita daga Musulunci kamar yadda kibiya ke fita daga cikin farauta, za su kashe Ahlul Islami su bar masu bautar gumaka. Da zan rayu har in same su, da zan kashe su kamar yadda aka kashe al'ummar 'Ad."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya raba dukiya cikin hikima kuma ya ƙi zargin da ba shi da tushe.
Ali ya aika wa Annabi ﷺ da zinariya daga Yemen. Bayan an raba ta ga wasu manyan mutane daga Najd, Quraysh da Ansar sun nuna rashin jin daɗinsu; Annabi ﷺ ya bayyana cewa yana son ya jawo zukatansu zuwa ga Musulunci.
A sa mutane su karkata ga Musulunci ta hanyar kyauta da ƙarfafa alaƙarsu da shi.
Suna karanta Alƙur’ani, amma karatun ba ya kai su ga fahimta ta gaskiya da biyayya.
Misali ne na barin Musulunci cikin sauri da tsanani.
Masu sharhi na gargajiya, ciki har da Ibn Hajar, sun bayyana cewa rabon ya kasance matakin gudanarwa ne domin jawo zukata zuwa Musulunci; shugabanni na iya raba albarkatu bisa la’akari da maslahar jama’a. Maganar Annabi ﷺ tana tabbatar da amincinsa wajen isar da saƙon Allah, kuma tana ƙaryata zargin mutumin da ba shi da tushe. Gargaɗin yana magana ne a kan Khawarij: karatun Alƙur’ani na zahiri da kalaman taƙawa ba su tabbatar da ingantacciyar fahimta ko aikata adalci ba. Saboda haka malamai suna jaddada cewa manyan hukunce-hukuncen addini dole ne su dogara da ilimi da hujja, ba ga zahiri ko gaggawar zargi ba.
- Kada ka tantance rabon ta wajen duba kawai wanda ya karɓi abu; ka tambayi kanka wace manufa ta adalci ake cim ma da shi.
- Ka binciki zarge-zarge a hankali, kuma ka yi magana cikin girmamawa, musamman idan ba ka san niyyar mutum ba.
- Ka karanta Alƙur’ani kana mai kula da fahimta da aiki da shi, kuma ka guji hukunci mai tsanani ba tare da ingantaccen ilimi ba.
Wannan ruwaya tana cikin littafin nan ɗaya kuma tana taimakawa wajen fahimtar batun dukiya da rabonta a mahallin Tauhidi.
Sahih al-Bukhari · #7433 (Sahih)Wannan hadisi yana da alaƙa da jigon dogaro ga Allah kuma yana bayyana alaƙar imani da tawakkali.
Sahih al-Bukhari · #6117 (Sahih)Maganar cewa kunya mai kyau alheri ce kawai tana bayar da wani misali na yadda ƙimomin Musulunci ke bayyana a cikin ɗabi’a.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.