Sahih Muslim, hadisi na 116
An rawaito daga Abdullah ibn Abbas. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abdullah ibn Abbas
Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَأَلْفَاظُهُمْ، مُتَقَارِبَةٌ - قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، - عَنْ أَبِي جَمْرَةَ، قَالَ كُنْتُ أُتَرْجِمُ بَيْنَ يَدَىِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَبَيْنَ النَّاسِ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ تَسْأَلُهُ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ، فَقَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ الْوَفْدُ أَوْ مَنِ الْقَوْمُ " . قَالُوا رَبِيعَةُ . قَالَ " مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ أَوْ بِالْوَفْدِ غَيْرَ خَزَايَا وَلاَ النَّدَامَى " . قَالَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَأْتِيكَ مِنْ شُقَّةٍ بَعِيدَةٍ وَإِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَىَّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ وَإِنَّا لاَ نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلاَّ فِي شَهْرِ الْحَرَامِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ فَصْلٍ نُخْبِرْ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا نَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ . قَالَ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ . قَالَ أَمَرَهُمْ بِالإِيمَانِ بِاللَّهِ وَحْدَهُ . وَقَالَ " هَلْ تَدْرُونَ مَا الإِيمَانُ بِاللَّهِ " . قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . قَالَ " شَهَادَةُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلاَةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَأَنْ تُؤَدُّوا خُمُسًا مِنَ الْمَغْنَمِ " . وَنَهَاهُمْ عَنِ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ . قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ النَّقِيرِ . قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ . وَقَالَ " احْفَظُوهُ وَأَخْبِرُوا بِهِ مِنْ وَرَائِكُمْ " . وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فِي رِوَايَتِهِ " مَنْ وَرَاءَكُمْ " وَلَيْسَ فِي رِوَايَتِهِ الْمُقَيَّرِ .
Sun ruwaito mana Abu Bakr bin Abi Shaybah, da Muhammad bin Al-Muthanna, da Muhammad bin Bashshar, kuma kalmominsu sun kusa juna - Abu Bakr ya ce: Ya ruwaito mana Ghundar, daga Shu'bah, sauran biyun kuma sun ce: Ya ruwaito mana Muhammad bin Ja'far, ya ruwaito mana Shu'bah, - daga Abu Jamrah, ya ce: Na kasance mai fassara tsakanin Ibn Abbas da mutane. Sai wata mata ta zo gare shi tana tambaya game da nabidh na tukunya. Ya ce: Tawagar Abdul-Qais sun zo wurin Rasûlullah ﷺ. Rasûlullah ﷺ ya tambayi:
"Su ne tawagar ko su ne mutanen?" Sun ce: "Rabi'ah." Ya ce: "Barka da zuwa mutane ko tawaga, ba tare da kunya ko nadama ba." Ya ce: Sai suka ce: "Ya Rasûlullah, mun zo maka daga nesa mai nisa, kuma tsakaninmu da kai akwai wannan kabilar kafirai ta Mudar, don haka ba za mu iya zuwa wurinka ba sai a cikin Watanni Masu Tsarki. Saboda haka, ka umurce mu da wani abu tabbas wanda za mu gaya wa masu bayarmu, wanda za mu shiga Aljanna da shi." Ya ce: Sai ya umurce su da abubuwa hudu, ya kuma hana su abubuwa hudu. Ya ce: Ya umurce su da imani ga Allah kadai. Kuma ya ce: "Shin kun san menene imani ga Allah?" Sun ce: "Allah da Manzonsa ne suka fi sani." Ya ce: "Shi ne shaidar cewa babu abin bautawa sai Allah, kuma Muhammad Manzon Allah ne, kafa sallah, bayar da zakka, azumin Ramazan, da kuma bayar da kashi daya bisa biyar (khums) na ganima." Kuma ya hana su amfani da dubba', hantam, da muzaffat. Shu'bah ya ce: Wani lokacin yana cewa naqir. Shu'bah ya ce: Wani lokacin kuma yana cewa muqayyar. Kuma ya ce: "Ku haddace shi, ku kuma gaya wa masu bayarku." Abu Bakr kuma a riwayarsa ya ce: "masu bayarku," kuma a riwayarsa babu muqayyar.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya koyar da wata tawaga ginshiƙan imani, ya kuma gargaɗe su game da wasu ƙorai.
Tawagar Abd al-Qays ta bayyana cewa nisan tafiya da wata ƙabila mai gaba da su sun takaita ziyarar da za su kai wa Annabi ﷺ zuwa watannin alfarma. Saboda haka, suka nemi cikakkun shawarwari domin su isar wa mutanensu.
Sadakar wajibi da Musulmi ke bayarwa idan wasu sharuɗɗa sun cika.
Rabon da ake fitarwa daga ganimar yaƙi bisa ƙa’idojin Musulunci.
Nabidh abin sha ne da ake samu ta hanyar jika dabino ko zabibi a ruwa. Ƙoraran na iya sa abin shan ya yi tsami ya yi ferment; hanin ya shafi haɗarin maye.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa imani yana bayyana ta hanyar shaidar imani, salla, zakka da azumi, tare da wajabcin da aka ambata game da ganimar yaƙi. Mazhabobin Ahlus-Sunna guda huɗu sun haramta abin sha mai sa maye; an ambaci waɗannan ƙorai a nan saboda kayansu ko yadda ake amfani da su na iya ƙarfafa ferment da maye. Haka kuma, Annabi ﷺ ya umurci tawagar da su haddace ilimi da kyau kuma su isar da shi.
- Koyi muhimman wajibai na Musulunci, kuma ka bayyana su wa iyalinka da kalmomi masu sauƙin fahimta.
- Ka isar da ingantaccen ilimin addini a hankali ga mutanen da ba su samu damar halartar darasi ko taro ba.
- Ka guji abubuwan sha da hanyoyin sarrafa su da ke jawo maye.
Wannan riwaya tana da alaƙa da ziyarar Abd al-Qays kuma tana ƙara bayani kan imani da abin sha.
Sahih Muslim · #117 (Sahih)Wannan riwaya tana fayyace umarnin da tawagar ta samu kuma ya kamata ta isar.
40 Hadith van an-Nawawi · #3 (Sahih)Wannan sananniyar riwaya ma tana ambaton shaidar imani, salla, zakka da azumi.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.